Σαν σήμερα πριν δύο χρόνια , άλλαξε στέκι ένας δικός μας άνθρωπος. Ο Τζιμάκος.

Τον θάνατο δεν τον κέρδισε ποτέ κανείς. Το θέμα είναι να κερδίσεις τη ζωή. Ο Τζιμάκος την είχε κατατροπώσει.

Όταν πεθαίνει ένας άνθρωπος δικός μας παίρνει μαζί του όλα όσα χρειαζόμαστε εμείς που μένουμε πίσω.

Σαν σήμερα πριν δύο χρόνια , άλλαξε στέκι ένας δικός μας άνθρωπος. Στενά αποδεκτός. Για αυτό και πολύτιμος.

Ο λόγος του ήταν πάντα καυτό σίδερο πάνω στα πισινά του κόσμου. Δυσάρεστος μα αληθινός πέρα ως πέρα. Κυνικός, μα με έναν τρυφερό τρόπο που φανερώνει πως θέλει να κάνει τις κοινωνίες καλύτερες. Απαισιόδοξος αλλά με εκείνον τον φωτεινό τρόπο που δείχνει άνθρωπο που δεν φοβάται την αδυναμία του και το σκοτάδι, το κοιτάει κατάματα και η γνώση αυτή, ίσως, ίσως λέω, αλλάξει μια για πάντα τη ζωή των Ανθρώπων. Κάποιοι όσες φορές και να τον ακούσουν δεν θα τον καταλάβουν.

Δεν θα καταλάβουν ότι η μουσική σε αυτή την περίπτωση πέρασε σε ένα άλλο επίπεδο και μετουσίωση. Κάτι πραγματικά ανεπανάληπτο: Ένας άνθρωπος με τεράστιο ταλέντο, πάθος και όραμα, που είχε πάρα πολλά πράγματα να δώσει ακόμα. Ένας άνθρωπος γνήσια πολιτικοποιημένος, κοινωνικός αγωνιστής όπως όλοι οι άσημοι άνθρωποι που παλεύουν να βελτιώσουν τη ζωή τους, υπέρ των οποίων πάντα είχε κάτι να πει. Ένας πραγματικά ωραίος τύπος.

Δεν πιστεύω στους φόρους τιμής, αλλά πιστεύω και έχω μάθει να δίνω σεβασμό.Μάθετε να ακούτε, να φιλτράρετε αυτά που ακούτε και να επιχειρηματολογείτε επί της ουσίας.

Της Π. Μ.

Μία απάντηση στο “Σαν σήμερα πριν δύο χρόνια , άλλαξε στέκι ένας δικός μας άνθρωπος. Ο Τζιμάκος.”

  1. Μεγάλο ναρκωτικό. Για τους 18άρηδες 20άρηδες που φαντασιώνονται επαναστάτες και ανατροπείς εκεί που δεν υπάρχουν, και για τους μεσήλικες, συμβιβασμένους κυρ Παντελήδες πιυ τρώνε καρπαζιές από γυναίκα και αφεντικό και ο Πανούσης τους φαντάζει για ευφυής

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Current ye@r *