“Απόψυξη” τώρα

Το παραπάνω πόστερ είναι από την ταινία “Demolition Man”.

Παρά τα υπαρκτά προβλήματα και μειονεκτήματα που θα μπορούσε κανείς να εντοπίσει στην ταινία, εμείς θα επικεντρωθούμε στον “πυρήνα” της, δηλαδή στη βασική ιδέα πάνω στην οποία είναι στημένα, και η οποία όχι μόνο είναι σωστή, αλλά είναι και άκρως επίκαιρη και σημαντική:

Η ταινία ξεκινά χρονικά στην εποχή μας, όπου ένας εγκληματίας, (ο Γουέσλι Σνάιπς) τελικά συλλαμβάνεται από τον Σταλόνε. Μόνο που είναι τόσο μεγάλη η “αιματοχυσία” και η “καταστροφή” που προκαλείται, που τελικά…καταδικάζουν και το Σταλόνε.

Η τιμωρία τους είναι να καταψυχθούν (κρυογενετική).

Στη συνέχεια, η ταινία μας μεταφέρει μερικά χρόνια μπροστά στο μέλλον: Με σατυρικό τρόπο, και με αναφορές και στον “Θαυμαστό κόσμο” του Χάξλει για όσους το έχουν διαβάσει, η ταινία μας δίνει την εικόνα μιας κοινωνίας όπου δεν υπάρχει έγκλημα, διότι οι άνθρωποι συμπεριφέρονται σα “λοβοτομημένοι”. Η ταινία βέβαια δεν κάνει αναφορά σε φτώχεια, κτλ (χολυγουντιανή ταινία είναι – δε μπορούμε να τα περιμένουμε και όλα). Επικεντρώνεται όμως στο ζήτημα της “ήπιας καταστολής”, μιας μεθόδου δηλαδή ελέγχου χωρίς σωματική βία ή άλλο “ωμό” τρόπο, αλλά κάνοντας τους “αφελείς” (για να το θέσουμε όσο πιο “κομψά” μπορούμε)

Όπως λοιπόν αποκαλύπτεται αργότερα, η κοινωνία ελέγχεται τελικά από κάποιον, ενώ από την άλλη υπάρχουν και μερικοί που του αντιστέκονται, αλλά είναι “χωρίς αρχή, μέση και τέλος”, δηλαδή ανοργάνωτοι, χωρίς συγκροτημένο όραμα για την κοινωνία, κτλ. Γι’ αυτό και ζουν “στο περιθώριο” (η ταινία τους βάζει να ζουν στους υπόνομους).

Προκειμένου να ους εξοντώσει αυτούς τους περιθωριακούς έστω που τους αντιστέκονται, ο “κακός” λοιπόν αποφασίζει να αποψύξει τον Γουέσλι Σπάιπς, τον οποίο μάλιστα είχε εκπαιδεύσει κατά τη διάρκεια του ύπνου του στον κρυογενετικό θάλαμο σε πολεμικές τακτικές, σε χρήση νέων τεχνολογιών, κτλ, κάνοντας τον ακόμα καλύτερο μαχητή.

Με το που βγαίνει λοιπόν ο Γουέσλι Σνάιπς, αρχίζει να σαρώνει ό,τι και όποιον βρίσκει μπροστά του. Και κατατροπώνει και τους αστυνομικούς της εποχής, διότι απλούστατα κανένας από αυτούς δεν είναι ψυχολογικά προετοιμασμένος ή εκπαιδευμένος για φόνους, μάχες σώμα με σώμα, κτλ.


Ο Σνάιπς γκρεμίζει μισή ντουζίνα αστυνομικούς

Επειδή λοιπόν κανείς δε μπορεί να τον σταματήσει, αναγκάζονται τελικά να παραδεχτούν -με ειλικρίνεια ομολογουμένως- ότι “δεν είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν τέτοια επίπεδα επιθετικότητας”. Ας μην ξεχνάμε ότι είναι μια κοινωνία “λοβοτομημένων”, που αδυνατεί να προσαρμοστεί εύκολα και γρήγορα στα νέα δεδομένα, στην ύπαρξη δηλαδή μιας πολύς επιθετικής δύναμης που δρα εναντίον της.

Ως εκ τούτου, αποφασίζουν, πολύ σοφά, να αποψύξουν το Σταλόνε, ο οποίος έχει την απαραίτητη ιδεολογική συγκρότηση προκειμένου να αντιμετωπίσει τον Γουέσλι Σνάιπς (πολύ έξυπνη “πινελιά” στην ταινία είναι ότι ο Σταλόνε κατά τη διάρκεια της κατάψυξης του μάθαινε..να πλέκει πουλόβερ, προκειμένου να γίνει “λιγότερο επιθετικός”, την ίδια ώρα που στο Γουέσλι Σνάιπς μάθαιναν, ανεπίσημα βέβαια, πολεμικές τακτικές, κτλ, αυξάνοντας τη μαχητική του αξία).

Τελικά, για να μην τα πολυλογώ, ο Σταλόνε πιάνει το Σνάιπς, τα φτιάχνει και με την Σάντρα Μπούλοκ, όλα καλά δηλαδή σε ένα κλασσικό “happy end”.

Το “ηθικό δίδαγμα” της ιστορίας, είναι πως σήμερα βρισκόμαστε, κατά μία έννοια, σε μια παρόμοια κατάσταση. Ο κόσμος βέβαια δεν είναι και τόοοοσο λοβοτομημένος όσο στην ταινία, ειδικά στην Ευρώπη που έχει μια στοιχειώδη ταξική συνείδηση, μια στοιχειώδη ιστορική γνώση, κτλ.

Ωστόσο, είναι γεγονός, και το λέω με λύπη, ότι ο σημερινός λαός, στην κατάσταση που είναι, δεν είναι ικανός να αντιμετωπίσει αυτό που ο Λένιν ονόμασε ιμπεριαλισμό, ως το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού.

Γι’ αυτό και “δε ξέρει από που του ήρθε”, και γι’ αυτό και διαρκώς πηγαίνει από ήττα σε ήττα και τρώει τη μία σφαλιάρα μετά την άλλη. Δεν έχει την απαιτούμενη ιδεολογική συγκρότηση, την απαιτούμενη επιθετικότητα εναντίον της άρχουσας τάξης, ούτε σχέδιο για το μέλλον. Και αυτό βέβαια αφορά και σημαντικό μέρος της αριστεράς, που είτε είναι και αυτή “λοβοτομημένη”, είτε είναι “του περιθώριου”, χωρίς δυνατότητες να πείσει τις ευρείες λαϊκές μάζες, και να τις οδηγήσει σε μάχη.

Τι χρειάζεται να γίνει;

Κάτι αντίστοιχο με την ταινία: Οι καπιταλιστές έχουν αποψύξει τον ιμπεριαλισμό, που τον κρατούσαν σχετικά περιορισμένο ως τώρα, και άρα πλέον είναι επιτακτική η ανάγκη για τους λαούε να “αποψύξουν” τον κομμουνισμό, ζητώντας την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας, και επιβάλλοντας την κοινοκτημοσύνη. Σα;ς φαίνεται “κουφό”;

Κι όμως, καμία άλλη πολιτική ιδεολογία δεν έχει την απαιτούμενη επιθετικότητα και δε μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τους ιμπεριαλιστές. Οτιδήποτε άλλο εκτός από το να πάρουμε στα χέρια μας την πλειοψηφία του πλούτου και της εξουσίας, που τώρα είναι συγκεντρωμένη σε ένα απειροελάχιστο ποσοστό του πληθυσμού (ολιγάρχες) απλά δε θα τους σταματήσει;

Πώς σταματάς αυτούς που οι επίσημες έρευνες του ίδιου τους του καθεστώτος παραδέχονται ότι κατέχουν σχεδόν όλα τα τετράγωνα της μονόπολι από το να σε χρεωκοπήσει;

Μόνο σταματώντας τη μονόπολι, και το χωρισμό της πλακέτας σε τετραγωνάκια. Αν δεν υπάρχει πλέον ατομική ιδιοκτησία, δε θα υπάρχουν ολιγάρχες.

Αν αν το μυαλό σου έχεις μια κοσμοθεωρία λιγότερο επιθετική από αυτή, απέναντι σε αυτούς που θέλουν ξεκάθαρα να πάρουν όλα τα τετραγωνάκια για τους εαυτούς τους, απλά θα συνεχίσεις να χάνεις.

Δείτε και το -πολύ ενδιαφέρον- trailer της ταινίας:

Και μια σκηνή από την ταινία, “για να γελάσουμε και λίγο”:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *