Δεινοί ψεύτες, πλήρως απαράσκευοι, εντελώς ανίκανοι,και τραγικά ευένδοτοι και δεδομένοι απέναντι στην Ενωση και το ΔΝΤ

Για να πάρουν τις εκλογές του 2009, έλεγαν ότι υπάρχουν λεφτά, ότι έχουν πρόγραμμα, ότι είναι έτοιμοι.

Αποδείχτηκαν όλα ψέματα… Για να δικαιολογήσουν το Μνημόνιο και την τραγική συνταγή του, είπαν τάχα ότι δεν ήξεραν την πραγματική κατάσταση της οικονομίας. Ψέματα! Ηξεραν τα πάντα. Και τις ονειδιστικές αποκρύψεις της Ν.Δ. και το πραγματικό ύψος των οικονομικών μεγεθών. Το ψέμα αποκαλύφθηκε από τον ίδιο τον Στρος-Καν…

Για να καθησυχάσουν την εμβρόντητη και έμφοβη κοινωνία -και να πάρουν τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010- έλεγαν ότι δεν θα πάρουν νέα μέτρα. Απροκάλυπτο ψέμα! Που αποδείχτηκε πριν αλέκτορα φωνήσαι…

Για να κρύψουν την αδυσώπητη αλήθεια -ότι το Μνημόνιο απέτυχε- χαρακτήρισαν τις μικρές ανάσες της 25ης Μαρτίου «μεγάλη επιτυχία της χώρας». Και διά στόματος πρωθυπουργού διαβεβαίωναν ότι «όλα όσα συζητήθηκαν στο Συμβούλιο Κορυφής δεν μεταφράζονται σε νέα μέτρα». Είπαν ψέματα: οι «ανάσες» ήταν επιβεβαίωση της αποτυχίας του Μνημονίου και όχι επιτυχία της ασκούμενης πολιτικής. Αλλά και υπόμνηση ότι τίποτε μα τίποτε δεν είχε διαπραγματευθεί η ελληνική κυβέρνηση προτού υπογράψει το δυναστικό Μνημόνιο.

Τα νέα σκληρά μέτρα (το «πακέτο» των 23 δισ.) αποδεικνύουν του λόγου το αναληθές… Εγκαλούσαν -και σωστά έπρατταν- την προηγούμενη κυβέρνηση για την τραγική κατάσταση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών και την αδυναμία του κράτους να γεμίσει τα ταμεία του. Αποδείχτηκε -ενάμιση χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας- ότι η κατάσταση παραμένει ίδια και χειρότερη. Μ’ άλλα λόγια, οι κυβερνώντες αποδείχτηκαν δεινοί ψεύτες, πλήρως απαράσκευοι, εντελώς ανίκανοι σε αρκετούς τομείς και τραγικά ευένδοτοι και δεδομένοι απέναντι στην Ενωση, το ΔΝΤ και τους δανειστές… Σε ορισμένα πεδία, προσπάθησαν και προσπαθούν φιλότιμα να άρουν τα παθογενή δεκαετιών. Ομως κινούνται ερασιτεχνικά και κρυπτικά. Λένε μισές αλήθειες ή χρησιμοποιούν τις υπαρκτές παρεκβάσεις (π.χ. του δημόσιου τομέα) ως άλλοθι για την επιβολή μιας σκληρής νεοφιλελεύθερης πολιτικής.

Παράδειγμα: για να νομιμοποιήσουν στα μάτια της κοινωνίας τις περικοπές μισθών και επιδομάτων, δίνουν στη δημοσιότητα υπαρκτές περιπτώσεις υψηλών αμοιβών και κραυγαλέων επιδομάτων. Ομως αυτές οι περιπτώσεις είναι λίγες. Δεν αποτελούν καθεστώς… Ολα τα προεκτεθέντα δεν συνιστούν προσωπικές απόψεις. Προκύπτουν από την παγερή πραγματικότητα. Αλλά και από (τις) ενστάσεις των ίδιων των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ…

Πηγή: Γ. Τριάντης – “Ελευθεροτυπία”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Current ye@r *