Ουκρανία: Η κατάσταση χωρίς τον παραμορφωτικό φακό της προπαγάνδας

Οταν ο Βλαντίμιρ Πούτιν διαβεβαίωνε τους συνομιλητές του στη σύνοδο του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης, που έγινε στη Σαμαρκάνδη του Ουζμπεκιστάν, ότι επιθυμεί να τερματίσει το ταχύτερο τον πόλεμο στην Ουκρανία, εννοούσε ότι θα αποσύρει τα ρωσικά στρατεύματα από την Ανατολική και Νότια Ουκρανία και θα αναζητήσει έναν συμβιβασμό για τη διεθνή αναγνώριση μόνο της ενσωμάτωσης της Κριμαίας; Δηλαδή είχε αποφασίσει να αυτοκτονήσει, αφού πρώτα βυθίσει τον ρωσικό ιμπεριαλισμό σε μια υπαρξιακή κρίση;

Εκείνο που εννοούσε ο Πούτιν (αν είπε ακριβώς αυτά που μετέφερε ο Ερντογάν) είναι πως είναι έτοιμος να νικήσει στρατιωτικά και να σταματήσει όταν θα ενσωματώσει στη ρωσική επικράτεια τις περιοχές που έχει κατακτήσει ο ρωσικός στρατός (όχι μόνο τις δυο περιφέρειες του Ντονμπάς, αλλά και τη λωρίδα στο Νότο που μπορεί να ενώσει την Κριμαία με τα υπόλοιπα ρωσικά εδάφη), μετά από δημοψηφίσματα που θα γίνουν στις πρώην ουκρανικές περιοχές.

Αυτό ακριβώς διακήρυξε ο Πούτιν με το νέο διάγγελμά του, που περιλάμβανε και τα «δημοψηφίσματα» στις υπό κατοχή περιοχές για ενσωμάτωσή τους στη Ρωσική Ομοσπονδία και απόφαση για μερική επιστράτευση που θα φτάσει τους 300.000 μάχιμους.

Αποτελεί η επιστράτευση παραδοχή ότι με τους παρόντες συσχετισμούς η Ρωσία δεν μπορεί να νικήσει τον ουκρανικό στρατό που εκπαιδεύεται από δυτικούς στρατιωτικούς και τροφοδοτείται συνεχώς με όπλα; Ασφαλώς ναι. Ο Πούτιν θα ήθελε να μείνει στην «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», όμως πλέον αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι κάνει πόλεμο. Γι’ αυτό κηρύσσει επιστράτευση, κάνοντας αυτό που πριν από μερικές μέρες του ζητούσε να κάνει ο γενικός γραμματέας του «Κ»Κ Ρωσικής Ομοσπονδίας Γκενάντι Ζιουγκάνοφ.

Απ’ αυτό, όμως, μέχρι να πιστέψουμε τις μπούρδες της δυτικής προπαγάνδας, ότι η Ρωσία χάνει τον πόλεμο ή ότι υπάρχει κύμα φυγής των προς επιστράτευση Ρώσων ή –πολύ περισσότερο- ότι «ολιγάρχες» και κρατικοί παράγοντες σχεδιάζουν την ανατροπή του Πούτιν, υπάρχει τεράστια απόσταση. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτοί που διαδίδουν αυτά σήμερα, προσπαθώντας να παραμυθιάσουν τις λαϊκές μάζες στη Δύση, είναι οι ίδιοι που είχαν προβλέψει μερικά «επικείμενα» πραξικοπήματα κατά του Πούτιν τους τελευταίους μήνες και τον είχαν στείλει κάμποσες φορές στο χειρουργείο με… σπάνιες ασθένειες, ενίοτε και στο ψυχιατρείο.

Γιατί να στραφούν οι «ολιγάρχες» και ο στρατός κατά του Πούτιν, όταν για τα συμφέροντά τους έκανε την εισβολή στην Ουκρανία; Για να τα μαζέψουν και να φύγουν ντροπιασμένοι από την Ουκρανία, επιστρέφοντας τη Ρωσία στην εποχή της κατάρρευσης και του μεθύστακα Γιέλτσιν;

Αυτό δεν ανταποκρίνεται στη σημερινή ισχύ του ρωσικού ιμπεριαλισμού. Ο Πούτιν προσωποποιεί την προσπάθεια ανασυγκρότησης του ρωσικού ιμπεριαλισμού και την αντεπίθεσή του για να κατακτήσει σφαίρες επιρροής που έχασε. Ακόμα κι αν είχαν κάποιον καλύτερο να βάλουν στηυ θέση του (που δεν τον έχουμε δει), δύσκολα θα τον καρατομούσαν, γιατί αυτό θα εκλαμβανόταν από τους αντίπαλους ιμπεριαλιστές της Δύσης, τους Αμερικανούς πρωτίστως, σαν ύψωση λευκής σημαίας. Ποιος σοβαρός αναλυτής (και όχι παπαγαλάκι της συμφοράς) θα υποστήριζε ότι ο ρωσικός ιμπεριαλισμός βρίσκεται σε προϊούσα κατάρρευση και γι’ αυτό θα ξεφορτωθεί την πιο ηγετική προσωπικότητά του;

Αυτό, επίσης, δεν ανταποκρίνεται ούτε στην πραγματική εικόνα των πολεμικών επιχειρήσεων, όπως θα δούμε παρακάτω. Και είναι λάθος να γίνονται συγκρίσεις με το Αφγανιστάν. Αλλη εποχή, άλλες συνθήκες. Στο Αφγανιστάν οι Ρώσοι πολεμούσαν σε εντελώς εχθρικό έδαφος, ενώ το σύστημα του παλινορθωμένου καπιταλισμού βρισκόταν υπό κατάρρευση, η οποία πράγματι έγινε λίγο μετά την αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων μετά από εννιά χρόνια πολέμου. Στην Ανατολική Ουκρανία οι Ρώσοι πολεμούν σε κατά το πλείστον φιλικό έδαφος, ενώ ο ρωσικός ιμπεριαλισμός είναι ισχυρός και όχι υπό κατάρρευση.

Φυσικά, δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχουν προσπάθειες αποφυγής της επιστράτευσης ή διαδηλώσεις. Εχουν, όμως, την έκταση που λέει η δυτική προπαγάνδα; Σίγουρα όχι. Δεν είναι μόνο η άγρια καταστολή από το ρωσικό ιμπεριαλιστικό κράτος. Είναι και ο ρωσικός εθνικισμός που ενώνει το σύνολο των κομμάτων της Δούμας, που σίγουρα έχουν απείρως μεγαλύτερη λαϊκή επιρροή από κάποιες δυτικόφιλες αντιπολιτευόμενες γκρούπες. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πούτιν παίζει συνεχώς με την έννοια της δυτικής απειλής, δουλεύοντας εθνικιστικά με τις μνήμες της εποχής της κατάρρευσης, που ήταν προσβολή για έναν λαό που νίκησε το ναζιφασισμό.

Η Ρωσία μπορεί να δυσκολεύεται να νικήσει, όμως δεν χάνει τον πόλεμο στην Ουκρανία. Κρατάει σταθερά τα κατακτημένα εδάφη στο Νότο, αλλά δεν μπορεί να συνεχίσει την προέλασή της στο κεντρικό και βόρειο μέτωπο, επειδή προφανώς οι ουκρανικές δυνάμεις οχυρώθηκαν καλά και έχουν άφθονο οπλισμό από τη Δύση. Αυτό τους επέτρεψε να προωθηθούν κάποια χιλιόμετρα προς τα Ανατολικά στο βόρειο τμήμα του μετώπου. Αυτή η προέλαση, όμως, έχει περισσότερο προπαγανδιστική παρά στρατιωτική σημασία. Η Ρωσία κάνει επιστράτευση και αναμένεται να ξεκινήσει αντεπίθεση με περισσότερες δυνάμεις. Τότε να δούμε τι θα πουν τα παπαγαλάκια της δυτικής προπαγάνδας που μετατρέπουν σε… ιστορικό γεγονός τη φωτογράφιση μιας διμοιρίας του ουκρανικού στρατού έξω από το κοινοταρχείο ενός χωριού χιλίων κατοίκων.

Για τη Ρωσία δεν θα είναι δύσκολο να ανακαταλάβει τα ελάχιστα χωριά του Λουγκάνσκ που πήραν οι Ουκρανοί ή κάποιες θέσεις γύρω από το Χάρκοβο. Δεν γνωρίζουμε, όμως, πόσο εύκολο και σύντομο θα είναι να καταλάβει όλο το Ντονιέτσκ, που δεν το κατέλαβε ποτέ ως τώρα.

Από την άλλη, ο πόλεμος δεν γίνεται μόνο με τα όπλα στις πεδιάδες της Ουκρανίας. Ο πόλεμος είναι και οικονομικός ταυτόχρονα. Και σ’ αυτό το πεδίο η Ρωσία όχι μόνο δεν έχει χάσει αλλά έχει ενισχυθεί, χρησιμοποιώντας ως όπλο τις ενεργειακές πρώτες ύλες και την έκρηξη των τιμών τους, από την οποία αποκομίζουν τεράστια κέρδη όχι μόνο οι χώρες παραγωγής αλλά και τα μονοπωλιακά μεγαθήρια ενέργειας της Δύσης.

Οι ρωσικοί υδρογονάνθρακες δεν έμειναν απούλητοι. Τα ρωσικά μονοπώλια έκλεισαν τη στρόφιγγα του φυσικού αέριου προς την Ευρώπη και αποκομίζουν μεγαλύτερα κέρδη από μικρότερες ποσότητες, λόγω της έκρηξης των τιμών. Ρωσία και Κίνα έχουν συμφωνήσει στην κατασκευή αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου δυναμικότητας ίσης με καθέναν από τους δύο Nord Stream. Κίνα και Ινδία μεταπωλούν LNG που έχουν αγοράσει από τη Ρωσία. Θα μεταπωλήσουν και πετρέλαιο (αν δεν το κάνουν ήδη). Ρωσία και Κίνα συμφώνησαν οι συναλλαγές τους για ενεργειακά προϊόντα να γίνονται σε ρούβλια και σε γουάν. Το ρούβλι έγινε πιο ισχυρό από την προ του πολέμου περίοδο.

Βλέπετε πουθενά προϊούσα ή επικείμενη κατάρρευση της ρωσικής οικονομίας; Ο πόλεμος, ασφαλώς, κοστίζει και οικονομικά. Μήπως, όμως, δεν κόστιζαν οικονομικά οι πόλεμοι της Δύσης στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν; Οι κρατικοί προϋπολογισμού να είναι καλά. Δηλαδή, οι σκληρά φορολογούμενοι εργάτες και εργαζόμενοι. Γιατί να ισχύει κάτι διαφορετικό για τη Ρωσία;

Αντίθετα, στη Δυτική Ευρώπη επικρατεί πανικός καθώς βαθαίνουν τα αδιέξοδα και πλησιάζει ο χειμώνας. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει τίποτ’ άλλο εκτός από τις αφόρητες παπάρες της Ούρσουλα(ς) και τις εκκλήσεις στους ανθρώπους να σβήνουν τα φώτα, ν’ ανάβουν κεριά, να τυλίγονται με κουβέρτες και ν’ αγκαλιάζονται για να μην ξεπαγιάσουν. 

Ο κόσμος, όμως, δεν αρχίζει και τελειώνει στη Δυτική Ευρώπη, οι ιμπεριαλιστικές χώρες της οποίας αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο πρόβλημα, γιατί απλούστατα δεν έχουν εναλλακτικές πηγές προμήθειας ενεργειακών πρώτων υλών και οι λίγες που βρίσκουν είναι πανάκριβες, με αποτέλεσμα να αιμορραγούν αναγκαστικά οι κρατικοί τους προϋπολογισμοί και να μειώνεται η ανταγωνιστικότητα των καπιταλιστικών τους επιχειρήσεων. Ο κόσμος εκτείνεται και στην Ασία, τη Λατινική Αμερική, την Αφρική που αρχίζει και πάλι να λιμοκτονεί, καθώς τα μισά σιτηρά που βγήκαν μέχρι στιγμής από την Ουκρανία κατευθύνθηκαν στις πλούσιες χώρες, δηλαδή τις ιμπεριαλιστικές χώρες, γεγονός που κατήγγειλε πρώτος… ο Πούτιν.

Η γκρίνια από τα καθεστώτα αυτών των χωρών είναι πλέον δημόσια, γι’ αυτό και προχθές ΗΠΑ, ΕΕ και Αφρικανική Ενωση διοργάνωσαν στο περιθώριο της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ διεθνή σύνοδο για την επισιτιστική ασφάλεια. Εντυσαν… παπά τον Γκουτέρες, ο οποίος μίλησε για «απειλή επικίνδυνων διχασμών μεταξύ Δύσης και Νότου» (προσοχή: Δύσης και Νότου) και κάλεσε τις «πλούσιες χώρες» να φορολογήσουν τα έκτακτα κέρδη των εταιριών ορυκτών καυσίμων και να διαθέσουν τα έσοδα στις χώρες που πλήττονται σφοδρότερα από την κλιματική κρίση και στα τμήματα του πληθυσμού που αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες λόγω της αύξησης των τιμών των τροφίμων και της ενέργειας! 

Αντιλαμβάνεστε το «κενό» που δημιουργείται και την εκμετάλλευση που θα επιχειρήσουν να κάνουν η Κίνα και η Ρωσία, διεισδύοντας και διευρύνοντας την οικονομική και πολιτική επιρροή τους σ’ αυτές τις χώρες.

Δεν πρέπει να παραλείψουμε να σχολιάσουμε το γεγονός της άνευ επαίνων απόρριψης της πρότασης της Φον ντερ Λάιεν για επιβολή πλαφόν στην τιμή του ρωσικού φυσικού αέριου. Η απόρριψη δεν προήλθε από την Ουγγαρία ή την Τσεχία και τη Σλοβακία, αλλά από την τριπλέτα των ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της Δυτικής Ευρώπης: Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία. Και δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη η ομιλία του Μακρόν στη γενική συνέλευση του ΟΗΕ. Κατηγόρησε, βέβαια, τη Ρωσία για… «διάρρηξη της συλλογικής μας ασφάλειας» και για «επιστροφή στην εποχή των ιμπεριαλισμών και των αποικιών» (sic!), όμως κατέληξε πως είναι αναγκαιότητα «η συνέχιση του διαλόγου με τη Ρωσία». Δεν αναζητείς διάλογο με κάποιον που τον νικάς στα πεδία των μαχών. Περιμένεις να σου παραδοθεί και να του επιβάλεις τους όρους σου. Εκτός αν… δεν τον νικάς.

Τέλος, για να μην αφήσουμε τίποτε ασχολίαστο, πρέπει να αναφερθούμε στη σύνοδο του Οργανισμού της Σαγκάης στη Σαμαρκάνδη. Επειδή ο Πούτιν παραδέχτηκε δημόσια ότι ο Σι Τζινπίνγκ και ο Ναρέντρα Μόντι έχουν δικαιολογημένα «ερωτήματα και ανησυχίες» για τις εξελίξεις στην Ουκρανία, η δυτική προπαγάνδα έστησε χορό πανηγυρίζοντας για την… ήττα του Πούτιν. Ούτε ο Σι ούτε ο Μόντι, πάντως, πήγαν στη Νέα Υόρκη για τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ. Και δεν είπαν τίποτα σε βάρος της Ρωσίας, με την οποία αναβαθμίζουν συνεχώς τις οικονομικές, πολιτικές και στρατιωτικές τους σχέσεις. 

Την ίδια μέρα που ο Πούτιν ανακοίνωνε την επιστράτευση, μετά από λίγες ώρες, ο εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών της Κίνας, Ουάνγκ Ουενμπίν, ζητούσε «κατάπαυση του πυρός μέσω διαπραγματεύσεων και λύσεις που θα απαντούν στις ανησυχίες ασφάλειας όλων των μερών». «Οι εύλογες ανησυχίες για την ασφάλεια κάθε χώρας πρέπει να εκτιμηθούν και πρέπει να υποστηριχτούν όλες οι προσπάθειες που θα ευνοούν την επίλυση της κρίσης ειρηνικά. Η Κίνα απαιτεί διάλογο και διαβούλευση για την επίλυση των διαφορών», συμπλήρωσε. Δεν το λες αντι-ρωσική στάση αυτό, το αντίθετο. Ακόμη κι αν αύριο το πρωί γινόταν κατάπαυση του πυρός, η Ρωσία θα είχε υπό τον έλεγχό της το Λουγκάνσκ, το μεγαλύτερο μέρος του Ντονιέτσκ και τις περιοχές της Χερσώνας και της Ζαπορίζιε. Εκεί που ανακοινώθηκε η πραγματοποίηση «δημοψηφισμάτων» για την ένταξη στη Ρωσική Ομοσπονδία.

Φυσικά, δεν πρόκειται να γίνει κατάπαυση του πυρός προτού η Ρωσία πραγματοποιήσει την αντεπίθεσή της και τη σχεδιασμένη προέλαση προς δυσμάς. Μέχρι τότε, εκείνο που μετράει είναι η κινέζικη θέση πως η Ρωσία έχει «εύλογες ανησυχίες ασφάλειας».

Αυτά είναι τα δεδομένα αυτή τη στιγμή και κάθε άλλο παρά συμβαδίζουν με την εκκωφαντική προπαγάνδα στη Δύση, με την οποία οι αστικές ηγεσίες προσπαθούν να εμπλέξουν τους λαούς στον ιμπεριαλιστικό τους πόλεμο. Για τον Ζελένσκι και την κλίκα των ουκρανών «ολιγαρχών» δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα. Εχουν μετατρέψει το λαό της Ουκρανίας σε κρέας για τα κανόνια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Το ίδιο κάνουν ο Πούτιν και η κλίκα του Κρεμλίνου, ταΐζοντας το ρωσικό λαό με το κουτόχορτο της «αιώνιας Ρωσίας», βαφτίζοντας «πατριωτισμό τον μεγαλορώσικο-τσαρικού τύπου εθνικισμό και χρησιμοποιώντας το λαό ως κρέας για τα δικά τους κανόνια.

Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Current ye@r *