Χρυσή Αυγή και δημοψήφισμα

unnamed (1)του Βασίλη Λιόση

Οι ομιλίες των εκπροσώπων των κομμάτων που πραγματοποιήθηκαν στη βουλή με αφορμή την κήρυξη του δημοψηφίσματος σχετικά με την πρόταση των δανειστών, σχολιάστηκαν ποικιλοτρόπως. Τι είχαμε λοιπόν; Αποδοχή επί της ουσίας της πρότασης των δανειστών από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ό,τι πιο γερμανόδουλο από την πλευρά του Ποταμιού, σεχταρισμό αλλά και αποφυγή της λέξης άκυρο από την πλευρά του ΚΚΕ, μη αποσαφήνιση από την πλευρά της κυβέρνησης για το τι θα κάνει είτε στην περίπτωση του ΟΧΙ είτε στην περίπτωση του ΝΑΙ αλλά και απουσία αυτοκριτικής για την καλλιέργεια αυταπατών στο λαό σε σχέση με το ρόλο της ΕΕ. Ελάχιστα, ωστόσο, σχολιάστηκε η παρέμβαση των εκπροσώπων της Χρυσής Αυγής (ΧΑ), κάτι που θα επιχειρήσουμε στη συνέχεια του κειμένου.

Η ΧΑ έχει τελειώσει πολιτικά λόγω της δικαστικής δίωξης;

Η καταφατική απάντηση στο παραπάνω ερώτημα μόνο πολιτική αφέλεια μπορεί να δείχνει. Η ΧΑ όχι μόνο δεν έχει τελειώσει πολιτικά, αλλά μπορεί να προβάλλει στο προσκήνιο διεκδικώντας ακόμη μεγαλύτερη πολιτική και ιδεολογική επιρροή. Γιατί μπορεί να συμβεί αυτό;

Πρώτον, γιατί όλες οι αποκαλύψεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, μάλλον λίγο την επηρέασαν εκλογικά, αφού παραμένει για ναζιστικό κόμμα σε σχετικά υψηλά επίπεδα ενώ είναι το τρίτο κόμμα της ελληνικής πολιτικής σκηνής.

Δεύτερον, σε περίπτωση που δικαστικά δεν αποδειχτεί κάτι επιλήψιμο (γιατί έτσι θα έχει αποφασίσει το κατεστημένο), τότε θα προβάλλει αποκαθαρμένη και δικαιωμένη, κάτι που θα της δώσει επιπλέον πολιτικούς πόντους.

Τρίτον, γιατί το επόμενο χρονικό διάστημα οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα θα είναι απρόσμενες και πιθανώς κατακλυσμιαίες. Τι σενάρια έχουμε μπροστά μας;

α) Η αριστερά να ταυτίσει το όνομά της με την αστική διαχείριση ή ακόμη χειρότερα με την εφαρμογή «αριστερών» μνημονίων. Ήδη έχει γίνει μία τέτοια ζημιά αλλά θα ολοκληρωθεί αν με τη σημερινή κυβέρνηση πάμε στην εφαρμογή ενός νέου μνημονίου, πράγμα σχεδόν βέβαιο, εκτός αν ο λαϊκός παράγοντας αλλάξει τις εξελίξεις. Σε κάθε περίπτωση η εφαρμογή ενός «αριστερού» μνημονίου θα σημάνει την αλλοίωση ή την απόλυτη απαξίωση της έννοιας αριστερά.

β) Η άλλη εκδοχή είναι ο σχηματισμός ενός νέου κυβερνητικού σχηματισμού, ενός καθαρόαιμου αστικού μπλοκ αποτελούμενου από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι που θα εφαρμόσει απαρέγκλιτα τις επιθυμίες των δανειστών και της ΕΕ, μέχρι τέλους.

Είτε μιλάμε για την πρώτη, είτε για τη δεύτερη περίπτωση, η πιθανότητα η ΧΑ να βγει πολιτικά κερδισμένη είναι πολύ μεγάλη, κάτι που κατανοεί και η ίδια απολύτως και προσαρμόζει τον πολιτικό της λόγο για να δρέψει αργότερα τους καρπούς. Αυτό φάνηκε καθαρά από τον τρόπο που τοποθετήθηκαν οι Παππάς και Μιχαλολιάκος εντός κοινοβουλίου.

Οι «αντιιμπεριαλιστικές» και «αντιμονοπωλιακές» κορώνες της ΧΑ

Οι εκπρόσωποι της ΧΑ δε διστάζουν να χρησιμοποιήσουν ορολογία της αριστεράς που υποτίθεται τους μετατρέπει σε αντισυστημική δύναμη. Έτσι, ο Παππάς και Μιχαλολιάκος μίλησαν για μνημονιακή εξάρτηση, για τοκογλύφους της τρόικας, για Γερμανούς επικυρίαρχους, για εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας μέσω του αγγλικού δικαίου, για δημιουργία της Ελλάδας σε ΕΟΖ, για την Ευρώπη των τοκογλύφων, για αστική Δεξιά του μνημονίου, για δικτατορία των τραπεζών, για λαϊκή κυριαρχία, για χούντα του μνημονίου, για ευρωλαγνεία, για εθνική αντίσταση, για λεηλασία του ελληνικού λαού από τους δανειστές.

