Τροχάδην προς την πτώχευση …

 

Ενα πολύ ενδιαφέρον ολοσέλιδο δημοσίευμα έχει το “Ποντίκι” που κυκλοφορεί – εκτάκτως σήμερα- και το τιτλοφορεί: “Τροχάδην προς πτώχευση…”.

Το παραθέτουμε ολόκληρο γιατί εκτός των άλλων αφήνει τεράστια υπονοούμενα για τον ρόλο του Γ. Παπανδρέου και του στενού του επιτελείου, κύρια για τον υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου:

Θέση μάχης έχουν λάβει ΔΝΤ και Ε.Ε., καθώς η ραγδαία επιδείνωση των δημοσιονομικών της ελληνικής οικονομίας επισπεύδει τις εξελίξεις. Το ΔΝΤ, το οποίο, μέσω του Βερολίνου, έχει κατοχυρώσει τη συμμετοχή του στα δρώμενα της ευρωζώνης από το 2013 και μετά, επιδιώκει να έχει ρόλο στις εξελίξεις και μέχρι τότε.

Εξ αρχής ένα από τα οχήματα που χρησιμοποίησε ήταν η Ελλάδα, καθώς στο πρόσωπο του πρωθυπουργού και του υπουργού Οικονομικών βρήκε τους εκφραστές της ιδεολογίας του Ταμείου. Γι’ αυτό, έναν ολόκληρο χρόνο πριν από τις εκλογές του 2009, ο Γιώργος Παπαν-δρέου ήταν σε συνεχή επικοινωνία με τον Ντομινίκ Στρος – Καν συζητώντας και – λίγο πριν από τις εκλογές – αποφασίζοντας ότι η χώρα… ανήκει στο ΔΝΤ.

Η απόφαση αυτή μας στοίχισε καθώς η κόντρα και η αδιαφορία που έδειξε η ηγεσία της κυβέρνησης προς την Ε.Ε., εσκεμμένη ή μη, φέρνει την πλήρη παράδοση της άσκησης της οικονομικής πολιτικής, των ιδιωτικοποιήσεων, των συγχωνεύσεων στον τραπεζικό τομέα (έχει τη σημασία του αυτό) στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στους μεγαλοεπενδυτές και τα τεράστια κεφάλαια που κινούνται γύρω απ’ αυτό.

Όπως πληροφορείται το «Π», ο πρωθυπουργός προβληματίζεται για τις κακές επιδόσεις του υπουργού Οικονομικών. Όχι για τους λόγους που μπορεί να φανταστεί κανείς, αλλά διότι οι επιδόσεις του επισπεύδουν τις κακές εξελίξεις.

Για πάρτη τους!

Όσοι είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν το παρασκήνιο πίσω από τη συνάντηση του πρωθυπουργού και του Γ. Παπακωνσταντίνου με τον κερδοσκόπο Τζορτζ Σόρος, διαπίστωσαν ότι οι δύο εξακολουθούν με κλειστά μάτια να βαδίζουν στον δρόμο ενός προγράμματος που με μαθηματική ακρίβεια θα φέρει και επισήμως την ελεγχόμενη πτώχευση.
Αυτό ίσως εξηγεί και το γιατί δεν υπάρχει η βούληση εκ μέρους του πρωθυπουργού να αλλάξει το κλίμα και να γίνουν διορθωτικές κινήσεις. Διότι ακόμα υπάρχει περιθώριο να «εκμεταλλευτεί» τις διαπραγματεύσεις που γίνονται στην ευρωζώνη για τον προσωρινό μηχανισμό EFSF, να «εκμεταλλευτεί» το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι θεωρούν την Ελλάδα ακόμη μέρος του συστημικού κινδύνου και να χαλαρώσει κάποιους από τους όρους του μνημονίου. Όπως ακριβώς διαπραγματεύεται η ιρλανδική κυβέρνηση, που αποδεικνύεται σκληρό καρύδι.

Όμως, η παρουσία μας στα διάφορα συμβούλια και τις ομάδες εργασίας, όπου γίνεται το πραγματικό πολιτικό παζάρι, είναι υποτυπώδης. Λες και δεν υπάρχει πρόβλημα στην Ελλάδα. Αντί γι’ αυτό, Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου αποφασίζουν κινήσεις – μπαλώματα που με μια ψύχραιμη ματιά φαίνεται πως ωφελούν μόνο τους ίδιους και το μέλλον τους. Δηλαδή:

* Ζήτησαν από τον άνθρωπο που αποδεδειγμένα έχει κερδίσει πάρα πολλά ποντάροντας στην πτώχευση της χώρας μας, τον Σόρος, να μεσολαβήσει ώστε οι οίκοι αξιολόγησης να χαλαρώσουν λίγο απέναντι στη χώρα μας. Ας μην ξεχνάμε ότι Fitch και Moody’s ετοιμάζονται για νέες υποβαθμίσεις. Στο τραπέζι, ως ανταλλάγματα, έπεσαν φυσικά τα ασημικά προς πώληση του ελληνικού Δημοσίου. Όπως μαθαίνουμε, έπεσαν στο τραπέζι και τράπεζες!

* Για τον ίδιο λόγο ήρθαν σε επαφή με τους εκπροσώπους της Coldman Sachs και της Morgan Stanley, που για ακόμα μια φορά βρίσκονται στη χώρα μας πουλώντας εξυπηρέτηση και διάφορα χρηματοπιστωτικά προϊόντα. Είναι απορίας άξιον πως ο πρωθυ-πουργός διαπραγματεύεσαι το μέλλον της Ελλάδας με αυτούς που ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει καταστροφολόγους και υπαίτιους για την κακή οικονομική πορεία της χώρας μας.

* Η διαδικασία για την πώληση της κρατικής περιουσίας είναι αδιαφανής και γίνεται με τη λογική «πουλάμε γρήγορα και όσο – όσο επειδή χρειαζόμαστε τα χρήματα». Έτσι οι «μιλημένοι» θα αγοράσουν αυτά που θέλουν σε πιασάρικες τιμές. Υγιής έρευνα από πλευράς κυβέρνησης για τις αποκρατικοποιήσεις δεν υπάρχει, όπως επίσης δεν υπάρχει στρατηγική για ένα θέμα το οποίο θεωρείται η τελευταία μας κίνηση, από πλευράς εσόδων, πριν από την αναδιάρθρωση του χρέους.

* Ο πρωθυπουργός έστειλε στο Παρίσι τον Χάρη Παμπούκη για να πάρει… προσφορές, ως αντάλλαγμα για την – πρόσκαιρη – σιωπή. Μετά το Βερολίνο, το Παρίσι είναι ο δεύτερος μεγάλος Ευρωπαίος παίκτης – αγοραστής των ελληνικών προϊόντων. Επίσης να σημειώσουμε ότι οι γαλλικές και οι γερμανικές τράπεζες έχουν τα περισσότερα ελληνικά ομόλογα στα αποθεματικά τους.

* Με πρόσχημα το αντιμνημονιακό μπλοκ που δημιουργείται εντός και εκτός κυβέρνησης, Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου ζήτησαν από Ευρωπαίους αξιωματούχους να έρθουν στη χώρα μας για να δώσουν επικοινωνιακή στήριξη, αλλά και να πιέσουν ώστε να υπάρξει πολιτική συναίνεση για τα νέα επώδυνα μέτρα που έρχονται. Έτσι πρέπει να αναμένουμε τους Χένρι Βαν Ρομπέι, Ζαν Κλοντ Τρισέ και Όλι Ρεν το πρόσεχες διάστημα.

* Ζήτησαν πολιτική παρέμβαση της Κομισιόν στο θέμα των στοιχείων του ελλείμματος του 2010, το οποίο, σύμφωνα με τις   μετρήσεις   της ΕΛΣΤΑΤ,   φτάνει  το 10,6%. Ο υπουργός Οικονομικών έχει ζητήσει  πολλά  από  τα χρέη του Δημοσίου να καταγραφούν στις χρονιές 2007-2009, ώστε το τελικό έλλειμμα του 2010 να κλείσει στο 9,9%. Λόγω του αμαρτωλού παρελθόντος είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν η Eurostat θα ικανοποιήσει το ελληνικό αίτημα.

Όλα στον αέρα

Όλα αυτά είναι σπασμωδικές κινήσεις, που δεν έχουν σε τίποτε να κάνουν με την πραγματική αντιμετώπιση των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η οικονομία της χώρας. Η επιμονή του πρωθυπουργού να κρατάει στο τιμόνι της οικονομίας τον Παπακωνσταντίνόυ, που αποδεδειγμένα πλέον έχει πέσει έξω σε όλους τους στόχους, αρχίζει να προκαλεί ερωτήματα.

Πληροφορίες του «Π» αναφέρουν ότι, εάν τα πράγματα φτάσουν στο απροχώρητο και ο Παπανδρέου αναγκαστεί να αλλάξει τον υπουργό Οικονομικών, στη θέση του θα βάλει κάποιον που να είναι της ίδιας γραμμής, αυτής του ΔΝΤ, και όχι κάποιον που να έχει τη θέληση ή και την… ικανότητα να αλλάξει κάποιους όρους του μνημονίου.

Προς το παρόν ο πρωθυπουργός αναμένεται να ξαλαφρώσει τον Παπακωνσταντίνου τοποθετώντας έναν επιπλέον υπουργό για τα έσοδα, ίσως και δύο, που να είναι όμως «ελέγξιμοι». Έτσι, ενώ στο προσκήνιο θα περνάει η εικόνα ότι «κάτι γίνεται», παρασκηνιακά και επί της ουσίας η γραμμή παραμένει η ίδια: αυτή της απραξίας. Διότι η έλλειψη πείρας του οικονομικού επιτελείου θα οδηγήσει πάλι σε οριζόντιες περικοπές και φοροεισπρακτικά μέτρα που θα βαθαίνουν την ύφεση.

Η απειρία είναι ο λόγος που δεν υπάρχουν μελέτες για το πώς θα βγει η χώρα από την κρίση και που το νέο φορολογικό σχέδιο θα γραφτεί από τους αξιωματούχους της τρόικας, οι οποίοι βεβαίως δεν γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικονομίας!
Όπως μαθαίνουμε, ενώ η δέσμη μέτρων έπρεπε να κατατεθεί στην Κομισιόν στις 28 Μαρτίου, όλα βρίσκονται στον αέρα επειδή ακριβώς δεν υπάρχουν εμπειρογνώμονες για να τα καταρτίσουν, καθώς ο υπουργός Οικονομικών επιμένει να μην ακούει τους μέσα και να ποντάρει στις έτοιμες λύσεις που του προτείνουν οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ!

Οι υπογραμίσεις δική μας παρέμβαση στο κείμενο του “Ποντικιού”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Current ye@r *