Η 24 ΕΥΠ πάλι στο στόχαστρο των καταγγελιών φαντάρων

Τον περασμένο Αύγουστο μετά από σύνταξη και δημοσίευση άρθρου για την κατάσταση στην  μονάδα της xxiv Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας 24 ΕΥΠ, για την λειψή της επάνδρωση και την ανάξια διοίκηση της γενικότερα, αφού επικράτησε μια αναταραχή εντός του στρατοπέδου, η κατάσταση βελτιώθηκε ικανοποιητικά χάρη στην ελεύθερη έκφραση και το θάρρος ανθρώπων που δεν δέχονται τον παραλογισμό, την εκμετάλλευση και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους.

Ομόφωνα από τους στρατιώτες, αλλά και από στελέχη, η διοίκηση του προηγούμενου διοικητή, Ιωάννη Ζαφείρη, θεωρήθηκε αλλά και αποδεδείχθηκε ένα μεγάλο φιάσκο. Η υποδοχή του νέου διοικητή, Κωνσταντίνου Σμυρνή, έγινε κάτω από πολλούς ψιθύρους, προσπαθώντας όλοι να καταλάβουν τις προθέσεις και τις ικανότητες του.

Μετά τη δημοσίευση του άρθρου πολλοί πίστεψαν το ενδιαφέρον του για τους στρατιώτες και τη μονάδα και είχαν θετική όψη. Ενός ανθρώπου που τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η τάξη και η υγιεινή, αλλά παρ’ αυτά με ένα ανθρώπινο πρόσωπο που κατανοεί τις ανάγκες και τις δυσκολίες των ανθρώπων που διοικεί. Δυο μήνες όμως μετά την είσοδο του, η εικόνα είναι ξεκάθαρη. Το πρόσωπο πέφτει και οι διαθέσεις του διακρίνονται καθημερινά ακόμα και από τους πολύ «φρέσκους» στρατιώτες.

Ποιος είναι λοιπόν ο Κωνσταντίνος Σμυρνής και πόσο επικίνδυνος μπορεί να είναι από τη θέση του διοικητή μιας μονάδας με βεβαρημένο ιστορικό.

Αμέλειες και διακρίσεις, «φρουφρου και αρώματα». Ειρωνεία, άνιση διοίκηση και έμμεσες απειλές. Ψυχική και σωματική κατάρρευση στρατιωτών και εμφανής ανικανότητα για σημαντικές διοικητικές αποφάσεις.

Από την πρώτη στιγμή ο Κων/νος Σμυρνής έκανε σαφές (ακόμα και με τη χαρακτηριστική του έκφραση αηδίας που παίρνει) πως θέλει τάξη και καθαριότητα. Ως εδώ καλά, αφού ο μέσος όρος ηλικίας και μόρφωσης των ανθρώπων που υπηρετούν εδώ, είναι κριτήριο για να καταλαβαίνουμε από μόνοι μας ότι η υγιεινή είναι σημαντική για τη διαβίωση μας μέσα σ’ αυτές τις φυλακές του παραλόγου. Η υπερβολή όμως έρχεται κάτω από το φόβο της στρατιωτικής πειθαρχίας-τιμωρίας. Οι στρατιώτες αναγκάζονται χωρίς μέτρα προστασίας και επαρκή καθαριστικά, να αδειάζουν καλάθια από τις τουαλέτες να πιάνουν τα βουρτσάκια για τις λεκάνες και μέσα στη βροχή να τους αναγκάζει να μαζεύουν γύρω από τους μεγάλους κάδους ότι μολυσμένα αντικείμενα πέφτουν από τη σκουπιδιάρα. Όλα αυτά χωρίς γάντια και ούτε σαπούνι για να πλυθούμε στη συνέχεια. Πέρα από την απλόχερη διάθεση καθαριστικών την πρώτη εβδομάδα διοίκησης, στη συνέχεια- όπως και πριν από αυτό-στοιχειώδη καθαριστικά πληρώθηκαν από την τσέπη μας.

Προφανώς για ζεστό νερό δεν γίνεται συζήτηση αφού είναι θησαυρός αν πετύχεις κάθε τρεις μέρες σταγόνες χλιαρού προς το κρύο.  Ή ακόμα και για την ποιότητα του φαγητού και των πρώτων υλών, που παρόλο τις διαμαρτυρίες και τις αναφορές από τις περιοδείες των ψυχολόγων, πέρασαν σαν αδιάφοροι ψίθυροι από τα αυτιά του. Γι’ αυτό το λόγο συνεχίζουμε και τρώμε κονσέρβα φαγητό εκστρατείας, παρακινούμενοι από τους ιδίους τους μάγειρες να μην φάμε..

Μέσα Οκτώβρη και οι στρατιώτες που απολύονται (μαζί και όλοι αυτοί που γύρισαν από τις υπεράριθμες αποσπάσεις) προσπαθούν να πάρουν τις κανονικές αλλά και τιμητικές άδειες που κέρδισαν με την προσφορά τους, αλλά ο διοικητής για λόγους καριέρας ξεκινάει ένα ψυχοφθόρο παιχνίδι με τους στρατιώτες και τα «τηλέφωνα». Ενώ προσπαθεί να μας πείσει ότι είμαστε πολύ σημαντικοί για τη μονάδα και θα κάνουμε σκοπιές μέχρι και την τελευταία μέρα, δυο μέρες μετά την επιβολή προγραμματισμού αδειών, τρέχοντας έφτασε στην πύλη για να δώσει 10ημερη τιμητική αδεία σε στρατιώτη, ο οποίος είχε εξαντλήσει τις άδειες του και έλειπε όλο τον Ιούλιο μαζί με την αναρρωτική του. Το τηλέφωνο που έγινε από τον υποδιοικητή της ταξιαρχίας, κ. Ζάδε, έκανε τον Κων/νο Σμυρνή να κάνει 100αρι ως την πύλη και να ανατρέψει τα όσα έλεγε, και προφανώς δημιουργώντας εκνευρισμό, αφού όλοι οι υπόλοιποι που προσφέραμε και εξαντληθήκαμε  στις σκοπιές να νιώθουμε την άνιση και άδικη διοίκηση Ως δια μαγείας η καρτέλα του στρατιώτη είχε ακόμα 9 μέρες κανονική άδεια. Εμφανής ήταν η πρόκληση για να βάλουμε τα «μέσα» μας να τον πάρουν τηλέφωνο. Είναι προφανές ότι έτσι λειτουργεί ο στρατός και έτσι υποχρεώνονται ο ένας στον άλλο, με χάρες και ρουσφέτια, και εντέλει να ανεβαίνουν στην ιεραρχία και να οδηγούνται στις ευνοϊκές μεταθέσεις.

Βλέποντας πως σε λιγότερο από 20 μέρες η 314 σειρά απολύεται (πρέπει να πάρει τις άδειες της), η 315 έχει ήδη πολλές αποσπάσεις με μόνο 5 στρατιώτες παραμένοντες στη μονάδα και οι καινούριες σειρές να παίρνουν σπεν, ο αριθμός υπηρεσιών δεν άλλαξε, αλλά μάλιστα αυξήθηκε κατά δυο άτομα και έτσι δεν επαρκεί για άλλη μια φόρα ο αριθμός των στρατιωτών για τις υπηρεσίες. Τα σπεν αναγκάζονται μετά από την εξαντλητική εκπαίδευση να εκτελούν κατευθείαν υπηρεσία, και οι στρατιώτες που απολύονται να μην παίρνουν τις τιμητικές άδειες απολύσεως που έδωσαν οι λόχοι. Ή μάλλον για την ακρίβεια, με ένα δικό του άγνωστο τρόπο αξιολόγησης, ο διοικητής έδωσε σε όποιους ήθελε αυτός (κάπου εδώ είχαμε και κάποια τηλέφωνα!). Μάλιστα η τελευταία εβδομάδα πριν την απόλυση ήταν τόσο ψυχοφθόρα, αφού κανείς δεν ήξερε αν θα τύχει της εύνοιας του, ώστε να πάρει μια μέρα παραπάνω για να πάει σπίτι του, ή θα απολάμβανε την 24ωρη άδεια απολύσεως που προσέφερε. Η δε ειρωνεία του για την προσφορά μας στη μονάδα, λέγοντας πως είμαστε η σειρά που πέρασε και δεν ακούμπησε, εκτοξεύει τον εκνευρισμό στα ύψη. Σκεφτείτε λίγο πριν μιλήσετε κύριε Σμυρνή. Επιπρόσθετα, οι ποινές είχαν σουξέ την τελευταία εβδομάδα, αφού δυο στρατιώτες ακόμα τιμωρήθηκαν με 10ημερη φυλάκιση, 4 ημέρες πριν την απόλυση τους!! Προσπαθώντας λοιπόν να χτίσει το προφίλ του αυστηρού διοικητή προς τους «νέους» στρατιώτες, χαντάκωσε ψυχολογικά όσους απολύονταν σε 4 ημέρες και δυστυχώς είχαν εξαντλήσει τις άδειες τους, η επειδή απλά σέβονται τις αρχές τους και δεν χρησιμοποίησαν άλλα μέσα.

Εδώ να προσθέσω την απαράδεκτη υποκρισία και ειρωνεία που πηγάζει από αυτόν τον τύπο. Τις πρώτες μέρες που ήρθε στη μονάδα, πολλοί στρατιώτες επιχείρησαν να τον χαιρετίσουν όταν πέρασε από μπροστά τους, και αυτός κοιτώντας τους από πάνω μέχρι κάτω με ένα ειρωνικό μειδίαμα, επανέλαβε τη φράση «χαιρέτα μου τον πλάτανο».. Εδώ και μια εβδομάδα «μοιράζει» 4ημερες κρατήσεις σε όποιον δεν τον χαιρετάει!

Και αυτός όπως και ο προηγούμενος διοικητής δεν έφερε ούτε μια αντίρρηση σε καμιά από τις προτάσεις για αποσπάσεις. Που αν είναι δυνατόν, πολλές από αυτές ήταν πάλι στα ΚΑΑΥ Πλαταμώνα. .Αφού είναι κλειστά κύριε διοικητά τι τους στέλνετε εκεί; Δηλαδή πάλι ξεγυμνώθηκε η επιλαρχία υποστηρίξεως συμπληρώνοντας με το ζόρι 22 στρατιώτες για 24 υπηρεσίες.. Μήπως θα γίνουν κάποιες διπλουπηρεσίες; Ή ποντάρετε στη δύναμη των στρατιωτών που απολύονται σε 2 ημέρες;

Είναι λογικό όσοι στρατιώτες ήρθαν μόλις τώρα στη μονάδα να βλέπουν αυτό τον εκνευρισμό και συν την κούραση τους, συν το γεγονός ότι θα πάρουν άδεια (κανονική μόνο) σε δυο μήνες από τώρα το νωρίτερο, να φθείρονται καθημερινά σωματικά και ψυχολογικά. Που θα οδηγηθούν; Μήπως στο να ζητήσουν αναβολή; Εύγε!!

Έγινε και αυτό. Στρατιώτης που τον έστειλαν με το ζόρι απόσπαση (παρόλο που οποιαδήποτε απόσπαση πρέπει να γίνεται με συγκατάθεση του στρατιώτη), κατέφερε να γυρίσει εντός τριών ημερών και κατευθείαν ζήτησε συνέδρια από την ψυχολόγο της μονάδας. Ζήτησε αναβολή στις 5-11-11 το πρωί. Το μεσημέρι ήταν στις υπηρεσίες και μόλις εντοπίστηκε το λάθος, ειδοποιήθηκε ο διοικητής από το λοχία υπηρεσίας.

«Φανταστικός διάλογος»: “κύριε διοικητά ο τάδε ζήτησε αναβολή και δεν πρέπει να κάνει υπηρεσία—- απάντηση: δε με απασχολεί. Θα κάνει κανονικά υπηρεσίες μέχρι να γινει δεκτή.”— Ο συγκεκριμένος στρατιώτης είναι ένοπλος που σημαίνει ότι έχει μαζί του όπλο και σφαίρες στη σκοπιά..

Μετά από σύντομη κουβέντα στρατιώτη με έναν ΑΥΔΜ, και ο ίδιος ο ΑΥΔΜ είπε πως δεν τον ενδιαφέρει καθόλου τον διοικητή και να αυτοκτονήσει κάποιος. Θα γίνει μια ΕΔΕ και το θέμα στην πορεία θα λυθεί. Μηδέν βάρος για το διοικητή μας, αφού όπως ακούστηκε και από τον ίδιο, ο διοικητής, ναι είναι κάποιο είδος θεού που δεν τον αγγίζει εύκολα κάτι και πάντα θα γίνεται αυτό που λέει.

Για τη μεριά των στελεχών δεν έχω να πω πολλά αφού δεν είμαι ένα από αυτά, αλλά μετά από αρκετές συζητήσεις μαζί τους, φαίνεται και οι ίδιοι να νιώθουν αρκετά εκνευρισμένοι με τις ειρωνικές και εξωφρενικές δικαιολογίες που ξεστομίζει για να τους βάζει να κάνουν δουλειές. Να κάνουν δεν είπε κανείς το αντίθετο, αλλά όλα έχουν τρόπο. Και ένας διοικητής για να είναι διοικητής πρέπει να έχει και αυτό το προσόν. Πάνω από όλα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν τον ανθρώπινο παράγοντα. Κάτι που έχει παραλείψει 100%.

Και μιλώντας για ανθρωπιά. Στρατιώτης ζήτησε πριν από δυο ημέρες προσωπική άδεια, για να δει τη μητέρα του, όπου προέκυψε σοβαρότατο πρόβλημα υγείας  (για λόγους διακριτικότητας δεν αναφέρω περισσότερα) και ο Κων/νος Σμυρνής παίζει το παιχνίδι «της κανονικής άδειας» για να τσεκάρει τον στρατιώτη.  Αντί να τον βοηθήσει με τον κάθε δυνατό τρόπο και να μην επιβαρύνει την ψυχική του υγεία, κάνοντας τον να σκέφτεται την αναβολή. Γιατί όπως και να το κανείς η ζωή συνεχίζεται, και δεν είναι εύκολο να ξανασυναντήσεις το στρατό κάποια στιγμή μπροστά σου..

Στρατιώτης που έχει ούτε τρεις εβδομάδες στη μονάδα, αντιμετωπίζει σοβαρότατο κάταγμα στο χέρι, (πρέπει να το σπάσουν για να κολλήσει ξανά καλά) και ο διοικητής τον διέταξε, αφού είχε τρίψει όλες τις φόρμες των ψωμιών, να τις ξανατρίψει από την αρχή, λέγοντας του ότι αντέχει και δεν έχει πρόβλημα. Μιλάμε για συνολικό τρίψιμο τουλάχιστον 4 ωρών με βαρύτατο κάταγμα..

Η παράβλεψη των ιατρικών γνωματεύσεων των ιατρών του ΣΤΕΠ από το διοικητή για ελεύθεροι ορθοστασίας και άρσης βάρους, είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο, αφού δεν επαρκούν οι στρατιώτες για τις υπηρεσίες και έτσι τους στέλνει αναγκαστικά στη σκοπιά με όλο το βάρος του εξοπλισμού φορτωμένο. Τι περιμένει δηλαδή; Να τον κυνηγήσουν βάσει κανονισμών και καταγγελιών; Τουλάχιστον μερικοί στρατιώτες που δε μιλάνε λόγω φόβου, υπάρχουν και αυτοί που έχουν φιλότιμο και δε θέλουν κάποιοι από τους συνυπηρετούντες τους να φορτωθούν με διπλουπηρεσία. Έτσι γινόταν από τότε που ήρθαμε. Στήριξη από κανέναν αξιωματικό η άλλο στέλεχος. Μόνη πηγή δύναμης, υπομονής και πραγματικής βοήθειας ήταν το παλικαράκι που τραβούσες το ίδιο λούκι μαζί του.

Επικίνδυνος; Άρρωστος; Καριερίστας; Ανάξιος;

Ποιος θα τον αξιολογήσει τελικά αυτόν; Τι κανόνες τηρούνται; Υπάρχουν ψυχολογικά τεστ που πρέπει να περνούν οι όποιοι διοικητές πριν αναλάβουν τα καθήκοντα τους; Η μόνη κρίση ότι κάποιος είναι καλός διοικητής, είναι από το πόσο γυαλίζουν τα άρβυλα των στρατιωτών και πόσο χορτάρι υπάρχει στο παρτέρι; Η ταξιαρχία τι κάνει; Πρέπει δηλαδή να επαναλαμβάνονται τραγικές ιστορίες μέσα στα στρατόπεδα για να ταρακουνηθούν μερικοί;  Στην παρούσα φάση δεν ενδιαφέρει κανέναν ποιο είναι το όραμα του    ή οι προθέσεις του. Μιλάνε οι πράξεις του και τα αποτελέσματα αυτών, και ήδη έχουν ξεπεράσει τα όρια.

Ας το πάρουν χαμπάρι κάποιοι. Η πλάτη μας δεν είναι σκαλοπάτια για την καριέρα τους

Κάποιοι που απολύθηκαν. Καλή συνέχεα και υπομονή σε όσους έμειναν πίσω.

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437

Diktiospartakos.blogspot.com

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *