Η θεσμολαγνεία του Σύριζα και ο πραγματικός αντίπαλος

Του Γ. Γ.

«Και εγώ θέλω να διατηρηθεί η κυβέρνηση. Αλλά όχι να πάω εγώ φυλακή για να διατηρηθεί η κυβέρνηση. Γιατί κάτι τέτοιο γίνεται αυτή την στιγμή. Γίνεται μια προσπάθεια, ξαφνικά, το θέμα της κάθαρσης του πολιτικού συστήματος να είναι εγώ».

Γ. Παπακωνσταντίνου

Δεν θα σταθούμε στην θεσμολαγνική προσέγγιση του Σύριζα σχετικά με τις επικλήσεις του προέδρου του σήμερα στην ομιλία του στην Κ.Ο του κόμματος του «να λειτουργήσει η δικαιοσύνη».

Αν πούμε στον Α. Τσίπρα ότι η αστική δικαιοσύνη είναι το καλύτερο πλυντήριο για τα σκάνδαλα της κεφαλαιοκρατίας και του πολιτικού της προσωπικού, ή αν του επικαλεστούμε την φράση του πρόωρα χαμένου μας συντρόφου δικηγόρου Γ. Γκουντούνά ότι «η Δικαιοσύνη αποδεικνύεται θεραπαινίδα της σάπιας νεοφιλελεύθερης ελίτ»δεν θα έχει νόημα. Αν επίσης του αναφέρουμε δεκάδες περιπτώσεις όπου όταν ησυχάσει ο πολιτικός θόρυβος, μόλις γίνουν τα παρασκηνιακά μαγειρέματα, όλες οι υποθέσεις σκανδάλων που βγαίνουν στον αφρό –για μια σειρά λόγους που δεν είναι του παρόντος- πέφτει δικαστικό σφουγγάρι και οι υποθέσεις λαμογιάς κλείνουν όμορφα κι ωραία, με ελάχιστο κόστος για τους πρωταγωνιστές τους, ούτε αυτό θα βρει καμιά ανταπόκριση από τον πρόεδρο του Σύριζα.

Δεν θα σταθούμε επίσης στο αίτημα του Σύριζα για συγκρότηση Επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης, προκειμένου την διερεύνηση των ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών Γ. Παπακωνσταντίνου και Ε. Βενιζέλου, για τα αδικήματα της υπεξαγωγής εγγράφου, της απιστίας και της παράβασης καθήκοντος και για τους δύο, καθώς και επιπλέον του αδικήματος της πλαστογραφίας για τον κ. Παπακωνσταντίνου. Αστικά κοινοβουλευτικά τεχνάσματα είναι χωρίς καμιά ουσία και μέρος του αστικού πολιτικού παιχνιδιού. Ενημερωτικά μόνο παραθέτουμε δυο βίντεο, το ένα με την «απολογία» του Γ. Παπακωνσταντίνου χτες στην Στάη και το δεύτερο με το σχετικό ρεπορτάζ απ το σημερινό μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων του Mega.

Πάμε στην ουσία τώρα. Αρχικά να πούμε ότι τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στον καπιταλισμό είναι «διαυγή, σύννομα και φωταγωγημένα». Υπάρχει, άραγε, μεγαλύτερο σκάνδαλο, από την κοινωνική καταστροφή, την εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων από την λιτότητα και την ανεργία στο όνομα της παραμονής στο ευρώ και την ΕΕ και της αποπληρωμής του ληστρικού χρέους;
Υπάρχει πιο κραυγαλέο σκάνδαλο απ’ το ότι το αστικό πολιτικό σύστημα, επιτίθεται με αγριότητα στα πιο στοιχειώδη δικαιώματα των εργαζόμενων και ταυτόχρονα υπερασπίζεται με πάθος τα συμφέροντα μιας δράκας κεφαλαιοκρατών ντόπιων και ξένων;. Κι όμως. Αυτό είναι νόμιμο και δεν συνιστά διαφθορά, σύμφωνα με την «επικρατούσα» αστική λογική.

Οι μηχανισμοί του συστήματος όμως μας δείχνουν το δέντρο για να χάνουμε το δάσος. Η διαφθορά είναι σύμφυτη με τον καπιταλισμό. Για την βαρβαρότητα, την φτώχεια και την μιζέρια που βιώνουν τα λαϊκά στρώματα δεν φταίνε κάποια λαμόγια της πολιτικής, -που αν απαλλαγούμε απ’ αυτά και τα αντικαταστήσουμε με άλλα «άφθαρτα πρόσωπα» όπως μας λένε τα δημοσιοκαφρικά παπαγαλάκια- θα καλυτερέψει η ζωή μας.

Ναι δεν το συζητάμε. Το πολιτικό προσωπικό των καπιταλιστών, αμείβεται καλά για τις υπηρεσίες που προσφέρει στα αφεντικά του. Οι μίζες είναι αναπόσπαστο στοιχείο στην λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος. Οι πολιτικάντηδες όμως έρχονται και παρέρχονται γ’ αυτό υπάρχουν περιπτώσεις που είναι «αναλώσιμοι» και το ίδιο το σύστημα τους θυσιάζει στην προσπάθεια του να δημιουργήσει την μαζική αυταπάτη ότι έχει τους μηχανισμούς αυτοκάθαρσης. (Χαρακτηριστική η περίπτωση του Γ. Παπακωνσταντίνου. ΜΜΕ και δημοσιογράφοι που μέχρι χτες τον έγλυφαν πατόκορφα, σήμερα συναγωνίζονται ποιος θα τον ξεσκίσει περισσότερο).

Είναι δηλαδή τεράστια αφέλεια να πιστέψει κανείς ότι η πολιτική των «μνημονίων», του ξεζουμίσματος του κόσμου της εργασίας και των λαϊκών στρωμάτων –για το συμφέρον, όπως αποκάλυψε και η λίστα Λαγκάρντ, μιας ελίτ κεφαλαιοκρατών που φυγαδεύουν τον κλεμμένο πλούτο στο εξωτερικό- θα σταματήσει αν αντικατασταθούν κάποιοι «διεφθαρμένοι» πολιτικοί υπάλληλοι των πλουτοκρατών. Αυτοί είναι αναλώσιμοι οι καπιταλιστές παραμένουν στις θέσεις τους ακλόνητοι.

Ο καπιταλισμός δεν «εξανθρωπίζεται».

Μόνο ανατρέπεται!

Πραγματικά είναι «διαμάντι» το σημερινό άρθρο του Ν. Μπογιόπουλου στον «Ριζοσπάστη». Αξίζει να το διαβάσετε.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *