Ο Μάρκος Λέγγας, ο «πρότυπος αγρότης» που μας σερβίρουν τα φιλικά ΜΜΕ και τα γαλάζια τρολ, βγήκε από το Μαξίμου και μας χάρισε μια ατάκα: «Όταν δεν συμμετέχεις σε ένα τραπέζι, κινδυνεύεις να είσαι στο μενού». (Αμα έχει ρε παιδί μου το μυαλό σου στην μάσα … παντός τύπου...)
Ωραία φράση, δεν λέω. Έχει ρυθμό, έχει δράμα, έχει και μια αδιόρατη απειλή, σαν να λέει «καλύτερα να κάθεσαι δίπλα στον Μητσοτάκη παρά να γίνεις ορεκτικό».
Και ποιος καλύτερος να τη διατυπώσει από έναν πραγματικό αγρότη, έναν απλό παραγωγό από το Κιάτο, που “τυχαίνει” και να είναι:
➤ Περιφερειακός σύμβουλος Πελοποννήσου με την παράταξη «Η Πελοπόννησος Μπροστά» (ΝΔ-στηριζόμενη φυσικά, από το 2023).
➤ Εντεταλμένος σύμβουλος για Ευρωπαϊκά Προγράμματα & Καινοτομία (δηλαδή, ο τύπος που μοιράζει τα λεφτά της ΕΕ, όχι ακριβώς ο κλασικός βιοπαλαιστής με το τρακτέρ στο χωράφι). Θέση που συνήθως συνοδεύεται από αποζημίωση/μισθό (αν και σε ορισμένες περιφέρειες οι εντεταλμένοι δεν παίρνουν πάντα πλήρη αντιμισθία, αλλά υπάρχει αμοιβή/έξοδα).
Και ενώ αυτός κάθεται στο τραπέζι (με θέα Μαξίμου και πιθανότατα καφέ φίλτρου), τα ίδια τρολ που τον λιβανίζουν ως «σοβαρό και δημοκρατικό» κυκλοφορούν βίντεο με τον γνωστό «καλικάτζαρο» Τσίλια να λέει στον Ρίζο Μαρούδα: «Παίρνεις γραμμή από τον Περισσό, ταλαιπωρείς τον κόσμο για 0,5%».
Με απλά λόγια: Όταν ένας εκλεγμένος εκπρόσωπος των αγροτών έχει σχέση με το ΚΚΕ είναι κομματικό τέρας, αγροτοπατέρας, υποκινούμενος, κακός.
Όταν ένας άλλος είναι εντεταλμένος περιφερειακός σύμβουλος της ΝΔ αποτελεί πρότυπο αγρότη, ανεξάρτητος, σοβαρός, φιλόσοφος της διαπραγμάτευσης.
Η λογική είναι απλή: ο «δικός μας» είναι πάντα ο αγνός παραγωγός που ξέρει να κάθεται στο τραπέζι (και να τρώει από αυτό). Ο «άλλος» είναι ο κακός που ταλαιπωρεί τον κόσμο επειδή… δεν κάθεται.
Και το κερασάκι; Το μπλόκο Κιάτου, που υποτίθεται εκπροσωπεί ο Λέγγας, εδώ και καιρό δεν υπάρχει – όπως δείχνουν βίντεο από το σημείο. Αλλά δεν πειράζει. Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται τρακτέρ για να μιλήσει εξ ονόματος των αγροτών. Έχει περιφερειακό γραφείο, εντεταλμένη θέση και πρόσβαση στο Μαξίμου. Αυτό αρκεί για να γίνει «φωνή του λαού».
Συμπέρασμα για τους νεοφώτιστους: Στην Ελλάδα του 2026, ο καλός αγρότης δεν είναι αυτός που κλείνει εθνικές οδούς, αλλά αυτός που ξέρει να κάθεται στο σωστό τραπέζι – και να μην αφήνει τους άλλους να γίνουν ορεκτικό. Και αν τυχόν αναρωτιέστε ποιος πληρώνει το λογαριασμό… ε, εσείς είστε το μενού, σύντροφοι.
Β.
Αφήστε μια απάντηση