Πολιτική και δημοσιογραφία της ασφάλειας

150415-protothema-827x418Πηγή: του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου – rednotebook.gr

Η συντριπτική διαφορά μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ., ο εσωτερικός δηλαδή πολιτικός συσχετισμός, είναι μέχρι στιγμής το όριο κάθε προσπάθειας, εντός και εκτός, να ταπεινωθεί η νέα κυβέρνηση. Ποιος θα μπορούσε να ωφεληθεί τώρα αν η διαπραγμάτευση οδηγούνταν σε αδιέξοδο; Η Ν.Δ. σίγουρα όχι: η ανασυγκρότησή της καθυστερεί, και θα καθυστερήσει κι άλλο, όσο οι κοινωνικές δυνάμεις που προσβλέπουν σ’ αυτήν δεν συμβιβάζονται με τίποτα λιγότερο από την παράταση της λιτότητας: τη συνταγή που οδήγησε τον Σαμαρά στη συντριβή. Μετριοπαθείς της Ν.Δ., Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ, από την άλλη, αδυνατούν να διαφοροποιηθούν επί της ουσίας από τον σαμαρισμό, ακόμα και στην πολιτική “δεύτερης τάξης”, ως είθισται να αντιμετωπίζονται τα δικαιώματα. Εκ του αποτελέσματος, έτσι, δικαιώνουν τον Σαμαρά: στην παρούσα φάση, δεν φαίνεται να υπάρχει άλλο υπόδειγμα αστικής πολιτικής από το δικό του που χρεοκόπησε.

Μοιραία, ελλείψει άλλης πρότασης, όλες οι δυνάμεις πέφτουν στην αποδόμηση του ΣΥΡΙΖΑ: Όχι μόνο στην προσπάθεια αποσύνδεσής του από τα λαϊκά στρώματα που τον στήριξαν, στην αμφισβήτηση του ηθικού του πλεονεκτήματος και στη συκοφάντησή του ως μια από τα ίδια – ως αριστερή “ελίτ” που δεν καταλαβαίνει τα προβλήματα του “λαού”. Αλλά και στην προσπάθεια ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει στ’ αλήθεια μια από τα ίδια: Στην οικονομία, αποδεχόμενος ένα τρίτο Μνημόνιο. Και στα ζητήματα νόμου και τάξης, στην ατζέντα δηλαδή της ασφάλειας, ακολουθώντας την πεπατημένη του αυταρχισμού. Κι αυτό, μολονότι η τρομοϋστερία, υπερόπλο για την πειθάρχηση των πιο ανασφαλών από τα μεσαία στρώματα, αποδείχτηκε δύο φορές αναποτελεσματική – μία στις περσινές Ευρωεκλογές, κι άλλη μία στις 25 Γενάρη.

Πολλοί από τους τρομοϋστερικούς των ημερών αυτών είναι οι ίδιοι που, λίγο μετά τις εκλογές, έσπευδαν να προεξοφλήσουν την δεξιά προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ λόγω ΑΝΕΛ. Πόσο ειλικρινείς ήταν οι φόβοι αυτοί, είναι σήμερα προφανές. Πώς εξειδικεύεται όμως σήμερα αυτή η “ολική επαναφορά” στην “ασφάλεια”, δηλαδή στη χρεοκοπημένη τρομοϋστερία; Αρκεί μια διαγώνια ματιά στις τελευταίες συνεδριάσεις της Βουλής, στα δελτία ειδήσεων και τα πρωτοσέλιδα των γνωστών φύλλων, για να καταλάβει τη στοχοθεσία: ακύρωση πάση θυσία του νομοσχεδίου για τις φυλακές και του επικείμενου για την ιθαγένεια – τίποτα λιγότερο δηλαδή από την προσπάθεια αποδόμησης όλων ανεξαιρέτως των νομοθετικών πρωτοβουλιών της κυβέρνησης: Παίρνει πίσω ο Κατρούγκαλος τους απολυμένους διοικητικούς; Στο κόκκινο οι κίτρινες επιθέσεις εναντίον του, με τους δικούς μας να συνεχίζουν και πέρα αποκεί που άντεξε η Bild. Προχωρεί σε αποσυμφόρηση των φυλακών ο Παρασκευόπουλος; Δεν είναι το περιβάλλον Σαμαρά, αλλά οι “μετριοπαθέστεροι” Κικίλιας και Μητσοτάκης αυτοί που, μαζί με τα Νέα, συκοφαντούν το σχέδιο νόμου για τις φυλακές ως “νομοσχέδιο Ξηρού”. Προαναγγέλλει η κυβέρνηση το τέλος της ασυδοσίας των καναλαρχών; Δεν είναι κάποιο ακροδεξιό περιφερειακό κανάλι, αλλά το κεντρικό δελτίο του ΑΝΤ1, που ταυτίζει τους κατοίκους των Σκουριών με κουκουλοφόρους της Κου-Κλουξ-Κλαν. Φέρνει νομοσχέδιο για την ιθαγένεια η Χριστοδουλοπούλου; Όχι τίποτα λαθρόβια έντυπα ή περιθωριακά σάιτ, αλλά το σαμαρικό Antinews, ο Ελεύθερος Τύπος και το Πρώτο Θέμα: αυτοί ξαναζεσταίνουν το άνοστο φαγητό του φιλοτρομοκράτη και λαθρολάγνου ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι μέσα σ’ αυτό τον θόρυβο (γιατί συγκεκριμένη πολιτική πρόταση δεν υπάρχει) που ξαναρχίζουν οι “φιλικές συμβουλές”. Σύμβουλοι είναι οι ίδιοι διαμορφωτές κοινής γνώμης που αυτοπροτάθηκαν ως Μακιαβέλι για όλους ανεξαιρέτως τους πρωθυπουργούς της τελευταίας εικοσαετίας. Κατά περίπτωση γεωπολιτικοί αναλυτές, ειδικοί επί εθνικών θεμάτων, ζητημάτων μετανάστευσης και τρομοκρατίας (στα γραπτά τους τα τρία εξομοιώνονται), ξαναρχίζουν το ίδιο τροπάρι: Θέλετε να κυβερνήσετε; Τελειώνετε με τους “ακραίους”, βάλτε στην άκρη τον “ΣΥΡΙΖΑ του 4%”, αφήστε πίσω το κόμμα-βαρίδι. Για να γίνει όμως τι; Γιατί δεν λέγεται ρητά; Για να συνεχιστούν οι άτυπες θανατικές καταδίκες κρατουμένων στις φυλακές; Για να παραταθούν οι παράνομες επαναπροωθήσεις προσφύγων στα σύνορα, τα στρατόπεδα και οι εκπυρσοκροτήσεις – ό,τι δηλαδή έκαναν και οι άλλοι, προς δόξαν τελικά της Χρυσής Αυγής;

Παραφράζοντας την κατακλείδα της Βάσως Λέβα στη χτεσινή συζήτηση για τις φυλακές στη Βουλή, τοιούτων προγόνων ουκ εσμέν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *