Η διαχείριση της μαζικής πληροφόρησης στην εποχή του κωρονοϊού

Του Σ.Λ.

Στην εποχή του κορωνοϊού η γελοιότητα κάποιων δημοσιολόγων έφτασε σε τέτοια επίπεδα, που λίγο ακόμα θα μας έγραφαν  ότι  αυτοπροσώπως  παρουσιάστηκε ο θεός και έδωσε 10 καινούργιες εντολές  στον  Κυριάκο  για να τις μεταφέρει στον κόσμο. (Εφτασε η σαπίλα της καθεστωτικής δημοσιογραφίας να μας παρουσιάζει τον πρωθυπουργό σαν νέο Μωυσή)!

Δεν είναι απλώς όμως ότι μας τρομοκρατεί η σκέψη, ότι αν ο υπουργός προπαγάνδας του Χίτλερ, Γκέμπελς, μπορούσε να παρακολουθήσει από τον τάφο του, τα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ, θα ήταν  πανευτυχείς  διαπιστώνοντας ότι δικαιώνεται απόλυτα η ρήση του: «Όσο μεγαλύτερο το ψέμα, και όσο περισσότερο επαναλαμβάνεται, τόσο πιο πιστευτό γίνεται».
Αλλο είναι το πιο ουσιαστικό για το οποίο θα μιλήσουμε παρακάτω.

Κάνοντας μια αναζήτηση στο blog μας -είναι πραγματικά  θησαυρός  το  αρχείο που διαθέτει ο ιστότοπος μας-  βρήκα ένα απόσπασμα από άρθρο που είχε γράψει ένας αστός δημοσιογράφος, ο Χρήστος Πασαλάρης στην εφημερίδα Realnews, για να περιγράψει τότε την κατάσταση που υπήρχε στην μνημονική περίοδο  και το πώς επικράτησε χωρίς να υπάρξουν ουσιαστικές λαϊκές αντιδράσεις:

«Αλλά πάνω από όλους μήπως συνευθύνεται και το δικό μας “συνάφι”, δηλαδή το αρπακτικό κοπάδι των media, με τους θηλυκούς και αρσενικούς καταπιάνες-κονδυλοφόρους, με τους τηλεοπτικούς “μικρο-Τσοχατζόπουλους” και τις θεόρατες μαύρες αμοιβές, που καμιά βουλή και κανένας εισαγγελέας και κανένα συνδικάτο δεν τόλμησε να τους αγγίξει γιατί όλοι τρέμουν το στόμα τους και την χολή τους; ….
Αυτό το παντοδύναμο σμήνος των media διαπράττει διαρκές έγκλημα ισοδύναμο με εκείνα του πολιτικού συστήματος. Επί 25 χρόνια, όσο ισχύουν και οι “προσωρινές άδειες” των καναλιών, χαλιναγωγεί τις μάζες και τις γυμνάζει να τρώνε κουτόχορτο. Να έχουν ασθενική κρίση και παραλυμένη βούληση…».

Μια παρόμοια κατάσταση -με τις ιδιαιτερότητες της κωρονοϊκής εποχής φυσικά- υπάρχει και σήμερα.
Σε ένα γονατισμένο λαό -μεγάλη η συζήτηση τι τον οδήγησε σ’ αυτό- ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού, για λόγους ευκολίας και διανοητικής νωθρότητας, μένει ευάλωτο στην συντονισμένη επιχείρηση ισοπέδωσης συνειδήσεων και αποδοχής μιας εικονικής πραγματικότητας.

Και εδώ είναι το μεγάλο πρόβλημα. Ο Μιντιακός υπόκοσμος, οι καθεστωτικές δημοσιογραφικές ερπύστριες, κατόρθωσαν να κατεδαφίσουν σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού μας, την κριτική σκέψη, να καλλιεργήσουν τον εγωκεντρισμό,  και την αποστροφή για το πολιτικό γίγνεσθαι -κι αυτό είναι μια πολιτική στάση  που  εξυπηρετεί το σύστημα– και να το  οδηγήσουν να ενδιαφέρεται τι μαγείρεψε η Πατούλαινα και πόσο ωραία γκόμενα είναι η κόρη του Χαρδαλιά.

Ομως κι’ αυτή είναι μια παροδική κατάσταση -όσο φαινομενικά κι’ αν παρουσιάζεται παγιωμένη– και είναι ζήτημα χρόνου να αναστραφεί. 
Αιώνες τώρα, από την εποχή του τηλέγραφου ακόμα, πάντα αυτοί που είναι κάτοχοι των μέσων παραγωγής, έχουν και την  διαχείριση  της  μαζικής πληροφόρηση;. Αυτό όμως δεν στάθηκε δυνατό να αποτρέψει εξεγέρσεις και επαναστάσεις και γενικά να υπάρξουν λαϊκές κατακτήσεις.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Current ye@r *