ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΑ: Στα μέτρα των εργολάβων οι διαγωνισμοί

Γράφει ο Μάκης Γεωργιάδης

Θάβουν το περιβάλλον κάτω από τόνους σκουπιδιών

Tο πρωινό της Τρίτης 22 Ιανουαρίου η περιοχή γύρω από την έδρα του Ενιαίου Διαβαθμιδικού Συνδέσμου του Νομού Αττικής (ΕΔΣΝΑ) έμοιαζε με κατεχόμενη ζώνη. Η κυβέρνηση και ο περιφερειάρχης Αττικής Γιάννης Σγουρός επιστράτευσαν πολυάριθμες διμοιρίες των ΜΑΤ για να «διαφυλάξουν» την ομαλή διεξαγωγή της πρώτης φάσης της διαδικασίας δημοπράτησης των τεσσάρων εργοστασίων επεξεργασίας απορριμμάτων στην Αττική.

Η αρχή έγινε από τη μονάδα του Γραμματικού, ενώ με ανάλογες διαδικασίες προχώρησε την Πέμπτη 24 Ιανουαρίου από την τρικομματική συγκυβέρνηση η διαδικασία και για τη δεύτερη μονάδα, η οποία αναμένεται να εγκατασταθεί στην Κερατέα.

Τι φοβάται λοιπόν τόσο πολύ η κυβέρνηση και η περιφέρεια ώστε να επιστρατεύσουν τα ΜΑΤ και μάλιστα με τόσο δεικτικό και προκλητικό τρόπο, ώστε ακόμη και οι κάτοικοι της περιοχής να μην μπορούν να φτάσουν στα σπίτια ή τις δουλειές τους;  Είναι προφανές ότι ο βασικός στόχος και ο βασικός φόβος δεν ήταν τόσο ο όγκος των συγκεντρωμένων εργαζομένων της ΠΟΕ-ΟΤΑ, οι οποίοι είχαν προκηρύξει στάσεις εργασίας ή οι διαμαρτυρόμενοι κάτοικοι και εκπρόσωποι φορέων και δημοτικών κινήσεων από τις περιοχές που πλήττονται και ήταν συγκεντρωμένοι έξω από το κτίριο του ΕΔΣΝΑ στη συμβολή των οδών Άντερσεν και Μωραΐτη.

Με την προκλητική επίδειξη ισχύος, η οποία προφανώς θα συνεχιστεί και στις 29 Ιανουαρίου και 5 Φεβρουαρίου, οπότε και θα κατατεθούν οι προσφορές των εταιρειών για τα άλλα δύο εργοστάσια σε Άνω Λιόσια και Φυλή, η κυβέρνηση έχει τριπλό στόχο. Αφενός με την τακτική «σοκ και δέος» επιδιώκει να τσακίσει εν τη γενέσει τους τα κινήματα εναντίον της εγκατάστασης των εργοστασίων επεξεργασίας απορριμμάτων στις στοχοποιημένες περιοχές και σπεύδει να προλάβει την άκρως πιθανή αναθέρμανσή τους.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η συκοφάντηση των κινημάτων αυτών όλο τον τελευταίο καιρό, από τα οποία η κυβέρνηση θέλει να πάρει ρεβάνς εντάσσοντάς τα ανερυθρίαστα και ξεδιάντροπα σε αυτό που η ίδια ονομάζει «ανομία» και αναφέρεται ανοιχτά και με εχθρικό λόγο στα όσα συνέβησαν στην ηρωική «μάχη της Κερατέας».

Αφετέρου, σκοπός των δυνάμεων του Μνημονίου είναι η απρόσκοπτη εφαρμογή της πολιτικής των δανειστών οι οποίοι, με πρωταγωνιστή τις γερμανικές εταιρείες, προσδοκούν τεράστια οικονομικά οφέλη και σχεδιάζουν χρυσοφόρες μπίζνες με φόντο το εμπόρευμα …σκουπίδι.

Τέλος, είναι και ένα μήνυμα αποφασιστικότητας και σταθερής βούλησης να καλυφθούν όλες οι σκανδαλώδεις αδιαφανείς και σκοτεινές πλευρές της ιστορίας αυτής, οι οποίες είναι και πολλές και σημαντικές.

Σε αυτό το πλαίσιο, επιλέχτηκε και η διαδικασία του «ανταγωνιστικού διαλόγου» ως διαδικασία διαγωνισμού, η οποία είναι πρωτοφανής για τα ελληνικά δεδομένα. Η διαδικασία αυτή είναι η πλέον αδιαφανής, αλλά επιπλέον με αυτή είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι οι οποίοι καλούνται να βάλουν τις προδιαγραφές και να επιλέξουν τον τρόπο διαχείρισης, τηρώντας απλώς κάποια ελάχιστα όρια για την προστασία του περιβάλλοντος.

Η διαδικασία αυτή αλλά και οι συμβάσεις όπως είναι διατυπωμένες αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο για τη χρησιμοποίηση των πλέον επιβλαβών μεθόδων επεξεργασίας, συμπεριλαμβανομένων της θερμικής, η οποία ανοιχτά ή συγκαλυμμένα οδηγεί στην καύση ή στην ταφή και αποκλείει σύγχρονες μεθόδους διαχωρισμού των απορριμμάτων, διαλογής στην πηγή, ανακύκλωσης και άλλων μεθόδων οι οποίες αποσκοπούν και στη μείωση του παραγόμενου όγκου απορριμμάτων και στερεών αποβλήτων και μιας φιλικής προς το περιβάλλον επεξεργασίας.

Τα πάντα εκχωρούνται στη βούληση των εργολάβων οι οποίοι φυσικά σχεδιάζουν την εκμετάλλευση σύμμεικτων απορριμμάτων σε τεράστιες ποσότητες για τις οποίες μάλιστα υποχρεώνουν το κράτος να δεσμευτεί ότι θα τους τα προμηθεύει και σε περίπτωση έλλειψης θα χρηματοδοτεί το ίδιο τα ελλείμματα σκουπιδιών και τα κέρδη των ιδιωτών. Άλλωστε κάτι τέτοιο έχει γίνει ήδη και με νομοθετική ρύθμιση την οποία προώθησε ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου, Πέτρος Τατούλης, προκειμένου να διασφαλίσει το μονοπώλιο στους αντίστοιχους εργολάβους που έχουν αναλάβει το έργο στην περιφέρεια αυτή.

Η ακραία κερδοσκοπική αντίληψη προωθείται σε ολόκληρη τη χώρα και δεν περιορίζεται στην Αττική. Ωστόσο στην περιφέρεια Αττικής η «προίκα» που έχει προσφερθεί στους επιχειρηματικούς ομίλους και στον περιφερειάρχη ο οποίος λειτουργεί ως αιχμή του δόρατος είναι τεράστια. Η κυβέρνηση έχει φροντίσει να δεσμευτούν ήδη 200 εκατομμύρια ευρώ από τα κονδύλια της Περιφέρειας, τα οποία θα χρηματοδοτήσουν την κατασκευή των τεσσάρων εργοστασίων, ενώ οι εργολάβοι πιέζουν για την απορρόφηση επιπλέον 150 εκατομμυρίων από το ΕΣΠΑ τα οποία προορίζονται για τους δήμους ώστε να καλυφθεί σχεδόν το σύνολο του κόστους της εγκατάστασης, χωρίς οι ιδιώτες να βάλουν ίδια κεφάλαια!

Ο ίδιος ο υπουργός Εσωτερικών, Ε. Στυλιανίδης έχει υποσχεθεί επιπλέον «δικονομικό φαστ τρακ» προκειμένου να υπερκεραστούν τα εμπόδια από προσφυγές και δικαστικές αποφάσεις οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν τροχοπέδη στα έργα.

ΛΕΟΝΤΕΙΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ   
ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ
Στα ύψη τα δημοτικά τέλη

Είναι πασιφανές ότι αυτή η πολιτική είναι άμεσα συνδεμένη με το Μνημόνιο. Οι συμβάσεις για τα εργοστάσια επεξεργασίας απορριμμάτων προωθούνται με τη μορφή των ΣΔΙΤ δεν μπορούν να καταγγελθούν μονομερώς από το ελληνικό Δημόσιο.

Η εκμετάλλευση των εργοστασίων παραχωρείται για τουλάχιστον 27 χρόνια με ασαφές ακόμη και το πλαίσιο για τη χρονική επέκταση της εκμετάλλευσης. Ταυτόχρονα, οι ιδιώτες εποφθαλμιούν και τα τρία εργοστάσια κομποστοποίησης τα οποία ενδέχεται να κατασκευαστούν σε απώτερο χρόνο.

Οι δυνάμεις του Μνημονίου προωθούν εσπευσμένα στο πλαίσιο των ιδιωτικοποιήσεων και του «φαστ τρακ» την εμπορευματοποίηση των απορριμμάτων.  Σε πρώτη φάση τα εργοστάσια αναμένεται να επεξεργάζονται περί το ενάμισι εκατομμύριο τόνους στερεών αστικών αποβλήτων, με το κόστος ανά τόνο να υπερδιπλασιάζεται, καθώς από 45 ευρώ που είναι σήμερα, με περισσότερο από το μισό να αντιστοιχεί σε αντισταθμιστικά οφέλη, να εκτοξευτεί κοντά στα 100 ευρώ ανά τόνο. Αυτό θα σημάνει αμύθητα κέρδη για τους εργολάβους και αβάσταχτη επιβάρυνση μέσω των δημοτικών τελών για τους πολίτες.

Επιπλέον, ανοίγει ο δρόμος για ιδιωτικοποιήσεις σε όλη την αλυσίδα που σχετίζεται με τα απορρίμματα, από τη συγκομιδή και τη διαλογή ως την επεξεργασία. Με τη σειρά της, η διαδικασία αυτή θα επιφέρει πλήγμα στις εργασιακές σχέσεις, το μισθολογικό καθεστώς και στις θέσεις εργασίας των εργαζομένων στους ΟΤΑ. Συνεπώς το ζήτημα έχει τεράστιες κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές προεκτάσεις.

Σε ανακοίνωσή του, ο Γ. Σγουρός αναφέρει μεταξύ άλλων ότι με τη διαδικασία των δημοπρατήσεων προωθείται «μια μόνιμη και βιώσιμη λύση προς όφελος των πολιτών» και τονίζει ότι «πρόκειται για το σημαντικότερο αναπτυξιακό έργο» στον νομό Αττικής το οποίο κατά την αντίληψή του θα συμβάλλει και στο ζήτημα της αντιμετώπισης της ανεργίας. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι και τόσο ρόδινα όσο θέλει να τα παρουσιάζει ο περιφερειάρχης, που εργολαβικά έχει αναλάβει να σηκώσει το βάρος της εγκληματικής πολιτικής του Μνημονίου το οποίο καταστρέφει περιβάλλον και ανθρώπους.

Με ανακοίνωσή της η ΠΟΕ-ΟΤΑ υπογραμμίζει: «Η κατασκευή των τεσσάρων εργοστασίων στην Αττική συνεπάγεται επιβάρυνση των πολιτών και επιπτώσεις στο περιβάλλον. Όφελος θα υπάρχει μόνο για τα επιχειρηματικά – εργολαβικά συμφέροντα και όσους με θέρμη τα προωθούν».  Ο περιφερειακός σύμβουλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Άγγελος Χάγιος μιλώντας στο Πριν σημειώνει πως «η επιχείρηση της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης των απορριμμάτων δεν πρέπει να περάσει. Χρειάζεται η δημιουργία ενός μετώπου ενάντια στην υποβάθμιση και στη διάλυση των υπηρεσιών των ΟΤΑ. Εμείς επιδιώκουμε την ανάπτυξη ενός μετώπου του μαζικού λαϊκού κινήματος σε συνεργασία με τους εργαζόμενους στην αυτοδιοίκηση, εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων συνολικά και ως ειδική πλευρά εναντίον της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης των απορριμμάτων. Διεκδικούμε η διαχείριση αυτή να γίνεται προς όφελος του κοινωνικού συνόλου με μεθόδους οικολογικά αποδεκτές και τα κονδύλια να διατεθούν όχι προς όφελος των ιδιωτών και των εργολάβων, αλλά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Δηλαδή προς όφελος των εργαζομένων και των δημοτών, των κατοίκων της ερύτερης περιφέρειας της Αττικής».

Ο ανταγωνισμός της… διαπλοκής

Λίστες «ανεπιθύμητων», απαγόρευση εισόδου σε εκλεγμένους δημοτικούς συμβούλους και βουλευτές, καταστολή και τρομοκρατία επιστράτευσε το μπλοκ του Μνημονίου ώστε να «προστατευτούν από αντιδράσεις οι εκλεκτοί «μνηστήρες» του χρυσοφόρου πεδίου της επεξεργασίας των απορριμμάτων.

Έχει παρουσιαστεί κατά κόρον στον Τύπο το ενδιαφέρον και οι παρασκηνιακές παρεμβάσεις των Γερμανών αξιωματούχων όπως ο Χανς Φούχτελ και ο Χορστ Ράιχενμπαχ, οι οποίοι ενεργούν στην Ελλάδα σαν αντιπρόσωποι προώθησης των γερμανικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στο χώρο της διαχείρισης απορριμμάτων και της ενέργειας.

Είναι φανερό ότι οι περισσότερες από τις οκτώ κοινοπραξίες ή επιχειρηματικούς κολοσσούς που υπέβαλαν προσφορές για τα εργοστάσια της Κερατέας και του Γραμματικού, έχουν στενή διασύνδεση με γερμανικές εταιρείες που παρέχουν τεχνογνωσία, εξοπλισμό ή υπηρεσίες. Φυσικά σε αυτές τις εταιρείες περιλαμβάνεται και η «αφρόκρεμα» των εγχώριων, διαπλεκόμενων κυρίως και κρατικοδίαιτων, επιχειρηματιών που επιδιώκουν να αυξήσουν τα κέρδη τους παρά την κρίση.

Ανάμεσα στις εταιρείες και κοινοπραξίες που υπέβαλαν προσφορές φιγουράρουν λοιπόν η Άκτωρ – Ηλέκτωρ συμφερόντων Μπόμπολα. Διαχειρίζεται ήδη τη μονάδα μηχανικής ανακύκλωσης στα Άνω Λιόσια και σε συνεργασία με γερμανικές εταιρείες, έχει αναλάβει αντίστοιχα έργα σε γερμανικές πόλεις και στην Αγία Πετρούπολη.

Η σύμπραξη TEΡNA – ΔΕΗ αν και κάπως αδόκιμη καθώς ο ιδιοκτήτης της πρώτης Γ. Περιστέρης που δραστηριοποιείται στις ΑΠΕ βρίσκεται σε σύγκρουση με τη ΔΕΗ για τα ενεργειακά ζητήματα, αλλά εποφθαλμιούν από κοινού ως φαίνεται το «φιλέτο» των απορριμμάτων.

Η ΙΝΤΡΑΚΑΤ – Αrchirodon Group NV – ENVITEC με εμπλοκή του ομίλου Σ. Κόκκαλη καθώς και κατασκευαστικών μεγαθηρίων ε έδρα την Ολλανδία. Η J&P Άβαξ – Μεσόγειος με τη δεύτερη συμφερόντων των ομίλων Λασκαρίδη και Λάτση να έχει εμπλοκή στα έργα της Κερατέας.

Προσφορές κατέθεσαν και εταιρείες συμφερόντων Κοπελούζου και Μυτιληναίου καθώς και άλλες μεσαίες και μικρότερες εργοληπτικές εταιρείες οι οποίες σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες διαθέτουν «κρυφά» αλλά ισχυρά χαρτιά γερμανικής προέλευσης.

Γίνεται εύκολα αντιληπτό γιατί κυβέρνηση και περιφέρεια επέδειξαν τέτοια σπουδή για να προστατέψουν τοιυς «προστάτες» τους. Είναι πολλά τα λεφτά…  Το διακύβευμα είναι τεράστιο και στον πυρήνα της πολιτικής του Μνημονίου, οπότε μπορεί εύκολα κάποιος να καταλάβει γιατί τον Νοέμβριο στη διαμαρτυρία των εργαζομένων της ΠΟΕ-ΟΤΑ στη Θεσσαλονίκη έξω από την αίθουσα όπου διεξαγόταν συνέδριο με Έλληνες και Γερμανούς δημάρχους, υπήρξε τόσο έντονος κανιβαλισμός και κοινωνικός αυτοματισμός από …μεγάλα και διαπλεκόμενα μέσα.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι σε ανύποπτο χρόνο σε συνέδριο του ΥΠΕΚΑ, παρουσία του τότε υπουργού Γ. Παπακωνσταντίνου, ο εκπρόσωπος του ομίλου Μπόμπολα είχε αναφέρει ότι τα 45 ευρώ ανά τόνο απορριμμάτων, όταν υλοποιηθεί ο σχεδιασμός της διαχείρισης και επεξεργασίας, δεν θα φτάνουν για να εξυπηρετήσουν ούτε το κόστος του …επενδυμένου κεφαλαίου! Το θράσος και το ψέμα τους δεν έχουν κανένα όριο.

 

Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ 27/1/2013

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *