“Πτώση” του χρυσού και “money to burn”


Διάγραμμα της “πτώσης” του χρυσού σήμερα.

Η “πτώση” αυτή, που όπως λέγαμε και εχθές δεν είναι “περίεργη” (με την έννοια ότι ναι μεν η κυρίαρχη τάση είναι “ανοδική”, ωστόσο η πορεία δεν είναι μια ευθεία γραμμή, αλλά έχει και τέτοια “σκαμπανεβάσματα”), οφείλεται κυρίως σε δύο παράγοντες:

-Η ΕΚΤ και η Τράπεζα της Αγγλίας ανακοίνωσαν πως θα κρατήσουν χαμηλά (σχεδόν στο μηδέν) τα επιτόκια τους, προσφεροντας σχεδόν τζάμπα χρήμα σε όσους θέλουν να δανειστούν, εις βάρος όσων θέλουν να αποταμιεύσουν, που δεν παίρνουν σχεδόν τίποτα ως τόκο:

Αμετάβλητο, στο ιστορικό χαμηλό επίπεδο του 1%, διατήρησε το βασικό παρεμβατικό επιτόκιο η ΕΚΤ στη συνεδρίασή της την Πέμπτη, όπως αναμενόταν.

Και οι 79 οικονομολόγοι που συμμετείχαν σε δημοσκόπηση του Reuters προέβλεψαν ότι η ΕΚΤ θα διατηρούσε τα επιτόκια αμετάβλητα για 17ο συνεχή μήνα.

Λίγο νωρίτερα, η Τράπεζα της Αγγλίας κράτησε τα επιτόκια της στερλίνας αμετάβλητα στο ιστορικό χαμηλό του 0,5%.

http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231062006

-Αυτό όμως (η διατήρηση των επιτοκίων σε σχεδόν μηδαμινά επίπεδα) ήταν αναμενόμενο, και απλά αποτελεί συνέχιση αυτού που έκαναν “έτσι και αλλιώς” ως τώρα.
Αυτό που κυρίως μέτρησε ήταν το ότι (α) δεν τύπωσαν, προς το παρόν, άλλα χρήματα από το πουθενά, και (β) όλες (σχεδόν) οι Κεντρικές Τράπεζες έβγαλαν “επίσημες ανακοινώσεις” ότι από εδώ και πέρα θα είναι “καλά παιδιά”, και δε θα επιδοθούν σε “νομισματικό πόλεμο” μεταξύ τους (σε λίγο θα μας πουν ότι και οι καρχαρίες θα βγάλουν “επίσημη ανακοίνωση” ότι δε θα ξαναφάνε κρέας και εμείς θα πρέπει να τους πιστέψουμε).

Ακόμα μάλιστα και η Ιαπωνία, που μόλις πριν 1-2 μέρες (ξανά)τύπωσε χρήμα, τώρα έβγαλε ανακοίνωση όπου λέει τα εξής:

Japan Says It Won’t Join Currency Devaluation Race

Japan won’t weaken the yen to become more competitive with other countries in trade and any currency intervention would be aimed at restraining excessive moves, Vice Finance Minister Fumihiko Igarashi said.

“It’s not our intention to engage in a currency- devaluation race for the sake of the national interest,” Igarashi said in an interview in Tokyo today. “We could conduct smoothing operations when movements are extremely volatile, that would be permissible.”

Εννοείται πως, στην πραγματικότητα, αυτό που δηλώνουν ότι τάχα “δεν” κάνουν, αυτό ακριβώς είναι που όντως κάνουν. Τυπώνουν χρήμα, το ένα κράτος εναντίον του άλλου, ώστε το κάθε κράτος να μειώσει το εργατικό κόστος (διότι οι εργάτες θα πληρώνονται σε ένα διαρκώς υποτιμούμενο νόμισμα), και έτσι να έχει πιο φτηνές (ανταγωνιστικές) εξαγωγές. Η εναλλακτικά, κάνουν αυτό που έκανε πχ σήμερα η Βραζιλία (και μάλιστα 2 φορές), δηλαδή αγοράζει η μία το νόμισμα της άλλης, προκαλώντας ανατίμηση του. Αντί δηλαδή το Χ κράτος να υποτιμά (“προς τα κάτω”) το νόμισμα του, ανατιμά (“προς τα πάνω”)το νόμισμα του διπλανού του κράτους.

Μόνο η ΕΚΤ δεν τυπώνει πολύ χρήμα (λόγω Γερμανίας) προς το παρόν (στο τέλος θα τυπώσει και αυτή όπως έχουμε πει), και το ευρώ διαρκώς “ανεβαίνει” (δηλαδή τα άλλα νομίσματα πέφτουν ενώ αυτό μένει σταθερό):

Ανησυχεί -λόγω εξαγωγών- η Ευρώπη
Το 1,4 δολάριο ξεπέρασε για πρώτη φορά σε οκτώ μήνες το ευρώ

Οι Βρυξέλλες εμφανίζονται επιφυλακτικές, θεωρώντας ότι η ισοτιμία είναι υπερβολικά υψηλή και μπορεί να πλήξει τις εξαγωγές της Ευρωζώνης.

Πριν η ισοτιμία ξεπεράσει το φράγμα του 1,4, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέφερε ότι η ισοτιμία του ευρώ είναι αυτή τη στιγμή πολύ υψηλή στις αγορές και πως αυτό μπορεί να επηρεάσει την εύθραυστη οικονομική ανάκαμψη επιβαρύνοντας τις εξαγωγές.

Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής για οικονομικά και νομισματικά ζητήματα Αμαντέου Αλταφάζ επανέλαβε πως οι Ευρωπαίοι ανησυχούν ιδιαίτερα από το επίπεδο του κινεζικού γουάν το οποίο «εξακολουθεί να είναι σημαντικά υποτιμημένο».

O Ζαν-Κλοντ Τρισέ, πρόεδρος της ΕΚΤ, ανέφερε παράλληλα ότι θα συζητήσει τις «δυσμενείς επιπτώσεις της συναλλαγματικής αστάθειας» σε συνάντησή του με κεντρικούς τραπεζίτες και υπουργούς στην Ουάσινγκτον.

Όσο για τις ΗΠΑ και το λαό εκεί, άντε να βάλεις βενζίνη στο αμάξι όταν η τιμή του πετρελαίου “ανεβαίνει” διαρκώς σε σχέση με το δολάριο, ενώ το ευρώ που τα πάει καλύτερα, σίγουρα θα φαίνεται και πιο προτιμητέο ως μέσο πληρωμής για τους πετρελαιάδες, που στο μέλλον θα κινούνται ολοένα και περισσότερο προς χρυσό και (δευτερευόντως – και μεσοπρόθεσμα – όχι και τόσο μακροπρόθεσμα) προς το ευρώ.

Τέλος πάντων, ας αξιοποιήσουμε την “εκεχυρία” των Κεντρικών Τραπεζών για να δούμε και κάτι ακόμα, για το ρόλο τον νομισμάτων σήμερα, και πως έχει μετασχηματιστεί στον προηγμένο καπιταλισμό του σήμερα.

Η παρακάτω εικόνα είναι οικεία σε όλους, είναι μια εικόνα από το διακόπτη κρύου/ζεστού στο καλοριφέρ του αυτοκινήτου:

Ας πούμε ότι η μία άκρη (πχ το κρύο) αντιπροσωπεύει την κατάσταση όπου το κεφάλαιο είναι στάσιμο, δεν επενδύεται δηλαδή. Σε αυτό το άκρο του διακόπτη, περισσότερο ταιριάζει ο χρυσός, που είναι το κλασσικότερο μέσο αποθήκευσης πλούτου, που δεν επενδύεται, αλλά μένει στάσιμος (σταθερός).

Στην άλλη άκρη του διακόπτη, το ζεστό, είναι το κεφάλαιο που επενδύεται. Εδώ ταιριάζει περισσότερο το πετρέλαιο, διότι το πετρέλαιο είναι η βασική πηγή ενέργειας – χωρίς αυτό δε λειτουργούν ούτε τα εργοστάσια, ούτε τα μέσα μεταφοράς/μετακίνησης, ούτε οι λάμπες που μας δίνουν φως στο σπίτι μας. Χωρίς πετρέλαιο, δεν υπάρχει καπιταλιστική ανάπτυξη.

Το νόμισμα παλιότερα ήταν συνδεδεμένο με το χρυσό (“κανόνας του χρυσού”) – και αυτό έδινε στα νομίσματα έναν χαρακτήρα “αποθήκης του πλούτου”, όπως δηλαδή ο χρυσός.

Όμως, το κεφάλαιο λαχταρά να επενδύεται – είναι ένα από τα προτερήματα του ίσως- δε θέλει να μένει στάσιμο. Ο λόγος βέβαια που γίνεται η επένδυση από τον κάθε κεφαλαιοκράτη είναι για το δικό του πλουτισμό, και για κανέναν άλλο (και αν χρειάζεται να ρημάξει και μερικούς εργάτες, “τι να κάνουμε, αναγκαίο κακό”).

Καθώς λοιπόν το κεφαλαιοκρατικό σύστημα αναπτύσσεται (και αναπτύχθηκε σχεδόν αδιάκοπα από το Β’ Παγκόσμιο και πέρα), ο “κανόνας του χρυσού” “έπνιγε” τον καπιταλιστή, που τελικά τον κατάργησε και πλέον το δολάριο, το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, είναι σε έναν (άτυπο έστω) “κανόνα του πετρελαίου” όπως έχουμε ξαναδεί. Για να πάρεις πετρέλαιο, πρέπει πρώτα το νόμισμα σου να μετατραπεί σε δολάριο, μιας και το πετρέλαιο πουλιέται μόνο σε δολάρια.

Εξ ου και πλέον το νόμισμα δε το βλέπουν πλέον ως “αποθήκη πλούτου”, αλλά ως “money to burn”. Όπως το πετρέλαιο δηλαδή.

Tο νόμισμα είναι “καύσιμη ύλη” που πρέπει να καεί για να δουλέψει η “ατμομηχανή” της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Θυμηθείτε και την πρόσφατη δήλωση Άγγλου μεγαλοτραπεζίτη (δείτε και το σχετικό άρθρο μας), ο οποίος καλούσε το λαό της Αγγλίας να “φάει” τις αποταμιεύσεις του, να τις “κάψει” και αυτές ως “καύσιμη ύλη” που είναι: Συγκεκριμένα, δήλωσε ότι θα ήθελε οι Άγγλοι “να ξοδεύουν περισσότερο, αντί να αποταμιεύουν”.

Τι γίνεται όμως όταν ο κεφαλαιοκράτης δεν πείθεται ότι αν επενδύσει θα βγάλει κέρδος;

Τότε δεν επενδύει, όσο και αν τον γλυκαίνουν με μηδαμινά επιτόκια οι κυβερνώντες. Και αναζητά έναν τρόπο να αποθηκεύσει το κεφάλαιο του, για όταν έρθουν “καλύτερες μέρες” (πχ αν ρημαχθούν οι εργάτες, αν βρεθούν νέες αγορές, κτλ) για αυτόν, ώστε να έχει μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους.

Εξ ου και η στροφή στο χρυσό, γιατί τα νομίσματα είναι πλέον για να τα “τρως”, όχι για να τα “φυλάς” (αποταμιεύεις). Μόνο ο χρυσός(και το ασήμι βέβαια) έχει σήμερα την ιδιότητα που ψάχνουν, όλα τα άλλα είναι συνδεδεμένα με την επένδυση και την καπιταλιστική ανάπτυξη. Αυτά όμως προς το παρόν ΔΕΝ πείθουν τους κεφαλαιοκράτες, ολοένα και περισσότεροι κρατάνε τα κεφάλαια τους για “αργότερα”…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Current ye@r *