Είτε θα τσακίσουμε το φασισμό, είτε θα μας τσακίσει αυτός

κατάλογοςΗ εν ψυχρώ δολοφονία του 34χρονου Παύλου Φύσσα από νεοναζί της Χρυσής Αυγής αποτελεί την έναρξη μίας ολότελα νέας περιόδου στη δράση των φασιστών. Ύστερα από την προειδοποιητική εγκληματική επίθεση σε μέλη του ΚΚΕ στο Πέραμα λίγες μέρες πριν, η δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα συνιστά μία ανοιχτή πλέον κήρυξη πολέμου από τους φασίστες προς στην Αριστερά και το εργατικό κίνημα. Οι Χρυσαυγίτες δεν αρκούνται πλέον στη λογική του «Καιάδα» και τη στοχοποίηση των πιο αδύναμων τμημάτων της κοινωνίας (μετανάστες, ομοφυλόφιλοι, κ.α), αλλά περνούν πλέον στη στοχοποίηση του φυσικού τους εχθρού: του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος και της Αριστεράς.

Η απότομη κλιμάκωση της φασιστικής βίας μόνο τυχαία και αυθόρμητη δεν είναι, αφού έρχεται σε μία περίοδο ανάπτυξης των απεργιακών αγώνων ενάντια στα μνημόνια, ενίσχυσης της επιρροής της Αριστεράς και εν μέσω καταφανούς αδιεξόδου της κυβέρνησης. Στην πραγματικότητα, η Χρυσή Αυγή θα επιδιώξει ξεκάθαρα πλέον το τσάκισμα του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς, ώστε με αυτόν τον τρόπο να αποδείξει τη χρησιμότητά της στα αφεντικά (καπιταλιστές, τραπεζίτες, τρόικα) και να κερδίσει την πλήρη εμπιστοσύνη τους. Ο στρατός των δολοφονικών στοιχείων και του υποκόσμου, τον οποίο καθοδηγούσε πριν λίγες μέρες ο Κασιδιάρης στο Μελιγαλά, ήρθε καιρός να αναλάβει δράση και να αποδείξει ότι μπορεί να είναι χρήσιμος.  Και η χρησιμότητά του δεν εξαντλείται μόνο σε δολοφονίες και επιθέσεις εναντίον της Αριστεράς, αλλά και στην προσπάθεια να αποδείξει στους “από πάνω” ότι μπορούν να βασιστούν στους νεοναζί στην προοπτική είτε της αποτροπής, είτε της αποσταθεροποίησης και ανατροπής μίας κυβέρνησης της Αριστεράς. Αυτό άλλωστε είναι και το νόημα όσων γράφονται και λέγονται αυτές τις μέρες από «έγκριτους δημοσιογράφους» περί ανάγκης συνεργασίας των «συντηρητικών δυνάμεων» με τη Χρυσή Αυγή προκειμένου να αποτραπεί μία κυβέρνηση της Αριστεράς.

Η απότομη αυτή κλιμάκωση πρέπει να σημάνει συναγερμό και αποφασιστική στροφή στον αντιφασιστικό αγώνα από την Αριστερά και το εργατικό κίνημα. Χρειάζεται πλέον να συνειδητοποιηθεί ότι ο αντιφασισμός δεν είναι ούτε ένα δευτερεύον μέτωπο πάλης δίπλα σε όλα τα άλλα, ούτε ότι ο αγώνας ενάντια στο φασισμό εκπληρώνεται αυτόματα μέσω του αντιμνημονιακού αγώνα. Αντίθετα, δεν θα υπάρξει καμία ανατροπή της λιτότητας και των μνημονίων όσο δεν κλιμακώνεται παράλληλα και η αντιφασιστική πάλη, αφού η άνοδος του φασιστών ακριβώς εκεί λογοδοτεί: στη συντήρηση του υπάρχοντος status quo και των συμφερόντων του κεφαλαίου. Χρειάζεται πρώτα και κύρια να δοθεί τέλος στις αυταπάτες περί θεσμικής αντιμετώπισης του φασισμού, είτε μέσω μίας συμμαχίας όλων των κομμάτων του «συνταγματικού τόξου», είτε μέσω των κρατικών μηχανισμών. Δεν μπορεί να υπάρξει καμία συμμαχία με δυνάμεις, που όχι μόνο ασκούν μία βάρβαρη πολιτική λιτότητας και ρατσισμού, ενισχύοντας έτσι τη Χρυσή Αυγή, αλλά πολλοί από αυτούς καλοβλέπουν τη δράση της ως φόβητρο απέναντι στους εργατικούς αγώνες. Ούτε επίσης μπορεί ο αντιφασιστικός αγώνας να περιορίζεται πλέον στην άσκηση πίεσης στους θεσμούς του κράτους να λειτουργήσουν. Η αστυνομία είναι τόσο διαβρωμένη από φασίστες, ώστε η ανάθεση της υπεράσπισης από τις φασιστικές επιθέσεις σε αυτή συνιστά πλέον όχι μόνο κακόγουστο αστείο, αλλά επικίνδυνη αυταπάτη με οδυνηρές συνέπειες για το κίνημα και τους ανθρώπους του.

Η βασικότερη ανάγκη όμως είναι αυτή της οικοδόμησης ενός ενιαίου μετώπου ενάντια στο φασισμό από τις δυνάμεις της Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ), τις οργανώσεις του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος και αντιφασίστες-ριες με στόχο την ανάπτυξη και το συντονισμό της αντιφασιστικής δράσης παντού. Ο σεχταρισμός, οι αντιλήψεις καθαρότητας και η μοιρολατρία χρειάζεται να σταματήσουν άμεσα, διαφορετικά υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να επαναληφθούν τραγικά λάθη προηγούμενων εποχών, όταν η Αριστερά έλυνε τις δικές της διαφορές στο φόντο της ανάπτυξης του φασισμού. Χρειάζεται τέλος να αναπτυχθούν ομάδες αυτοάμυνας σε κάθε γειτονιά και κάθε εργατικό χώρο προκειμένου να αναχαιτιστεί η δολοφονική φασιστική βία και να εξασφαλίστεί ασφάλεια στον κόσμο του κινήματος, τους μετανάστες και όλα τα θύματα των επιθέσεων των νεοναζί. Όλη αυτή η προσπάθεια επίσης πρέπει να αποκτήσει κεντρικό συντονισμό ώστε να μπορεί να περιφρουρεί και τις κεντρικές εκδηλώσεις και δράσεις του κινήματος.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *