“Οικονομικός” πόλεμος, δολάριο, πετρέλαιο και ΗΠΑ εναντίον Ευρώπης-Ασίας

Μια φοβερή συνέντευξη του Μ.Χάντσον, ενός καθηγητή στο παν/μιο του Μισούρι, κεντροαριστερού (που πάντως έχει μεγάλο βάθος και γι’ αυτό εμφανίζεται ακόμα και σε έντυπα όπως οι Fiancail Times, κτλ, που καμία σχέση σχέση δεν έχουν ούτε με αριστερά, ούτε καν με κεντροαριστερά, ωστόσο εκτιμούν ακριβώς το βάθος της ανάλυσης του).

Στη συνέντευξη μιλά κυρίως για το νέο πακέτο δισεκατομμυρίων δολαρίων που τύπωσαν οι ΗΠΑ, το πως οι τραπεζίτες να τσεπώνουν για να καλύψουν τις “τρύπες” από τη φούσκα του στεγαστικού/real estate αντί να πηγαίνουν στη φυλακή, αλλά αναλύει το πως ο οικονομικής -προς το παρόν- φύσεως πόλεμος των ΗΠΑ οδηγεί Ευρώπη-Ασία στο να συμμαχήσουν εναντίον των Αμερικάνων, με τον κόσμο να χωρίζεται σε δύο “νομισματικά” -προς το παρόν- μπλοκ. Αν ξέρετε αγγλικά, η συνέντευξη αξίζει, και μπορεί να βρεθεί εδώ σε βίντεο, ή και σε γραπτή μορφή (οι διάλογοι του βίντεο έχουν καταγραφεί και γραπτώς):
http://www.democracynow.org/2010/11/5/new_600b_fed_stimulus_fuels_fears

Επίσης:

Έχουμε ξαναπεί πως το δολάριο διατηρείται ψηλά, διότι ναι μεν έχει αποσυνδεθεί από τον “κανόνα του χρυσού”, ωστόσο έχει συνδεθεί με έναν άτυπο και ιδιότυπο “κανόνα του πετρελαίου”: Αν θέλεις πετρέλαιο, πρέπει υποχρεωτικά να πληρώσεις σε δολάρια και μόνο σε δολάρια. Πρώτα δηλαδή θα μετατρέψεις κάποιο άλλο νόμισμα που τυχόν έχεις σε δολάρια, και μετά θα πάρεις το πετρέλαιο σου. Αυτή ήταν η συμφωνία των ΗΠΑ με τις χώρες-μέλη του καρτέλ πετρελαίου (ΟΠΕΚ). Οι ΗΠΑ ανέχονται χωρίς καμία διαμαρτυρία το μονοπώλιο του ΟΠΕΚ και τις πανάκριβες τιμές του, και οι χώρες του ΟΠΕΚ πληρώνονται μόνο σε δολάρια.

Όμως το δολάριο πέφτει (διότι όσο περισσότερο πετρέλαιο αγοράζεται, τόσα περισσότερα δολάρια θέλουν οι χώρες για να αγοράσουν αυτό το πετρέλαιο), και πλέον υπάρχει και το ευρώ… Ο Σαντάμ προσπάθησε να δεχτεί ευρώ, και τον βομβάρδισαν. Το ίδιο πάνε να κάνουν και με τον Αχμαντινετζάντ, που επίσης έχει δηλώσει ότι θα δέχεται πληρωμή και σε ευρώ. Αν χάσουν τη σύνδεση δολαρίου-πετρελαίου, τότε το δολάριο θα είναι άχρηστο – ποιος θέλει ένα νόμισμα που όλο υποτιμάται; Κανένας. Τώρα το χρειάζονται για το πετρέλαιο. Αλλά για πόσο ακόμα θα ισχύει αυτό;

Ένα πολύ καλό άρθρο από τη guardian – “με εξέπληξε ευχάριστα” που έβαλαν τέτοιο άρθρο, έστω και σε μια σχετικά “προοδευτική” mainstream εφημερίδα, έστω και αν το παρουσιάζει ως “αμφισβητούμενο”. Διαβάστε το, αξίζει:

A little dollars and sense
A variety of strategic reasons have been suggested for the US assault on Iraq, some plausible and others on the wilder fringes of speculation.
…the war was about protecting the US dollar’s international economic dominance.
On this view, the “real reason” for the war on Iraq was Saddam Hussein’s decision in 2000 to take Iraq’s oil revenues in euros rather than dollars. The invasion, so this argument goes, was to warn away other Opec member countries from doing the same.
People who worry about the dollar’s international primacy are confused about how exactly currencies are used, as well as exaggerating by how much the US economy benefits from oil sales between, say, Kazakhstan and South Korea being denominated in dollars.

Spoiler:
Yes, international oil trade is generally conducted in US dollars, as is much other trade in commodities and goods, and the dollar’s use in international transactions is larger than the US economy’s share of world trade. But, then, so is the Swiss franc’s share. All that tells you is that most companies and countries prefer to do business in some currencies (dollars, Swiss francs, euros) than others.

Open any reputable economics textbook and you will find a chapter on the role of money. They pretty much all say the same thing: money is a unit of account, a store of value and a medium of exchange. The US dollar is regarded a reliable store of value – in the same way that gold, sterling or Swiss francs are – because of the strength of the US economy and the stability of its institutional support.

But the “medium of exchange” and “unit of account” elements are just functions of liquidity and convenience. If South Korea buys oil from Kazakhstan by converting Korean won into US dollars, then Kazakhstan can either keep the payment in dollars or convert it into Kazakh tenge for domestic use. In any case, all that happens is a transfer from one bank account outside the US to another one.

For all three reasons of value, exchange and account, the world’s central banks tend to hold large proportions of their foreign exchange reserves in US dollars – in part because, as in the Kazakhstan example, that’s what they receive a lot of in the first place.

So what does the US gain from the dollar’s international role? In theory it means the US can borrow money more cheaply, receiving a lower interest rate for dollar-denomi nated loans or bonds than would otherwise be the case, because those dollars have to go somewhere. Unfortunately, there is no evidence that US interest rates would be higher if the dollar were not a widely held reserve currency – for many years Germany paid lower interest rates on its bonds than the US, despite the German mark not being internationally as popular.

The only tangible benefit comes from forgone interest that would have been paid on US currency – actual notes – held outside the US. According to the Federal Reserve, about $300bn in hard cash circulates outside the boundaries of the US, with much of it held by criminals and black-economy participants.

The US economy does gain a benefit from this, but it is only a tiny benefit. If this hoard were kept in interest-bearing assets, the US economy would be paying out about $10bn a year in one way or another. Instead, the US economy is subsidised to that extent. In an economy the size of the US, that is chicken-feed – the equivalent of £25 a year to an average full-time wage earner in Britain.

Let’s be clear what this does not mean. Just because Kazakhstan has a US dollar-denominated bank account in London or Basle does not mean that it is in hock to the US, or that it is forced to buy American assets or exports. Nor is Kazakhstan subsidising the US economy, at least not to any appreciable extent.

It certainly does not mean the US somehow gets to import oil for “free” because it pays for it in dollars – it can’t simply print money to pay for barrels of black stuff. Or, to be theoretically correct, it could do so but not for long – the value of the US dollar would sink on foreign exchange markets as a result, and cost the US economy far more.

If Opec tomorrow switched to demanding that its contracts be paid in euros, would the US economy collapse, as some have predicted? No. The US economy has its own problems, but how Kuwait or Algeria gets paid for oil is not one of them. There are enough plausible, worrying justifications for why the US administration was so determined to invade Iraq without the US dollar being one of them.


Το ΔΝΤ ενίσχυσε τα δικαιώματα ψήφου των αναδυομένων οικονομιών
Επίσης, κατέστησε την Κίνα την τρίτη ηγετική φωνή του οργανισμού.

Η κίνηση εκτοξεύει την Κίνα πάνω από ευρωπαϊκές δυνάμεις όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Βρετανία, στην τρίτη θέση κάτω από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία.
Ανεβάζει επίσης άλλες μεγάλες αναδυόμενες δυνάμεις, όπως η Ινδία, η Βραζιλία και η Ρωσία,στις δέκα ανώτατες βαθμίδες του οργανισμού, που αποτελείται από 187 μέλη.
Οι αναδυόμενες οικονομίες έχουν σιγά σιγά αποκτήσει περισσότερη επιρροή στο ΔΝΤ, αλλά η αλλαγή αυτή είναι μακράν η πιο σημαντική και ισοδυναμεί με μια διόρθωση της παγκόσμιας οικονομικής τάξης που εγκαθιδρύθηκε όταν δημιουργήθηκε το ΔΝΤ μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στη σύνοδο των G20, οι ΗΠΑ το πιθανότερο είναι να ζητήσουν από Κίνα, κτλ να ανατιομήσουν το νόμισμα τους, την ίδια ώρα που οι ίδιες το υποτιμούν τυπώνοντας δολάρια από το πουθενά. Και η Κίνα δε θα συμφωνήσει

Σαρκοζί: Δύσκολο να είναι κανείς αισιόδοξος για τις προοπτικές της G20
«Το διεθνές νομισματικό σύστημα δεν έχει αλλάξει από το 1945 και τις συμφωνίες του Μπρέτον Γουντς, Εκείνη την εποχή, υπήρχε μόνο μία μεγάλη οικονομία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, και μόνο ένα μεγάλο νόμισμα, το δολάριο», συνέχισε.
«Φαντάζεστε λοιπόν την πολυπλοκότητα του συστήματος που θα τεθεί σε εφαρμογή…Αλλά η φιλοδοξία της Γαλλίας είναι όλος ο κόσμος να δεχθεί να καθίσει γύρω από το τραπέζι για να θέσει τις βάσεις ενός νέου συστήματος που θα εγγυάται τη σταθερότητα του κόσμου. Είναι αυτό… να μαζέψει όλο τον κόσμο για να προσπαθήσει να κατασκευάσει, στην ουσία, το σύστημα του 21ου αιώνα», πρόσθεσε.
Ξεκινώντας την τριήμερη επίσκεψή του στη Γαλλία, ο Χου Ζιντάο υποσχέθηκε την Πέμπτη στο Παρίσι «υποστήριξη στις προσπάθειες της Γαλλίας να διασφαλίσει την Επιτυχία» της G20.“Κίνα – Γαλλία/Ευρώπη – Συμμαχία”

Επιχειρηματικές συμφωνίες 20 δισ. ευρώ υπέγραψαν Κίνα και Γαλλία
Επιχειρηματικές συμφωνίες αξίας μεγαλύτερης των 20 δισ.ευρώ μονογραφήθηκαν στη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του προέδρου της Κίνας στο Παρίσι, όπως ανακοινώθηκε σήμερα τις απογευματινές ώρες από το γαλλικό προεδρικό μέγαρο, αλλά και από την υφυπουργό των Εξωτερικών της Κίνας, κυρία Φου Γινγκ.


Thai Finance Minister Says APEC To Discuss Currencies

Thailand’s finance minister said Friday that the issue of currencies will be on the agenda at a meeting of APEC finance ministers taking place Friday and Saturday in this western Japanese city.
Speaking in an interview with Dow Jones Newswires, Korn Chatikavanij also said that the latest easing measures by the U.S. Federal Reserve will result in increased capital flows into Asia.
“The money (after the Fed easing) has to find a home, and the chances are it will seek a home in our markets and our economies,” Korn said.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Current ye@r *