ΚΚΕ: Κομματική αποκατάσταση του Άρη με μια περίεργη – τραγελαφική απόφαση

Σωστή, αν και αδικαιολόγητα καθυστερημένη, η απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ (23/6) για την κομματική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη, μετά από Εισήγηση της ΚΕ του ΚΚΕ.

Όπως είναι γνωστό, με μια αυθαίρετη και παράλογη διάκριση, το ΚΚΕ είχε ξεχωρίσει με ένα πρωτόγνωρο «εφεύρημα» τον «πολιτικό» Άρη, από τον «κομματικό» Άρη, και είχε αποκαταστήσει τον πρώτο, αλλά όχι και τον δεύτερο, μετά από 66 χρόνια (!), στις 16/7/11.

Η σημερινή θέση για την κομματική αποκατάσταση του Άρη, όπως τονίσαμε, είναι σωστήαλλά η σχετική απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ, στην βάση της οποίας στηρίζεται η κομματική αποκατάσταση του Άρη, μπάζει από παντού νερά.

Και μπάζει νερά, διότι είναι αντιφατικήμη ειλικρινής και το σκεπτικό της περιέχει παράλογουςκαι ακατανόητους ισχυρισμούς.

Πιο συγκεκριμένα επί της απόφασης της Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ (βλ. ολόκληρη παρακάτω) για την κομματική αποκατάσταση του Άρη έχουμε να κάνουμε τις εξής παρατηρήσεις.

Πρώτη: Η Συνδιάσκεψη τονίζει ότι, ανεξάρτητα από την απόφαση, δεν δικαιώνεται η κομματική απειθαρχία του Άρη.

Η αντίφαση είναι εξόφθαλμη.

Αν η απειθαρχία του Άρη δεν ”δικαιώνεται”, τότε πως νομιμοποιείται και αποκαθίσταταικομματικά;

Το ΚΚΕ εδώ πατάει σε δυο βάρκες και επιχειρεί, για να κρατήσει κάποια προσχήματα, να κρατήσει δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη, οδηγούμενο σε έναν παραλογισμό.

Δεύτερη: Η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ επιχειρεί να δικαιολογήσει την «απειθαρχία» του Άρη, η οποία, όμως, κατά τα άλλα δεν «δικαιώνεται», με την διαπίστωση, 73 χρόνια μετά, ότι είχε υποβαθμιστεί η «συλλογική λειτουργία του Π.Γ. της Κ.Ε.» και κατ’ επέκταση όλης της «κομματικής δομής», με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει «ουσιαστική συζήτηση» επί των απόψεων του Άρη και να ληφθούν λανθασμένες αποφάσεις.

Εδώ, όμως, ανακύπτουν πολλά ερωτήματα:

Ποιος και με ποια κριτήρια θεωρεί ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει συλλογικήδημοκρατικήλειτουργία;

Kαι αν κάποιος ή κάποιοι θεωρούν «διαρρηγμένη τη συλλογική λειτουργία», θα μπορούν να παραβιάζουν, στο όνομά της πολιτικής ορθότητας όπως την κατανοούν, τις αποφάσεις του Κόμματος, διεκδικώντας την μη διαγραφή ή και μετά, την τυχόν, διαγραφή τους , την αποκατάσταση τους;

Αλλά και αν σε κρίσιμα θέματα οι αποφάσεις λαμβάνονται με πλήρεις και συλλογικέςλειτουργίες, τότε είναι ως αποφάσεις σωστές;

Δεν μπορεί και σε μια τέτοια περίπτωση να είναι λαθεμένες;

Δεν μπορεί και τότε κάποιος/οι να διαφωνήσουν και να ενεργήσουν αντίθετα με την απόφαση, στάση που μπορεί αργότερα να αποδειχθεί και να θεωρηθεί σωστή;

Τι γίνεται τότε με βάση το σκεπτικό της Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ;

Αυτοί δεν μπορούν να αποκατασταθούνανεξάρτητα από την ποινή που υπέστησαν, πολιτικάκαι κομματικά, διότι οι αποφάσεις ελήφθησαν με συλλογικό τρόπο;

Tέλος, ποιος ή ποιοι κρίνουν αν το κόμμα δουλεύει συλλογικά;

Και αν το κόμμα δουλεύει συλλογικά, σημαίνει ότι oι αποφάσεις του είναι σωστές και δεν μπορεί να είναι καταστροφικές;

Και όσοι, επίσης, θεωρούν ότι το κόμμα δεν διαθέτει συλλογική λειτουργία, μπορεί να την επικαλούνται για να μην τηρούν όσες αποφάσεις θεωρούν λαθεμένες και να διεκδικούν βασίμως αποκατάσταση, σε περίπτωση ποινής, μεταθέτοντας τη συζήτηση σε άλλη από την Καταστατική βάση;

H απόφαση της Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ προκαλεί τραγέλαφους.

Και αυτό, γιατί το ΚΚΕ δεν θέλει να πει, χωρίς περιστροφές, ορισμένες απλές αλήθειες πολύ επίκαιρες για το σήμερα.

Να πει δηλαδή ότι:

«Ο Άρης είχε τότε και πολιτικά και κομματικά δίκιο και ότι κακώς αντιμετωπίστηκε με έναν εχθρικό και απάνθρωπο τρόπο από το Κόμμα, απομονωμένος και συκοφαντημένος για την θέση του, με ό,τι αυτά τα τελευταία σήμαιναν για τον ίδιο και τους συντρόφους του. Γι’ αυτό και δικαιώνουμε και τιμούμε σήμερα τον Άρη. Και τον τιμούμε κυρίως ως ένα μεγάλο επίκαιρο σύμβολο και πρότυπο για ένα σύγχρονο ενωτικό κίνημα και μέτωπο για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση της χώρας μας, με στρατηγικό ορίζοντα έναν νέο σοσιαλισμό,μακριά από πρότυπα που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν».

Αν, όμως, το ΚΚΕ με απόφασή του έλεγε σήμερα αυτά τα πράγματα, θα έθετε ευθέως σε αμφισβήτηση το δόγμα του λεγόμενου «δημοκρατικού συγκεντρωτισμού», ως βασικού κανόνα, συχνά κι αυτού παραμορφωμένου στην πράξη, λειτουργίας του κόμματος, όπως θα έθετε σε αμφισβήτηση και την σημερινή «αντιενωτική» στρατηγική του, η οποία συνάμα τα παραπέμπει όλα «στον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό», παραμερίζοντας τα επίκαιρα και κεντρικά ζητήματα της εθνικής ανεξαρτησίας, της δημοκρατίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της στοιχειώδους κοινωνικής δικαιοσύνης, στη βάση ενός μεταβατικού προγράμματος.

Αυτό που ο τόπος μας χρειάζεται σήμερα είναι καινούργιους αντάρτες και πρωτοκαπετάνιους, καινούργιους Άρηδες, έτοιμους να αναλάβουν ρίσκα και να σπάνε θαρραλέα, με γνώση, σκέψη και καρδιά τις αμετάθετες κομματικές γραμμές, εφόσον κρίνουν ότι αυτό επιβάλλεταιαπό το συμφέρον του οράματος μιας νέας ανεξάρτητης, ελεύθερης, δίκαιης και δημοκρατικής Ελλάδας.

Κ.Γ.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΚΚΕ

Ολόκληρη η απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ έχει ως εξής:

Η απόφαση για την κομματική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη από την Πανελλαδική Συνδιάσκεψης για το Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1918-1949:

«Στην Απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης (16 Ιούλη 2011) «Για την Πολιτική Αποκατάσταση του Αρη Βελουχιώτη», αναφερόταν μεταξύ άλλων:

«Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη αποφασίζει την επίσημη πολιτική αποκατάσταση του Αρη Βελουχιώτη. Θεωρεί ότι είχε δίκιο ως προς την εκτίμηση που έκανε για τη Συμφωνία της Βάρκιζας.

Παράλληλα, η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη σημειώνει ότι η διαφωνία του Αρη με τη Συμφωνία τηςΒάρκιζας δεν δικαιώνει τη στάση του απέναντι στη συλλογική θέση του Κόμματος και την παραβίαση από αυτόν της κομματικής πειθαρχίας, καθώς και την αξιοποίηση από τον Αρη της φήμης και του σεβασμού που είχε κατακτήσει την προηγούμενη περίοδο ως καπετάνιος του ΕΛΑΣ και στέλεχος του ΚΚΕ. Η στάση αυτή, που αποτέλεσε ρήξη με τη θεμελιώδη αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, δεν καθιστά δυνατή τη μετά θάνατο αποκατάσταση της κομματικής του ιδιότητας.

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη καταγγέλλει την απόπειρα της αστικής και οπορτουνιστικής προπαγάνδας και ιστοριογραφίας, που παίρνουν δήθεν υπό την προστασία τους τον Αρη, για να επιτεθούν στο ΚΚΕ. Στη λαϊκή συνείδηση ο Αρης Βελουχιώτης είναι ταυτισμένος με την ηρωική πορεία του ΚΚΕ, τον αγώνα για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας. Ο Αρης Βελουχιώτης τάχθηκε υπέρ της ένοπλης πάλης, που την απορρίπτουν όσοι επιχειρούν να τον οικειοποιηθούν».

Στο διάστημα που πέρασε από την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του 2011, η όλη διαδικασία για τη συγγραφή του Α’ τόμου του Δοκιμίου Ιστορίας, ιδιαίτερα της περιόδου 1939 – 1949, έδωσαν τη δυνατότητα μεγαλύτερης εμβάθυνσης στη δράση και την κατάσταση του ΚΚΕ στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μελετήθηκαν παραπέρα η λειτουργία του Κόμματος και η σχέση του με το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης.

Τεκμηριώνεται το συμπέρασμα ότι η συλλογική λειτουργία των καθοδηγητικών οργάνων (ΠΓ και ΚΕ) ήταν ανεπαρκής, με ανάλογη επίδραση σε όλη τη δομή του ΚΚΕ. Αυτή η ανεπάρκεια εκφράστηκε ακόμα περισσότερο στο διάστημα της απελευθέρωσης και το Δεκέμβρη του 1944,έως την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, περίοδο κατά την οποία παραγκωνίστηκε ταυτόχρονα το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ.

Η υποβάθμιση της συλλογικής λειτουργίας του ΠΓ και της ΚΕ συνεχίστηκε και μετά από την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, ενώ εκφράστηκε χαρακτηριστικά και στον τρόπο αντιμετώπισης του Αρη Βελουχιώτη από το ΠΓ. Δίχως να δικαιώνεται η απειθαρχία του, συνάγεται ότι η διαρρηγμένη συλλογική λειτουργία όχι μόνο δεν προσέφερε στον Αρη, καθώς και σε χιλιάδες άλλα κομματικά μέλη, πεδίο για μια ουσιαστική συζήτηση, αλλά και τροφοδοτούσε εξ αντικειμένου φυγόκεντρες κινήσεις, που βεβαίως είχαν πολιτική βάση. Προκάλεσε τη μαζική αντίδραση των μελών του Κόμματος και ΕΛΑΣιτών στη Συμφωνία της Βάρκιζας, που γρήγορα ανατράπηκε από τη ζωή.

Τα παραπάνω ενισχύουν το σκεπτικό ότι η μη κομματική αποκατάσταση του Αρη Βελουχιώτη δεν εναρμονίζεται με την πολιτική του αποκατάσταση που έγινε το 2011.

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ αποφασίζει να αποκατασταθεί ολόπλευρα ο Αρης Βελουχιώτης.

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη εκτιμά ότι το ΚΚΕ διαθέτει την απαραίτητη ωριμότητα να κρίνει τα ιστορικά γεγονότα αντικειμενικά και εξάγοντας συμπεράσματα, ένα από τα οποία είναι η ανάγκη τήρησης των αρχών της συλλογικότητας, της σταθερής προσήλωσης στις αρχές λειτουργίας του».

Πηγή: iskra

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *