Σημεία των καιρών και άλλες πικρές διαπιστώσεις…

Γράφει ο Νίκος από Βόλο

Σημεία των καιρών, το λοιπόν, αγαπητοί σύντροφοι! Η “Καθημερινή” και ο ανιάτως πάσχων από αντικομμουνισμό κύριος Πάσχος της, ζητούν σήμερα τον άμεσο … δημοκρατικό έλεγχο της ΚΥΠ! Σε λίγο θα βγουν με ακόμη ριζοσπαστικότερη φρασεολογία και αιτήματα. Μπροστά τους θα φαίνεται μετριοπαθέστερη κι από ό τι ακούγεται, ακόμη και η αντίστοιχη φρασεολογία του… “Ριζοσπάστη”!

Απηύδησαν πλέον και στην ‘Καθημερινή’ από το συνεχές πρέσινγκ του ευαγούς ιδρύματος της οδού Κατεχάκη, που υπάγεται απευθείας στη φαμίλια Μητσοτάκη! Ε, δεν πάει άλλο η δουλειά ούτε και για δαύτους που σιτίζονται στον δεξιό Τύπο! Φανταστείτε το λιγάκι το όλο σκηνικό κι έπειτα ελάτε να συλλογιστούμε όχι αυτά που πονάνε τον Πάσχο και τις μπίζνες των αφεντικών της “Καθημερινής”,  αλλά όσα πονάνε εμάς και το δικό μας το σπίτι. Κι είναι πολύ σοβαρά, π’ ανάθεμά τα, τα  επί του θέματος…

Έχουμε λοιπόν και λέμε: Η άμεση διάλυση της ΚΥΠ, που είναι κράτος και παρακράτος της ντόπιας αντίδρασης και των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών επικυρίαρχων του τόπου, έπρεπε να είναι το νούμερο ένα αίτημα στο μίνιμουμ δημοκρατικό πρόγραμμα όλων των κομμουνιστών και οποίων άλλων οργανώσεων θέλουν να λέγονται πραγματικά αριστερές. Αυτή η βρωμερή σφηκοφωλιά, που τη σκάρωσε στην Ελλάδα η CIA, μετά στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και την επιβολή του δόγματος Τρούμαν, αυτή η αγέλη των λύκων της ρουφιανιάς, αυτή η κρατική χαφιέδικη συμμορία, η στελεχωμένη με όλα τα πλέον φασιστικά, τυχοδιωκτικά και αδίστακτα αποβράσματα της μαύρης μπασκιναρίας και της δοσίλογης καραβάνας, είναι μια σφηκοφωλιά που υπάρχει με έξοδα του ελληνικού λαού, ο οποίος πληρώνει τους σπιούνους της σκλαβιάς του.

Αυτή ακριβώς η ΚΥΠ διαχρονικά εξακολουθεί να παίζει ακριβώς το ίδιο παιχνίδι που της υπαγόρευσαν εξαρχής τα ξένα υπερατλαντικά αφεντικά της, παρά το απερίγραπτο καραγκιοζιλίκι του Αντρέα Παπανδρέου περί της δήθεν “ΕΥΠ” που αντικατέστησε την ΚΥΠ και περί του στρατηγού … Δροσογιαννη στην καρέκλα του προκατόχου του, του στρατηγού … Γιαννοδρόσου.

Ο μόνος χαρακτηρισμός που ταιριάζει σε αυτό το διαχρονικό Κυπατζίδικο αίσχος είναι εκείνος που του απέδωσε κάποτε προσφυέστατα ο δημοσιογράφος Κυριάκος Διακογιάννης: “Το πανέρι με τις οχιές“. Και τώρα μάλιστα που την Ελλάδα την ξανακυβερνάνε καθαρόαιμα μπουλντόγκ της χούντας και του φασισμού, το πανέρι αυτό με τις οχιές λογοδοτεί απευθείας στον εγχώριο αρχηγό του κυβερνώντος Πινοτσετικού Χουντοθατσερισμού, σχετικά με το πώς βαίνει το διατεταγμένο καθημερινό ρουφινιανιλίκι εναντίον όλων των πολιτικών του φίλων τε και αντιπάλων.

Την ίδια στιγμή φυσικά το … ίδρυμα λογοδοτεί απευθείας και  στα μεγάλα αφεντικά του της Ουάσιγκτον, κι εκεί προφανώς δίνει και άλλη μία πληρέστερη αναφορά, ετούτη που εμπεριέχει συν τοις άλλοις και το τι ακριβώς κάνει και το τι σχεδιάζει και αυτός τούτος ο  αρχηγός της δεξιάς, ο τύπος  αυτός που παριστάνει τον πρωθυπουργό της Ελληνικής Δημοκρατίας -και πολιτικό προϊστάμενο απάντων των ρουφιάνων της ΚΥΠ. Αυτά είναι γνωστά τοις πάσι.

Το ζήτημα για μας τους κομμουνιστές είναι άλλο: Αφού έτσι έχει η κατάσταση, γιατί κανένα από τα λεγόμενα αριστερά και κομμουνιστικά κόμματα του μεταπολιτευτικού και σημερινού κοινοβουλίου δεν θέτει και δεν προωθεί ανοιχτά, με κάθε μέσο και ως άμεσο αίτημα διεκδίκησης του λαϊκού κινήματος την πλήρη εκ θεμελίων διάλυση της ΚΥΠ;

Γιατί αυτά τα κόμματα κάνουν κυριολεκτικά την πάπια και κατ’ ουσίαν στον πολιτικό τους λόγο αφήνουν αυτή τη συμφορά του τόπου που λέγεται ΚΥΠ, αυτό το πανέρι με τις μαύρες φαρμακερές οχιές, εντελώς στο απυρόβλητο; Ποιο από  αυτά τα κόμματα βγήκε ανοιχτά να διακηρύξει ότι θα διαλύσει την ΚΥΠ και θα καθίσει στο σκαμνί του λαϊκού δικαστηρίου όλους τους ρουφιάνους της που θα ξεσκεπάσει αμείλικτα, μετά τη νίκη της επανάστασης; Κανένα απολύτως, γιατί κατ’ ουσίαν κανένα τους δεν στοχεύει πραγματικά δε καμία Επανάσταση!

Η μόνη απάντηση που λογικά ταιριάζει εδώ για τη … γαργάρα όλων αυτών των κομμάτων επί του θέματος είναι πως κρατούν αυτή τη στάση: Α) Είτε γιατί ως αστικά και μικροαστικά κόμματα που είναι όλα αυτά τα κόμματα, κατ’ ουσίαν, δεν έχουν καμία δυνατότητα, καμία αρμοδιότητα και φυσικά ουδεμία θέληση και προοπτική να υπερβούν τα εσκαμμένα, δηλαδή τους όρους ύπαρξης και δράσης του εξαρτημένου ελληνικού καπιταλισμού. Και η ΚΥΠ  είναι ένας τέτοιος όρος ύπαρξης και λειτουργίας αυτού του καθεστώτος.

Β) Είτε επειδή κάποια από αυτά τα κόμματα που ανεμίζουν μάλιστα και κόκκινη σημαία με σφυροδρέπανο έχουν πέσει σε τέτοια σεχταριστική-νεοτροτσκιστική λούμπα  που ούτε δίνουν καν σημασία στην προώθηση των πλέον στοιχειωδών δημοκρατικών αιτημάτων του λαού, ενώ φυσικά η ανιστόρητη θεώρηση που έχουν υιοθετήσει σχετικά με τον ιμπεριαλισμό και σχετικά την εξάρτηση και υποτέλεια της χώρας μας, λέγοντας πως δήθεν αυτή η εξάρτηση και υποτέλεια δεν υπάρχει (!), κάνει αυτά ακριβώς τα κόμματα να εθελοτυφλούν για το παρόν, περιοριζόμενα σε αόριστες διακηρυκτικού χαρακτήρα αναφορές σε κάποιο μακρινό σοσιαλιστικό μέλλον. Τότε  βλέπουν και στην Ελλάδα δίχως την ΚΥΠ, όπως και χωρίς ΕΕ. ( Αν και για την ΕΕ φαντασιώνονται ήδη μια κάποια σοσιαλιστική Ευρώπη των λαών, προφανώς αφού αλλάξει ο συσχετισμός στο Ευρωδιαβούλιο!).

Σε ένα σοσιαλιστικό μέλλον όμως, που, όπως έλεγε κάποτε πολύ γλαφυρά μια θεωρητική … θείτσα του χώρου αυτού, θα έρθει τόσο… ειρηνικά και τόσο ωραία, που δεν πρόκειται να σπάσει ούτε τζάμι κατά στην ειρηνική και δημοκρατική αυτή… Επαναστατική μας Μετάβαση!!!   

Για σκεφτείτε: Ενώ δηλαδή η ΚΥΠ θα δρα νυν και αεί κι εσαεί,  σε μια νεοαποικιακή πλέον Ελλάδα,  όλες οι θείτσες του κακοφορμισμένου ρεφορμισμού μας, που φόρεσαν κόκκινη μάσκα, φαντασιώνονται πάντοτε καθαρούτσικες, αποστειρωμένες “εργατικές εξουσίες”, βγαλμένες κατευθείαν από την … κάλπη της λαϊκής μας πλειοψηφίας. Αυτές είναι, λέει, που τότε και μόνο τότε θα “εκδημοκρατίσουν” το κράτος και μαζί του και το πανέρι με τις οχιές, βάζοντάς το κι αυτό στην υπηρεσία της … σοσιαλιστικής οικοδόμησης, χωρίς βέβαια να χάσουν τη δουλειά τους οι… “εργαζόμενοι υπάλληλοι της υπηρεσίας”, όπως φυσικά δεν πρόκειται να χάσουν τη θέση τους και όλοι οι αντίστοιχοι “υπάλληλοι” της μπασκιναρίας και της καραβάνας! 

Ένστολοι υπάλληλοι λέει, που είναι παιδιά του λαού, παιδιά δικά μας κι αυτοί οι κατακαημένοι, και όμως δεν το ξέρουν, οι μαύροι! Άλλωστε εσχάτως κάτι τέτοιοι “υπάλληλοι” των ευαγών ένστολων υπηρεσιών, νυν και πρώην, “οίτινες είδον το φως το αληθινόν και έλαβον πνεύμα επουράνιον”, κοσμούν ήδη τα ειρηνικά σοσιαλιστικά όνειρα αλλά και τα παντός είδους ψηφοδέλτια, κοινοβουλίου, αυτοδιοίκησης, αλλά και ευρωδιαβουλίου  όπως και τις αντίστοιχες κοινοβουλευτικές ομάδες του εγχώριου ρεφορμισμού.

Ενός καραμπινάτου ρεφορμισμού, που όμως, λόγω συγκεκριμένης προϊστορίας του τόπου, καμώνεται εδώ χάμω τον καθαρό, άσπιλο και αμόλυντο “ταξικό επαναστάτη” και τον κομμουνιστή, που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του, κι ας είναι άλλος ένας κοινοβουλευτικός επαγγελματίας…του γλυκού νερού επί πενήντα συναπτά έτη. Ε ρε κούνια που τους κουνάει κάτι τέτοιους επαναστάτες, κι όλους εμάς που ακόμη τούς εμπιστευόμαστε!

Αχ, βρε λαέ βασανισμένε, που βάλθηκαν δεξιοί και ψευτοαριστεροί να σε κάνουν να λησμονήσεις ολότελα, όχι μόνο τη χούντα και τον Ωρωπό του ’67, αλλά και την πάντα υπαρκτή αμερικανοκρατία και τα (εσαεί δυναστεύοντα τούτη τη δυστυχισμένη γη) εγχώρια φασιστικά τσιράκια της… Ως πότε, αδέρφια;

3 απαντήσεις στο “Σημεία των καιρών και άλλες πικρές διαπιστώσεις…”

  1. Σε ευχαριστώ θερμά για το σύνδεσμο που μου έδωσες! Το κείμενο του Τάσου Τσακίρογλου το διάβασα και είναι πολύ καλό και εύστοχο! Σου εύχομαι υγεία και καλούς αγώνες σύντροφε Νίκο!!!

  2. Σωστές οι παρατηρήσεις σου φίλε Νίκος από Βόλο. Δεν είναι όμως “λαός βασανισμένος” είναι λαός συνένοχος πλέον, κατά συντριπτική πλειοψηφία χωρίς ταξική συνείδηση…Τουλάχιστον στον Νομό που μένω, τα βολευτικά γραφεία της φασιστοΝ.Δ. ήδη πριν από το Πάσχα έχουν πήξει από σανοφάγα ψηφαλάκια της που παρακαλάνε να πάνε τα παιδιά τους και οι ίδιοι για να “δουλέψουν” σε συνθήκες γαλέρες ανασφάλιστοι από ήλιο σε ήλιο, στη Λευκάδα σε “τουριστικές επιχειρήσεις”, για να σου πω ένα παράδειγμα…Αν ήταν πραγματικά λαός βασανισμένος κανένας φασίστας δεξιός και κανένας οπορτουνιστής ψευδοαριστερός δεν θα τους έκανε να ξεχάσουν αυτά που πολύ σωστά αναφέρεις στην τελευταία παράγραφο του κειμένου σου…

    • Σίγουρα σύντροφε Αντώνη, δεν είναι άμοιρος ευθυνών, αλλά συνένοχος όποιος αδιαμαρτύρητα αποδέχεται την τυραννία και πολύ περισσότερο εκείνος που κοιτάζει την πάρτη του, συναγελαζόμενος με τους τυράννους και κολακεύοντάς τους, για να κάνει πράξη τα όποια ρουσφέτια του. Και εξαχρείωση και εκφυλισμό μπορείς να την πεις μια τέτοια στάση, που σήμερα έχει πάρει μπάλα χιλιάδες απλούς ανθρώπους,οι οποίοι ψάχνουν ασυλλόγιστα μια ατομική δήθεν λύση σε προβλήματα που έχουν βαθιά κοινωνικά αίτια. Με αυτή την έννοια δεν παύουν να είναι και ταλαίπωροι βασανισμένοι και συνάμα συνένοχοι που διαιωνίζουν το κακό… Και σε μας εδώ στη Μαγνησία υπάρχουν πολλές αντίστοιχες περιπτώσεις σαν αυτές που περιγράφεις.Είναι πολλοί και ποικίλοι οι λόγοι που στρέφουν πολύ κόσμο σε τέτοια αδιέξοδα μονοπάτια. Πάντως η τάση αυτή καλλιεργείται μέσα στην κοινωνία με κάθε μέσο από το ίδιο το κοινωνικό σύστημα, που επιδιώκει να φτιάξει όχι ανθρώπους, αλλά σανοφάγα δίποδα όπως προσφυώς τα λες, μειωμένων απαιτήσεων. Σήμερα διάβασα στη “Συντακτών” ένα πολύ ενδιαφέρον σχετικό άρθρο του Τάσου Τσακίρογλου, αναφερόμενο στην έντεχνη προσπάθεια του συστήματος να πλάσει τέτοιους ακριβώς ανθρώπους. Σου στέλνω το σύνδεσμο, αν θέλεις να το δεις. Είναι ένα καλό κείμενο που εξηγεί πολλά. Πάντως αποκλείεται να μας βάλουν όλους στο χέρι! Ας μην χάνουμε το κουράγιο και την πεποίθηση πως “έτσι ήρθαν τα πράγματα, μα έτσι δεν θα πάνε για πάντα”,όπως έλεγε κι ο καρντάσης μας ο Αζίζ Νεσίν από την αντίπερα όχθη του Αιγαίου. Να’σαι καλά και να τα λέμε από αυτές τις φιλόξενες ηλεκτρονικές στήλες! https://www.efsyn.gr/stiles/ypografoyn/433920_o-elahistos-eaytos-kai-oi-politikoi-dimagogoi

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *