Ο κρατούμενος απεργός πείνας νίκησε – Τώρα να νικήσει η ζωή

Η απεργία πείνας είναι μια μορφή αγώνα νομοθετημένη στον Σωφρονιστικό Κώδικα. Χρησιμοποιείται ως κραυγή απελπισίας και έσχατο μέσο πίεσης ενός κρατούμενου που αντιμετωπίζει αυτό που ο ίδιος βιώνει ως ακραία αδικία. Είναι μέσο πάλης απέναντι στο κράτος, αλλά είναι και μέσο απεύθυνσης και δημοσιοποίησης μιας κατάφωρης αδικίας στην κοινωνία.

Με αυτά τα δεδομένα, ο κρατούμενος απεργός πείνας Δ. Κουφοντίνας νίκησε στον αγώνα του. Δεν χρειάζεται να ακούσει κανείς τη συνήγορό του ή όσους στήριξαν το αίτημα του, πολλώ δε μάλλον τους ομοϊδεάτες τους. Οι ίδιες οι δηλώσεις των κυβερνητικών και κρατικών αξιωματούχων, στις οποίες εξαναγκάστηκαν εξαιτίας του αγώνα, αποκάλυψαν την αδικία. Ένας νόμος φωτογραφικός δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

Ο Κουφοντίνας δεν επαναμετήχθη ποτέ στον Κορυδαλλό, όπως ψευδώς έλεγε αρχικά το Υπουργείο. Δεν πάτησε το πόδι του στον Κορυδαλλό, ούτε για ΕΝΑ λεπτό, ώστε να έχει εφαρμοστεί ο νόμος. Όταν έφτασε στον Δομοκό, ο κρατούμενος υπέβαλε άμεσα αίτημα μεταγωγής στον Κορυδαλλό, αίτημα που μέχρι και σήμερα δεν έχει απαντηθεί από την ΚΕΜ.

Όταν ζήτησε ο κρατούμενος τα σχετικά έγγραφα της μεταγωγής του, το Υπουργείο του τα αρνήθηκε λόγω… προσωπικών δεδομένων. Όταν ο κρατούμενος, αντιδρώντας, άρχισε την απεργία πείνας του, το Υπουργείο και η κυβέρνηση κώφευαν. Μετά από σαράντα μέρες στέρησης τροφής, του έδωσαν κάποια από τα έγγραφα που ζητούσε, αποδεικνύοντας το αδικαιολόγητο της πρότερης άρνησης.

Η περίφημη «απόφαση» της ΚΕΜ ήταν μια σφραγίδα, χωρίς μορφή απόφασης, αριθμό, σκεπτικό (ούτε καν την επανάληψη του κειμένου του νόμου για το έκτακτο της μεταγωγής δεν περιέχει). Η αδικία και η εκδικητικότητα βγάζουν μάτι.

Στη διάρκεια αυτού του αγώνα, δυνάμεις, κόμματα και πρόσωπα που ούτε κατά διάνοια δεν ταυτίζονται ιδεολογικά με τον Κουφοντίνα αποδέχτηκαν το δίκαιο του αιτήματός του, που είναι, όντας αμετάκλητα καταδικασμένος, να συνεχίσει να εκτίει την ποινή του στην περιοχή που μένει η σύζυγος και το παιδί του.

Κι όμως γι’ αυτά τα 200 χιλιόμετρα διαφορά από τον Δομοκό στον Κορυδαλλό και με τόσο καταφανώς άδικους χειρισμούς, η κυβέρνηση θέλει νεκρό. Αν η κυβέρνηση ήθελε να στείλει μήνυμα πυγμής, θα έπρεπε τουλάχιστον να έχει φροντίσει να «στήσει» μια καθαρή, τυπική, απολύτως νομότυπη υπόθεση. Κι όμως, κατόρθωσε να επικρατήσει η εικόνα της αδικίας σε βάρος του κρατούμενου. Γι’ αυτό και είδαμε τα δύο τελευταία 24ωρα το εφεύρημα «να πάει στη δικαιοσύνη», λες και ο κρατούμενος δεν επιθυμεί να βρει διέξοδο και να ζήσει.

Η συμπάθειά μου αυτές τις ώρες δεν είναι μόνο προς κάποιον που διανύει τις τελευταίες ώρες της ζωής του: είναι και προς τη συνήγορό του, την Γιάννα Κούρτοβικ, έναν άνθρωπο εγνωσμένης νομικής επιστημοσύνης και ανθρώπινης αξιοπρέπειας που κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες να βρει «πάτημα» στον νόμο – που να έχει όμως και τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις τελεσφόρησης – ώστε να πάει στον κρατούμενο και ευπρόσωπα να έχει κάτι να του πει, να του πει δηλαδή να σταματήσει.

Γιατί τώρα αυτό χρειάζεται: ένα μήνυμα μεγαλοσύνης από την πολιτεία που θα βοηθήσει τους ανθρώπους γύρω στον απεργό πείνας να σταθούν δίπλα του, να του σφίξουν το χέρι, να του πουν ότι εκεί έξω κατάλαβαν το άδικο που τον συγκλόνισε και να τον τραβήξουν στο ξέφωτο της ζωής. Εκεί βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή.

Πηγή: Θανάσης Καμπαγιάννης – f/b

Μία απάντηση στο “Ο κρατούμενος απεργός πείνας νίκησε – Τώρα να νικήσει η ζωή”

  1. Η δολοφονια του Κουφοντινα εκτελειτε κατ εντολην
    Παιατ και της αμερικανικης πρεσβειας η δε κυβερνηση
    του Μητσοτακη υπακουη απλα εκτελει

Γράψτε απάντηση στο melito Ακύρωση απάντησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *