Ολοι στους δρόμους της σύγκρουσης

Καμιά ανοχή στους δυνάστες της ζωής μας:

Διαμαρτύρονται οι κάτοικοι της Κερατέας για το ΧΥΤΑ που θα μολύνει τη ζωή τους και θα καταστρέψει περιβαλλοντικά την ευρύτερη περιοχή;
Το ΚΡΑΤΟΣ εδώ και δύο μήνες απαντά με γενικευμένη τρομοκράτηση του πληθυσμού και καθημερινή καταστολή, προστατεύοντας τα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων.

Απεργούν οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες και στα λιμάνια;
Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ κηρύσσει παράνομες και καταχρηστικές όσες είναι επικίνδυνες για την εξουσία.

Ξεκινούν απεργία πείνας οι 300 μετανάστες εργαζόμενοι διεκδικώντας τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών;
Οι γιάφκες των ΜΜΕ και η αλητεία της μεγαλοδημοσιογραφίας λασπολογούν ασύστολα εναντίων τους, υποθάλποντας το ρατσισμό και την ξενοφοβία και γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια το άσυλο.

Παίρνει μαζικά χαρακτηριστικά το κίνημα «Δεν Πληρώνω»;
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ με ολοκληρωτικού τύπου αποφάσεις ποινικοποιεί την πολιτική ανυπακοή και τη συλλογική δράση.

Υπάρχει λαϊκή κατακραυγή για τους εμπλεκόμενους στα σκάνδαλα της Siemens, του Βατοπεδίου και της λεηλασίας του κοινωνικού πλούτου;
Με μεθοδεύσεις, καθυστερήσεις και πολύ παρασκήνιο η ΒΟΥΛΗ προστατεύει τους προστάτες της και τους εθνοπατέρες της.

Αναπτύσσονται εξεγερτικές διαθέσεις στον κόσμο της εργασίας;
Οι ορδές των ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ τις καταστέλλουν με κάθε μέσο και ο ΣΤΡΑΤΟΣ πραγματοποιεί ασκήσεις καταστολής πλήθους και προετοιμάζεται για την αντιμετώπιση μιας επερχόμενης πανκοινωνικής εξέγερσης.

Αυξάνεται δραματικά ο αριθμός των αστέγων και νεόπτωχων που κοιμούνται σε γέφυρες και πλατείες;
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ σιωπά και κρατά ερμητικά κλειστά τα εκατοντάδες άδεια ακίνητα που διαθέτει.

Καμιά ανοχή στους διαμεσολαβητές των αγώνων μας:
 

Καταστρέφεται η ζωή των εργαζομένων και της νεολαίας από την καθεστωτική πολιτική και την
τρόικα;
Οι οργανώσεις ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ λειτουργούν ως αναχώματα του κράτους μέσα στο εργατικό κίνημα
για την άμβλυνση της κοινωνικής διαμαρτυρίας. Ενώ σύσσωμη η ΑΡΙΣΤΕΡΑ κινείται στο πλαίσιο της
αστικής νομιμότητας, προκρίνει τις εθιμοτυπικές διαμαρτυρίες και τα ειρηνικά συλλαλητήρια και απεύχεται την ανατρεπτική δράση, την αυτενέργεια των μαζών, το μπλοκάρισμα της παραγωγής και του κράτους, τις συγκρουσιακές μορφές πάλης και τα οδοφράγματα.

Πηγή: Εφημερίδα “ΔΡΑΣΗ”

Μία απάντηση στο “Ολοι στους δρόμους της σύγκρουσης”

  1. ο μεγάλος θυμός…..

    Θέλω να πάρω έναν υπουργό για μία μέρα μόνο και να τον βασανίσω….όχι δεν θέλω τον Γιωργάκη …μπορεί να μην καταλάβει τι του έκανα ….θα τον περιλάβω από το πρωί κατά τις 5.30 τον χρυσό μου…έτσι όπως θα ναι με το κοστουμάκι του να τον πετάξω μέσα σε μια λαική να τον αρχίσουν οι συνταξιούχοι στις ντομάτες για πρωινό….τις κόψανε τις επισκέψεις εκεί και δεν εμφανίζονται τώρα…να τους παει….μετά έτσι όπως θα είναι σα ΣΕΚΟΒΕ θα τον πετάξω σ΄ένα λύκειο να τον μορφώσουν τα παιδιά που δίνουν Πανελλήνιες….όχι σε ιδιωτικό…σ΄ενα απ αυτά των καταλήψεων που δεν έχουν θέρμανση, βιβλία, καθηγητές, όνειρα….πριν φτάσει το μεσημεριανό γεύμα θα τον πετάξω στην ουρά του ΟΑΕΔ….εκεί δεν θέλω να του κάνουν τίποτα…μόνο να τον κοιτάξουν όλοι και να τον φτύσουν….ένα απλό φτύσιμο για να πατσίσουν ρε γαμώτο….αφού το κουστουμάκι του γίνε ροζέ με την μείξη ντομάτα-χλέπας θα τον ταΐσω κάτι ληγμένα που έχω και λυπάμαι να τα πετάξω….και πολύ του είναι….άφτερ δις θα τον πετάξω στο ΙΚΑ της περιοχής να μιλήσει με κάτι ταλαιπωρημένους που περιμένουν μέρες εκεί να δουν έναν γιατρό που έχουν πληρώσει για μια ολόκληρη ζωή….εκεί θέλω να τον δείρουν οι γριές με τα μπαστούνια…οι γέροι θέλω να τον σπρώχνουν από την μια γριά στην άλλη μη τους κουράσω κιόλας…. αν επιβιώσει θα τον πάω μετά για σπα-χαμάμ-μασάζ σώμα με σώμα…που αλλού?? υπάρχει καλύτερο από ένα λεωφορείο σε ώρα αιχμής? εκεί να στοιβαχτεί μαζί με τους αγανακτισμένους …να τον βάλουν κάτω και να τον πατήσουν …….να μυρίσει την μασχάλη του εργάτη και το χνώτο της φτώχειας…..να μη ξέρει από που να κατέβει….όχι δεν τον λυπήθηκα ακόμα…θέλω κι άλλο….αντέχει ακόμα …εμείς αντέχουμε περισσότερα……θέλω να τον δω να φοβάται…να ξεφτιλίζεται….να χάνει την αξιοπρέπεια του ….τα όνειρα του…όλα όσα χάνουμε εμείς κάθε μέρα…..δεν ξέρω που να τον πρωτοπάω…..δεν ξέρω αν θα μπορέσει να καταλάβει αυτό τον θυμό….και το χειρότερο είναι ότι δεν ξέρω αν θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο αν μου δινόταν η ευκαιρία…στεναχωριέμαι με τις σκέψεις που κάνω…..αλλά τις κάνω…..κι ας ξέρω μέσα μου ότι δεν είναι αυτό που πρέπει να κάνω….το ήθος δεν διδάσκεται έτσι….ούτε η δημοκρατία…. κι επειδή θέλω να τελειώσω μ' αυτές τις σκέψεις στο τέλος λέω να τον πετάξω εκεί που είναι η θέση του…στα σκουπίδια μαζί με τα όνειρα μιας Ελλάδας που προδόθηκε….
    http://elli-seasons.blogspot.com/

Γράψτε απάντηση στο Anonymous Ακύρωση απάντησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *