Ανατρεπτικά

παγιδα► Σύμφωνα με την κοινή ανακοίνωση των πολιτικών αρχηγών πλην του ΓΓ του ΚΚΕ «Η πρόσφατη ετυμηγορία του Ελληνικού Λαού δεν συνιστά εντολή ρήξης, αλλά εντολή συνέχισης και ενίσχυσης της προσπάθειας για την επίτευξη μιας κοινωνικώς δίκαιης και οικονομικώς βιώσιμης συμφωνίας.»

► Μάλιστα. Καταλάβατε; Το «όχι» αρχίζει να μετατρέπεται σε «ναι».

► Υπενθυμίζουμε –για όσους δεν θυμούνται- ότι ο Λαφαζάνης λίγο πριν το δημοψήφισμα, έλεγε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διαθέτει και Plan B.

► Τότε γιατί δεν το εφάρμοσε και αντί αυτού προκήρυξε δημοψήφισμα;

► Αλλά τέτοιες ερωτήσεις είναι «ψιλά γράμματα».

► Μήπως όμως ήταν κι αυτό ένα απ΄ τα τεχνάσματα, ώστε να πάρει η κυβέρνηση περισσότερους ψήφους, αφού ο κόσμος πηγαίνοντας στην κάλπη, θα είχε στο πίσω μέρος του κεφαλιού του ότι η κυβέρνηση διαθέτει σχέδιο για να βγει η Ελλάδα από την κρίση;

► Σε αρκετά άρθρα από τον χώρο της αριστεράς υποστηρίζεται ότι το μήνυμα του δημοψηφίσματος ήταν «ταξικό». Ως απόδειξη αναφέρεται το σχετικά μεγάλο ποσοστό του «όχι» από τις εργατικές συνοικίες, κυρίως της Αθήνας.

► Αυτοί όμως είναι μπακαλίστικοι υπολογισμοί. Η κατάσταση είναι πολύ πιο σύνθετη.

► Όταν κάνουμε λόγο για «ταξικότητα» αναφερόμαστε στο ζήτημα της ταξικής συνείδησης. Επομένως, αν ίσχυε ο παραπάνω ισχυρισμός, τότε κατ΄ ανάγκη θα ίσχυε επίσης ότι οι εργαζόμενοι που όλες αυτές τις δεκαετίες ψήφιζαν –και εξακολουθούν ακόμη σε πολύ μεγάλο βαθμό να ψηφίζουν- αστικά κόμματα, έχουν αναπτυγμένη ταξική συνείδηση.

► Αν είναι λοιπόν έτσι, τότε εκείνοι που υποστηρίζουν τέτοιες απόψεις δεν έχουν παρά να θέσουν στην ημερήσια διάταξη ζήτημα σοσιαλισμού εδώ και τώρα.

► Και κάτι ακόμη: Αλήθεια, από πότε οι ψηφοφόροι της νεοναζιστικής «Χρυσής Αυγής» που ψήφισαν «όχι» απέκτησαν ταξική συνείδηση;

► Η Όλγα Μοσχορίτου του ΣΥΡΙΖΑ με άρθρο της στην iskra (6/7), θέτει το πονηρούτσικο και προβοκατόρικο ερώτημα: «Άκυρο στις κάλπες της ιστορίας;», υπονοώντας και χλευάζοντας προφανώς εκείνους που ψήφισαν «άκυρο».

► Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι περισσότερες οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που ήταν υπέρμαχοι του «όχι», ερμηνεύοντάς το «άκυρο» ως «αναχωρητισμό από την ιστορία». Εδώ οι αντιλήψεις τους ταυτίζονται με αυτές των συριζαίων.

► Να ξεκαθαρίσω λοιπόν: Όσοι υποστηρίζουν τέτοιες απόψεις είναι βαθιά νυχτωμένοι. Αν νομίζουν ότι με το χαρτάκι τους του «όχι» έχουν ωθήσει μπροστά την ιστορία, θα ήταν καλύτερα να πιαστούν όλοι χέρι-χέρι, και με προσκέφαλό τους τον αστικό κοινοβουλευτικό κρετινισμό, να ονειρεύονται την επανάσταση.

► Για αυτούς που ψήφισαν «άκυρο» και ξεκαθάρισαν από την αρχή τους λόγους που το κάνουν, η συνείδησή τους είναι ήσυχη. Για όλους όμως εκείνους που ψήφισαν «όχι», είναι;

► Όσο για το περί «αναχωρητισμού», ας μην πω καμιά βαριά κουβέντα…

► Ταξικά «άκυρο» σημαίνει: «Άκυρο» στην ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ. «Άκυρο» σ΄ εκείνους που ξεπουλούν την Ελλάδα. «Άκυρο» σε όλους εκείνους που έκαναν τη ζωή μας μαύρη. «Άκυρο» στους ιμπεριαλιστές δολοφόνους όπου γης. «Άκυρο» σε όλους τους εκβιασμούς! «Άκυρο» στους συριζαίους ροζάνθρωπους, που θέτοντας με κουτοπόνηρο τρόπο το ερώτημα στο δημοψήφισμα, προσπάθησαν να συνενώσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί γνώριζαν ότι θα δυσκολεύονταν να περάσουν ένα νέο μνημόνιο από τη βουλή -τώρα τους λύθηκαν τα χέρια.

► Το πραγματικό ΟΧΙ θα δοθεί στους δρόμους του αγώνα. Το ταξικά «άκυρο» θα είναι εκεί, παρών! Το παρδαλό «όχι» θα είναι;

► Κατά τον Γιώργο Πετρόπουλο του «Εργατικού Αγώνα», ο οποίος όπως φαίνεται διεκδικεί την αποκλειστική ερμηνεία των γραπτών του Ζαχαριάδη πανελλαδικώς, «εκείνοι που δεν θα ψήφιζαν ποτέ “ΝΑΙ” ρίχνοντας στην κάλπη άκυρο ψηφοδέλτιο, εξ αντικειμένου στηρίζουν το “ΝΑΙ” στερώντας την ψήφο τους από το “ΟΧΙ”.». Μ΄ αυτά και μ΄ άλλα τερτίπια ο Πετρόπουλος προσπαθεί να πείσει μέσα από την «Εφημερίδα των Συντακτών» (4/7).

► Έτσι «σκέφτονται» μόνο οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, που είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα. Ο Η/Υ προγραμματίζεται εξ΄ αρχής για να βγάλει κάποιο αποτέλεσμα. Η ταξική πάλη όμως λειτουργεί με άλλους κανόνες, και καλά θα κάνει ο Πετρόπουλος να τους μελετήσει.

► Ο Γ. Πετρόπουλος μάλιστα, μάς κουνά και το δάχτυλο, ώστε να μην εκφράσουμε ούτε άποψη για τους άλλους, διότι όπως λέει, όσοι προεξοφλούν ότι το «όχι» δίνει «λευκή επιταγή στον Τσίπρα έχουν δικαίωμα να το κάνουν μόνο εφόσον αναφέρονται στη δική τους στάση.»

► Η θρασύτητα τούτη συγκρίνεται μόνο μ΄ εκείνη του Βενιζέλου.

► Κι ύστερα κάνουν λόγο για συνεργασίες και αντιιμπεριαλιστικό αντιμονοπωλιακό  μέτωπο…

► Ο Σαμαράς αναχωρεί από πρόεδρος της ΝΔ.

► Κάποιοι του «όχι» της αριστεράς πανηγυρίζουν χαιρέκακα. Λες και αν μπει κάποιος άλλος στη θέση του θα αλλάξει κάτι.

► Βαρουφάκης, τέλος από υπουργός. Τώρα έχει άλλες ασχολίες: Ετοιμάζεται να δημοσιεύσει βιβλίο, εικάζουμε με τα πεπραγμένα του. Θα μπορούσε να έχει τίτλο «Θεωρία παιγνίων της μνημονιακής πολιτικής ΣΥΡΙΣΑ-ΑΝΕΛ», ή «Ευρωπαϊκός Μινώταυρος: Πως θα σώσουμε τις τράπεζες».

► Στη θέση του αναλαμβάνει ο Τσακαλώτος.

► Οι διαφορές που μπορούν να εντοπιστούν ανάμεσα στους δυό είναι πολύ μεγάλες: Ο Βαρουφάκης μιλά πολύ καλά τα Αγγλικά, ο Τσακαλώτος μιλά καλύτερα τα Ολλανδικά, αλλά και τα αγγλικά της Οξφόρδης. Ο Βαρουφάκης έχει ξυρισμένο κεφάλι, ενώ ο Τσακαλώτος όχι. Ο Βαρουφάκης άφηνε το πουκάμισο έξω από το παντελόνι, ενώ ο Τσακαλώτος το έχει μέσα. Έχουν όμως και δυό κοινά: Φορούν και οι δυό ανοιχτό πουκάμισο και αποφεύγουν τη γραβάτα.

► Ελληνικέ λαέ, βασανισμένε…

Πηγή: Παναγιώτης Γαβάνας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *