Αλγόριθμοι …

Απόσπασπα από την συνέντευξη που έδωσε στον δημοσιογράφο της ΕφΣυν, ο χαροκοαμένος πατέρας, Παύλος Ασλανίδης, που έχασε το παιδί του Δημήτρη, στο έγκλημα των Τεμπών.

 Τις δηλώσεις του πρωθυπουργού και του κ. Καραμανλή ανήμερα της επετείου θέλετε να τις σχολιάσετε;

Δεν τις βλέπω καν, είναι σαν να μιλάει ένα αλγόριθμος.

 Ωστόσο θα πρέπει εμείς να επιμείνουμε για τις πολιτικές ευθύνες;

Εννοείται. Δεν υπήρχε πολιτικός προϊστάμενος; Υπουργός, υφυπουργοί, εκπρόσωποι των εταιρειών δεν υπήρχαν; Είναι ανήκουστο ότι αυτοί οι εκπρόσωποι των εταιρειών που έσπασαν σε 100 κομμάτια τον ΟΣΕ είναι ακόμη στη θέση τους, αυτό δεν είναι πρόκληση; Η κ. Τσιαπαρίκου, πρώην υπάλληλος του ΕΦΚΑ, που είναι στη ΡΑΣ, με μισθό 6-7 χιλιάρικα τον μήνα, είναι δυνατόν να είναι ακόμα εκεί; Είναι ένα σύστημα που προστατεύει ο ένας τον άλλον, ομερτά. Δεν πειράζει, εμείς τη συγκάλυψη την τρυπήσαμε. Και επιπλέον χαίρομαι που και άλλοι συγγενείς που ήταν χαμένοι μέσα στον πόνο τους άρχισαν να δραστηριοποιούνται. Γιατί πρέπει να βγουν κι άλλοι μπροστά, όσοι ανέβαιναν πέντε χρόνια στο τρένο –1,5 εκατομμύριο επιβάτες– πρέπει να τους μηνύσουν όλους.

 Πώς έχετε διαχειριστεί προσωπικά το πένθος;

Εγώ εγκεφαλικά, αλλά δεν ξέρω πότε θα σκάσω. Είπα στη γυναίκα μου ότι «θα αναλάβω το κομμάτι για τη δικαίωση και εσύ να έχεις τον νου σου μη χάσουν τα λογικά τα άλλα δυο παιδιά μας, να είναι δεμένα και δυνατά». Το πένθος το έχω θάψει, δεν υπάρχει πένθος για μένα… κι ούτε μνημόσυνα ούτε τίποτα… Γι’ αυτό κατέβηκα στις συγκεντρώσεις στην Αθήνα, στο μνημόσυνο των συγγενών στα Τέμπη πήγε η γυναίκα μου, εγώ δεν θα πάω ποτέ σε μνημόσυνο κι ούτε θα πατήσω στον χώρο εκείνο αν δεν δικαιώσω πρώτα τον Δημήτρη.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *