Εχω δικαίωμα να ονειρεύομαι …

Είναι μερικές φορές βαρετό ή και γραφικό, ακόμη και για εμάς τους ίδιους να επαναλαμβανόμαστε όσον αφορά την εν γένει πολιτική κατάσταση στη χώρα μας και γενικότερα με τα απάνθρωπα φαινόμενα που πλήττουν τον κόσμο παντού. Ίσως φαίνεται μάταιο να προσπαθούμε να φωνάξουμε ενάντια στην υποδούλωση της ζωής μας απο κάτι σκουλήκια απάνθρωπα με μάσκες ανθρώπινες και μηδενικά αισθήματα.Και σίγουρα είναι πιό βολικό να κοιτάμε τη δουλειά μας, το σπίτι μας,την οικογένειά μας και να την πέφτουμε για ύπνο νομίζοντας πως κάποιος άλλος θα βγάλει το φίδι απο την τρύπα.

Και είναι λογικό να έχει πέσει σε πολιτική αδράνεια αυτός ο λαός, ύστερα απο μαζική παραπληροφόρηση, μικροεγωιστικά συμφέροντα, ελλείψει ταξικής συνείδησης και χρόνιας προσμονής σε κάποιο “βόλεμα”-ξέρετε εσείς.
Και είναι ακόμη πιο λογικό οτι εφόσον η αριστερά είναι διασπασμένη και αρκείται σε αντιπολιτευτικές κορώνες, περιμένοντας απο τον λαό να βγάλει τα κάστανα απο τη φωτιά, να μήν βρίσκει ουσιαστικό στήριγμα ο πολίτης και η οργή του να καταπνίγεται μέσα του ή να εξαντλείται στις γελοίες απεργίες της ΓΣΕΕ & ΑΔΕΔΥ.

Είναι κατανοητό για κάποιους που βιώνουμε για χρόνια την κοροϊδία, την εκμετάλλευση, τις βρισιές και τα ντροπιάσματα των απανταχού αφεντικών, επειδή είμαστε εργάτες & εργαζόμενοι, να αναγνωρίζουμε ποιοί ωφελούνται και ποιοί δυστυχούν απο αυτήν την κατάσταση.
Τί σημαίνει αυτό; Σημαίνει οτι κάποιοι ξέρουμε οτι αφεντικά δέν είναι μόνο οι Ευρωπαίοι τροικανοί. Ή οι Αμερικανοί. Η Μέρκελ & ο Σαρκοζί.
Σ’ αυτές τις παραγράφους δέν θα πώ για PSI,CDS και άλλες μαλακίες που δέν τις καταλαβαίνει κανένας παρα μόνον αυτοί που κρατάνε τις τύχες των λαών στα χέρια τους.Ούτε θα μπλέξω σε πολιτικές αναλύσεις και αριστερές αντιθέσεις.

Δέν είμαι ούτε αριστερός, ούτε πολιτικός αναλυτής,ούτε οικονομολόγος. Είμαι αρκετά έξυπνος όμως για να καταλάβω ποιοί με κλέβουνε τόσα χρόνια.Ποιοί είναι υπεύθυνοι για τη δυστυχία εκατομμυρίων ανθρώπων. Να ξέρετε οτι έχω αντιληφθεί πλήρως ποιοί είναι συνένοχοι στην εξαθλίωση. Ακόμα και αυτοί που τώρα εναντιώνονται συμμετείχαν ενεργά στη οικοδόμηση αυτού του σάπιου συστήματος,που μολύνει τους ανθρώπους απο μικρή ηλικία, απο τα πανεπιστήμια της κουλτούρας, της γνώσης και υπηρεσίας της υποταγής. Είμαι κρυφός γνώστης του μηχανισμού που εξαερώνει συνειδήσεις και οδηγεί τους ανθρώπους στην τρέλα. Και τους στρέφει τον έναν εναντίον του άλλου. Μπορώ να κοιτάξω στα μάτια τον γείτονα της διπλανής πόρτας, τον μπακάλη,τον μαγαζάτορα,τον συνάδελφό μου στη δουλειά και να καταλάβω οτι προσπαθούν να με κοροιδέψουν. Μπορώ κάθε μέρα που ξυπνάω να πάω στη γαμημένη τη δουλειά, και μέχρι το βράδυ που θα κοιμηθώ, να δώ ξεκάθαρα ποιοί ζούνε εις βάρος μου. Ακόμα και μέσα στην διαλυμένη οικογένειά μου που στις γιορτές φορά το προσωπείο της αγάπης μπορώ να διακρίνω τα συμφέροντα που ορίζουν τις συναισθηματικές διαθέσεις. Και μπορώ κάθε μέρα να βρίσκω τη δύναμη να ξεπερνάω την λύπη μου
και την απογοήτευσή μου επειδή δέν μπορώ να κάνω την σύντροφο της ζωής μου να χαρεί πραγματικά. Και να αισθάνομαι φόβο και ανασφάλεια για το άν θα κάνω παιδί. Κι όσο κι αν ακονίζω το μυαλό μου, δέν βλέπω καμμία λύση και καμμία προκοπή για το μέλλον, όσο αυτό θα κρίνεται απο τους λογισμούς των εγκληματιών.

Όχι τελικά κατάλαβα οτι δέν είναι θέμα πολιτικής. Είναι κάτι πολύ περισσότερο. Δέν φτάνουν τα βιβλία των Μάρξ,Λένιν ή τα προγράμματα των
“φιλολαικών” κομμάτων. Βαρέθηκα να ακούω τα ίδια και τα ίδια για χρόνια.-φωνη βοοωντος εν τη ερημω-.

Εγώ ακούω την καρδιά μου, κι έχω για οδηγό την συνείδησή μου και έχω δικαίωμα να αμφισβητώ τα πάντα. Και να θέλω να ζήσω σε μιά κοινωνία καλύτερη. Και ξέρω οτι δέν είμαι μόνος μου.Και θέλω να παλέψω γι’ αυτό. Και να δουλέψω πάνω σε κάτι πραγματικά αληθινό κι ανθρώπινο.
Και να είμαι αισιόδοξος, να βρώ ένα νόημα στη ζωή μου, ένα ηθικό σκοπό. Κι όχι να δουλεύω για άλλους.Να αναγκάζομαι να σκύβω το κεφάλι για να έχω να πληρώσω το ενοίκιο. Και θέλω να πάρω τη ζωή μου στα χέρια μου. Να δημιουργήσω το μέλλον μου. Γιατί αυτά ανήκουν σε μένα.
Δεν ανήκουν σε κανένα κόμμα και σε καμμία ιδεολογία. Κι όσα χρόνια κι αν περάσουν αυτές οι αξίες ήταν, είναι και θα είναι αναλλοίωτες.
Και δεν θα εμπιστευτώ ούτε θα ψηφίσω κανέναν μαλάκα ειδήμονα ή υποψήφιο “σωτήρα”. Εγώ είμαι ο σωτήρας του εαυτού μου.
Και έχω δικαίωμα να ονειρεύομαι.Και το όνειρό μου απο μικρό παιδί ήταν να κρατήσω στα χέρια μου ένα ΑΚ-47 και να καθαρίσω
κάθε πούστη που θέλει το κακό μου.

Εις το επανιδείν       ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

ΑΝΩΝΥΜΟΣ & ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ

Βαθύ ΚόκκινοΚείμενο που μας ήρθε στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο.     

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *