Η Ισπανία ήταν πληγή στην καρδιά

image002Του Γιώργου Αλεξάτου

Η Ισπανία ήταν πληγή στην καρδιά. Σαν αδελφή μας τη νιώθαμε, καθώς μεγαλώναμε στα χρόνια της χούντας και μαθαίναμε για τον ισπανικό εμφύλιο, για την ήττα, για την επιβολή μιας δικτατορίας που κρατούσε δεκαετίες.

Μας πονούσαν εκείνοι οι στίχοι του Λειβαδίτη από το “Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος”:
“Κι όταν μέσ’ στη σιωπή, τη νύχτα, θα χτυπάς τον τοίχο του κελιού σου / από την άλλη μεριά θα σου απαντά η Ισπανία”.
Διαβάζαμε Λόρκα και τραγουδούσαμε για τη δολοφονία του “μέσ’ στου Βιθνάρ το ρέμα”. Και ακούγαμε κρυφά το “Hay, Carmela” και το “Si me quieres escribir”, και τα ψιθυρίζαμε: “las banderas, las que son republicanas”.

Μαχαίρι στην καρδιά η αναγνώριση του βασιλικού θεσμού και της χρυσοκόκκινης σημαίας της μοναρχίας από την ισπανική Αριστερά, κατά τη συμβιβαστική μεταπολίτευση του 1976.

Γι’ αυτό και μας συγκλονίζουν οι διαδηλώσεις αυτών των ημερών στη Μαδρίτη. Με το αίτημα του δημοψηφίσματος, για την κατάργηση του θρόνου. Με τις σημαίες να ανεμίζουν. Las que son republicanas!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *