Γερμανία:Διοξίνες σε πουλερικά – “στόχος είναι τα λεφτά”

Με αφορμή αυτή την είδηση:

Σε επιφυλακή βρίσκονται οι αρμόδιες αρχές στη Γερμανία, καθώς εντοπίστηκαν υψηλά επίπεδα διοξίνης σε αυγά και πουλερικά.

Για να περιοριστεί ο κίνδυνος, οι αρχές διέταξαν το κλείσιμο μονάδων εκτροφής χοίρων και πουλερικών σε αρκετά ομόσπονδα κρατίδια, ενώ συγκεκριμένα στην Κάτω Σαξονία, περισσότερες από 1000 μονάδες έκλεισαν.

Ο Γκερτ Χάνε, εκπρόσωπος του υπουργείου Γεωργίας του κρατιδίου δήλωσε ότι “προχωρήσαμε προληπτικά στο κλείσιμο των επιχειρήσεων καθώς διαπιστώσαμε στη βάση της λίστας προμηθειών ενός παρασκευαστή ζωοτροφών ότι οι επιχειρήσεις αυτές προμηθεύτηκαν τροφές, στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν πιθανότατα λιπαρά που είναι μολυσμένα με διοξίνη”.

Το πιο πιθανό είναι ότι όλα ξεκίνησαν όταν η εταιρεία παραγωγής ζωοτροφών Harles & Jentzsch, στο κρατίδιο Σλέσβιχ-Χολστάιν, χρησιμοποίησε λιπαντικές ουσίες, που προορίζονταν για βιομηχανικούς σκοπούς και συγκεκριμένα για την παρασκευή λιπαντικών, παρά την σαφή αναγραφή στην ετικέτα του προϊόντος ότι δεν προορίζεται για τη βιομηχανία τροφίμων.

Η συγκεκριμένη εταιρεία επί χρόνια αγόραζε από την εταιρεία Petrotec AG μολυσμένο λίπος, κατάλοιπο της παραγωγής βιολογικού ντίζελ και επεξεργασίας τροφίμων, το επεξεργάζονταν και από αυτό έφτιαχνε ζωοτροφές.

Ο επικεφαλής της εταιρείας, προσπαθώντας να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, δήλωσε πως ”βρισκόμασταν σε πλάνη και στηριχθήκαμε στην εκτίμηση ότι το λίπος από την παρασκευή ντίζελ με βάση φοινικέλαιο και σογιέλαιο είναι κατάλληλο και για τις ζωοτροφές.”

Από την πλευρά της η Petrotec AG ανέφερε ότι το λίπος που πούλησε σε μια ολλανδική εταιρεία ήταν κατάλληλο αποκλειστικά και μόνο για βιομηχανική χρήση και όχι για τη παρασκευή ζωοτροφής.

Είναι προφανές πως η εταιρεία ήξερε ότι υπάρχει θέμα υγείας – άλλωστε, αυτό είναι τόσο προφανές που και ένα μικρό παιδάκι θα το καταλάβαινε.

Γιατί λοιπόν το έκαναν οι υπευθυνοι της εταιρίας αυτής, αλλά και τόσων άλλων εταιριών; Και γιατί λένε αυτά τα [χοντροκομμένα] ψέματα τώρα;

Είναι απλό: Η ανάπτυξη του καπιαλισμού περνά μεσα από την ένταση του ανταγωνισμού. Και καθώς το κυνήγι γίνεται ολοένα και πιο σκληρό και αδυσώπητο, όλα τα υπόλοιπα παραμερίζονται, και το μόνο που απομένει είναι το ωμό “κυνήγι του χρήματος”.

Είναι πιο προσοδοφόρο να χρησιμοποιήσουμε λίπος με διοξίνες, διότι είναι φτηνότερο; Το κάνουμε.

Όλες οι άλλες “αξίες” καταρρέουν, ποιος σεβασμός στη “δημόσια υγεία” και πράσινα άλογα. Αυτές οι “αξίες” είναι ακρβές, κοστίζουν. Άρα απορρίπτονται, διότι “μειώνουν την ανταγωνιστικότητα” της επιχείρησης που θα τις ακολουθήσει, σε σχέση με την ανταγωνιστριά της που δε θα τις ακολουθήσει.
Γι’ αυτό και η μόλυση διαρκώς μεγαλώνει παρά τους -κατά τα άλλα- “εντατικούς ελέγχους”.

Διότι το κίνητρο του κεφαλαιοκάτη να “κινεζοποιήσει” τους εργάτες, να αδιαφορήσει για το περιβάλλον, κτλ είναι μεγαλύτερο από οποιοδήποτε άλλο κίνητρο. “Τι να κάνουμε”, μας λένε ουσιαστικά, “κρίμα που συμβαίνουν όλες αυτές οι “περενέργειες”, αλλά από τη στιγμή που χάρη σε αυτές τις “παρενέργειες” εμείς πλουτίζουμε, τις συνεχίζουμε – φουλ ολοταχώς”. Και θα τις συνεχίζουν έως ότου οι εργάτες συσπειρωθούν με στόχο την ανατροπή τους, και την ανάληψη της εξουσίας από αυτούς, προκειμένου η παραγωγή να οργανωθεί με βάση τις δικές τους ανάγκες, όχι τη μεγιστοποίηση του πλουτισμού μιας χούφτας ολιγαρχών που τώρα κάνουν κουμάντο.

Ως τότε, ένα πολύ διδακτικό βιντεάκι από τη Τζούλια – “Στόχος είναι τα λεφτά” μας λέει, και βέβαια αυτή η φράση συνοψίζει άριστα την κατάσταση, χωρίς την υποκρισία τόσων και τόσων φερέφωνων της άρχουσας τάξης που μας ζαλίζουν διαρκώς με ένα σωρό κωμικοτραγικές δικαιολογίες και αναλύσεις προκειμένου να “δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα”:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Current ye@r *