Όσον αφορά στην κριτική της ΧΑ στην κυβέρνηση ήταν μια κριτική από τα «αριστερά». Έτσι αναφέρθηκε σε «σκηνικό αδιεξόδου που στήνεται με το δημοψήφισμα με τη λογική του μικρότερου κακού», για «τα ψεύδη περί κατάργησης του μνημονίου με ένα άρθρο», για «μη εφαρμογή του προγράμματος της Θεσσαλονίκης», για το ότι «η κυβέρνηση βάζει πωλητήριο στην Ελλάδα ακολουθώντας τα βήματα των νενέκων του Σαμαρά, των αχρείων συνοδοιπόρων και των νεοφιλελεύθερων ραγιάδων», για τις δηλώσεις Βαρουφάκη περί «αποπληρωμής στους δανειστές στο διηνεκές».

Είναι αντισυστημική η ρητορική της ΧΑ;

Ασφαλώς και όχι. Και υπάρχουν δυο βασικοί λόγοι για αυτό. Σε επίπεδο θεωρητικό η ΧΑ χρησιμοποιεί εντέχνως μια δήθεν ριζοσπαστική φρασεολογία που ωστόσο δε θίγει τον πυρήνα του προβλήματος. Για παράδειγμα όταν μιλάει για προδοσία από το πολιτικό κατεστημένο αποκρύπτει ότι αυτό το πολιτικό κατεστημένο εκπροσωπεί συγκεκριμένα ταξικά συμφέροντα, τα συμφέροντα των Ελλήνων αστών και της ευρωπαϊκής ολιγαρχίας. Ή όταν μιλά για τη δικτατορία των τραπεζιτών (ανάλογη ρητορική είχαν οι ναζί στη Γερμανία) αποφεύγει να μιλά για δικτατορία του κεφαλαίου. Το κεφάλαιο δεν αποτελείται μόνο από τους τραπεζίτες, αλλά και από τους βιομήχανους, τους μεγαλέμπορους κ.ά, τμήμα των οποίων διαπλέκεται έτσι κι αλλιώς με το τραπεζικό κεφάλαιο. Η ΧΑ επικεντρώνοντας σε ένα τμήμα του κεφαλαίου, ουσιαστικά αθωώνει τον καπιταλισμό και τον διαχωρίζει σε άρρωστο και υγιή. Αλλά αυτό δεν είναι αντισυστημική θέση αλλά απόλυτα ενσωματωμένη στη λογική του συστήματος.

Σε επίπεδο πρακτικό, που είναι άλλωστε και το καθοριστικό, δε θα πρέπει να ξεχνάμε τις ιδιαίτερες σχέσεις της ΧΑ με το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Από τα στοιχεία που τηρούνται στη Διεύθυνση Κοινοβουλευτικού Ελέγχου προκύπτει ότι οι βουλευτές της ΧΑ έχουν καταθέσει περισσότερες από 140 ερωτήσεις, αναφορές ή ακόμη και αιτήσεις κατάθεσης εγγράφων προς το υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου για διάφορα θέματα που σχετίζονται με ναυτιλιακές εταιρείες. Στο κλίμα αυτό έρχεται να προστεθεί και η στάση που τήρησε η ΧΑ απέναντι σε τροπολογία σύμφωνα με την οποία δεν θα συμπεριλαμβανόταν στο πόθεν έσχες η συμμετοχή σε ναυτιλιακές εταιρείες. Επίσης, είναι γνωστή σε όλους η δράση της ΧΑ στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος, όπου προπηλάκισαν τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ και λειτουργούν ως εκπρόσωποι-δουλέμποροι των εφοπλιστών. Τέλος, να μην ξεχνάμε ότι πολύ λίγες ημέρες πριν τη συζήτηση στο κοινοβούλιο για το ζήτημα του δημοψηφίσματος ο Μιχαλολιάκος καλούσε τον Τσίπρα να κλείσει τη διαπραγμάτευση δηλώνοντας ταυτόχρονα «Η Ελλάδα δεν έχει επιλογή αυτήν τη στιγμή. Για την Ελλάδα υπάρχει μόνο ευρώ και με σκληρούς όρους» και πως «η Ελλάδα δεν έχει εθνική παραγωγή για να υποστηρίξει το εθνικό νόμισμα». Ακριβώς για αυτούς τους λόγους η συμφωνία της ΧΑ για διεξαγωγή δημοψηφίσματος και η διαφαινόμενη θέση της υπέρ του ΟΧΙ είναι απολύτως κίβδηλα και καιροσκοπικά. Η ΧΑ δεν έχει κανένα πρόβλημα να προσαρμόζεται στις καταστάσεις, αλλά έχοντας πάντα τον ίδιο στρατηγικό στόχο: την υπεράσπιση του συστήματος.

*  *  *  *

Η αριστερά και το λαϊκό κίνημα πρέπει να προβληματιστούν σοβαρά από την τακτική της ΧΑ και τις πιθανές μελλοντικές εξελίξεις. Τμήματά της να αναρωτηθούν αν η απεμπόληση των εννοιών της εθνικής ανεξαρτησίας και του πατριωτισμού, αν η υποβάθμιση ως και εξαφάνιση του εθνικού στο δίπολο ταξικού-εθνικού ή στο δίπολο εθνικού-διεθνικού, έχει βοηθήσει το στρατηγικό στόχο και την προσέγγιση με ευρείες κοινωνικές δυνάμεις. Σε κάθε περίπτωση υπάρχει μπροστά μας ένας τεράστιος πολιτικός κίνδυνος που αν υποτιμηθεί θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *