ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ: συνεργασία ευκαιρίας και περιορισμένης διάρκειας

synerΟ σχηματισμός κυβέρνησης είναι ο προφανής λόγος που συνέδεσε την «ριζοσπαστική αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ με την «λαική- πατριωτική δεξιά» των ΑΝΕΛ. Κοινός παρανομαστής αυτής της κυβερνητικής «συμβίωσης» είναι η δέσμευση των δύο κομμάτων να αμφισβητήσουν την πολιτική των μνημονίων, εντός του ευρωπαικού πλαισίου. Πέραν αυτού του «κοινού παρανομαστή» τα δύο κόμματα θεωρούν ότι μπορούν να  αντλήσουν –το καθένα ξεχωριστά—κάποια οφέλη απ αυτήν την συνεργασία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, «βλέπει» την ευκαιρία της συνεργασίας του με του ΑΝΕΛ σε τρία επίπεδα:

Στο εσωτερικό της χώρας: Καθώς η συνεργασία με ένα «δεξιό» κόμμα κατευνάζει τις ανησυχίες της συντηρητικής μερίδας του πληθυσμού.

Στο εξωτερικό της χώρας: Καθώς το αίτημα αλλαγής της πολιτικής της λιτότητας αποσυνδέεται από το ιδεολογικό αριστερό του περίβλημα και γίνεται «εθνικό- διακομματικό».

Στο εσωτερικό του κόμματος: Η εξάρτηση του βίου της  κυβέρνησης από τη συμμετοχή των ΑΝΕΛ προσφέρει το άλλοθι για τη χειραγώγηση των αριστερών τάσεων εντός του ΣΥΡΙΖΑ

Οι ΑΝΕΛ από την πλευρά τους βλέπουν την ευκαιρία να πλαγιοκοπήσουν τη Νέα Δημοκρατία και να εξασφαλίσουν  κρίσιμα προγεφυρώματα στη μάχη που θα διαδραματιστεί για την φυσιογνωμία (και την ηγεσία) της δεξιάς παράταξης.

Η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, προφανώς έχει ημερομηνία λήξης η οποία πιθανότατα συνδέεται με την ημερομηνία κατά την οποία θα επέλθει (ή όχι) η συμφωνία με τους δανειστές. Μέχρι τότε, δηλαδή μέχρι την αρχή του καλοκαιριού, τα δύο κόμματα μπορούν να αντλούν τα όποια οφέλη της συγκυβέρνησης.

Η αποτίμηση/ εκμετάλλευση της όποιας συμφωνίας με τους δανειστές επιτευχθεί, περί τα τέλη του καλοκαιριού  κατά πάσα πιθανότητα θα  υπενθυμίσει στους δύο κυβερνητικούς εταίρους τις αξεπέραστες διαφορές τους και την ανάγκη τους να πορευτούν χωριστά είτε εξαργυρώνοντας τα κέρδη  είτε μετρώντας τις ζημιές που προέκυψαν από την «ευκαιριακή» τους συμβίωση…

Πηγή: Δημήτρης Μηλάκας – “Ημεροδρόμος”

Μία απάντηση στο “ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ: συνεργασία ευκαιρίας και περιορισμένης διάρκειας”

  1. Και Τώρα Τι ; / Κάτι Τρέχει / 28-1-2015 / του Ελευθεριακού *9

    Και ενώ οι εκλογές τελείωσαν έχουμε και καινούργια κυβέρνηση. Αφού δεν κατάφερε ο ΣΥΡΙΖΑ να κερδίσει την αυτοδυναμία συνεργάστηκε με την δεξιά αλλά αντιμνημονιακή ΑΝΕΛ. Οι πλατιές εργατικές μάζες μίλησαν και “εκδικήθηκαν” για όσα έχουν τραβήξει τα τελευταία 5 χρόνια. Μετά τους μεγάλους (αλλά αναποτελεσματικούς) αγώνες μέσω της κάλπης ΈΡΙΞΑΝ την λαομίσητη συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ (παρόλο που η ΝΔ δεν είχε μεγάλη πτώση – κρατήθηκε -, το ΠΑΣΟΚ υπέστη βαριά ήττα).

    Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε από τα εκλογικά αποτελέσματα είναι η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και η πτώση της ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, και χωρίς να μας αφήνει αδιάφορο το αποτέλεσμα αυτό είναι θετικό γεγονός. Το ΚΚΕ αύξησε κατά 1% τις δυνάμεις του, κερδισμένο από τις εκλογές αλλά χωρίς δυναμική. Αρνητικό αποτέλεσμα είναι το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής που κράτησε τις δυνάμεις της (-40000 ψήφους) που πρέπει να αντιμετωπιστεί από το κίνημα με περισσότερη δυναμική. Όχι με αντισυγκεντρώσεις (που τους διαφημίζουμε) αλλά με ιδεολογικά και πολιτικά όπλα. Κρατώντας ένα σκληρό πυρήνα και μια συνειδητή ψήφο πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον εκφασισμό της κοινωνίας που γεννιέται – όχι μόνο – από την καπιταλιστική κρίση. Θετικό είναι η εξαφάνιση από τον πολιτικό χάρτη τα κόμματα (ΔΗΜΑΡ – ΛΑΟΣ) που συμμετείχαν στην μνημονιακή πολιτική όσο και ο αυτουργός της καταστροφικής πολιτικής Παπανδρέου που δεν κατάφερε να μπει στην βουλή.

    Η αποχή κυμάνθηκε στα ίδια επίπεδα, ενώ οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής αριστεράς που επέλεξαν να κατέβουν στις εκλογές (ΑΝΤΑΡΣΥΑ / ΜΑΡΣ – ΕΕΚ – ΟΚΔΕ) είχαν πολύ μικρά ποσοστά και μπορούμε να πούμε ότι υπέστησαν “ήττα” αλλά το μεγάλος λάθος είναι η κάθοδος τους σε αυτές τις εκλογές για να μετρήσουν τα κουκιά τους και να κρατήσουν τα μέλη τους.

    Κυβέρνηση έχουμε αλλά αυτό που πλανιέται στη χώρα είναι και τώρα τι ; Οι εργαζόμενες μάζες, οι άνεργοι, η νεολαία δεν πρέπει να περιμένει και πολλά πράγματα από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που θα κινηθεί στα αστικά πλαίσια. Σίγουρα κάποια μέτρα ανακούφισης θα πάρει. Αλλά το κεφάλαιο, το κράτος, η εκμετάλλευση, η αλλοτρίωση, η καταπίεση…όλος ο καπιταλιστικός κόσμος, ο κόσμος των αφεντικών και του κράτους θα είναι παρών. Άρα καθήκον μας είναι μέσα στο προλεταριάτο να δώσουμε τις μάχες και τους αγώνες για να πάρουμε πίσω όσα χάσαμε, να υπερασπιστούμε τους χώρους μας (στέκια, δομές αυτοοργάνωσης κ.α.) αλλά να δημιουργήσουμε τους όρους και τις προϋποθέσεις για το τσάκισμα της μισθωτής εργασίας και καπιταλιστικής κοινωνίας για την δυνατότητα του νέου κόσμου : του ελευθεριακού κομμουνισμού, της κοινωνίας των εργατικών συμβουλίων…τίποτα δεν τελείωσε όλα συνεχίζονται….

    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΦΡΑΞΙΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *