Πριν 10 χρόνια αποφάσισα να φύγω από την Αθήνα και να έρθω να μείνω μόνιμα στον επίγειο παράδεισό μου, την Βόρεια Εύβοια.

Το έκανα έτσι ώστε το παιδί μου να έχει την δυνατότητα να ζήσει σε πλήρη εναρμόνιση με την φύση (όπως θα έπρεπε να ζει κάθε παιδί). Άφησα τα πάντα και πάλεψα πάρα πολύ για να δημιουργήσω μία ζωή καινούργια, πιο φυσική, πιο σωστή για τα δικά μου δεδομένα.

Στέρησα στο παιδί μου την ευκαιρία να πάει σε μία μεγάλη Σχολή μπαλέτου, μιας και αυτό ήταν το όνειρό της, και το τεράστιο ταλέντο της, για να μεγαλώσει σε ένα φυσικό περιβάλλον που πίστευα ότι θα του δώσει την ψυχική ηρεμία και έμπνευση για να αναπτύξει το ταλέντο της. Γιατί αν δεν έχεις ψυχή πως μπορείς να λες ότι έχεις ταλέντο. Έμαθα να ζω με τα απλά πράγματα, την βόλτα στο δάσος, ένα πρωινό μπάνιο κάτω από την σκιά του πεύκου, το φθινοπωρινό μάζεμα των υπέροχων μανιταριών και τόσα άλλα….

Όποτε αισθανόμουν ότι δεν μπορούσα άλλο και λύγιζα, πήγαινα στην θάλασσά μου και κοίταγα το υπέροχο καταπράσινο βουνό μου και έλεγα κοίτα πόσο τυχερή είσαι που έχεις την δυνατότητα να βλέπεις και να ζεις σε αυτό το μεγαλείο. Ξαναέφτιαξα την ζωή μου. Παντρεύτηκα έναν άνθρωπο με την ίδια αγάπη στην Φύση και τον τόπο του (ίσως και μεγαλύτερη). Έκανα και άλλο ένα παιδί που το μάθαμε να κάνει μπάνιο στο ποτάμι από το Μάιο, να αισθάνεται σπίτι του το βουνό και το δάσος, να τραγουδάει στην αγκαλιά του μπαμπά της όταν την κουβάλαγε στη πλάτη για ώρες έτσι ώστε να δεί όλο το μεγαλείο της Φύσης μας. Και τόσα άλλα που μπορώ να γράφω ώρες.

Σήμερα ξύπνησα σε έναν άλλο κόσμο. Ξύπνησα στην ίδια την ΚΟΛΑΣΗ. Ξύπνησα και έβρεχε στάχτη.
Σήμερα μου κάνατε ΣΤΑΧΤΗ την ζωή που έφτιαξα. Σήμερα κάνατε Στάχτη τα όνειρά μου. Σήμερα κάνατε στάχτη ότι αγαπούσα και είχα μέσα στην ψυχή μου. Σήμερα μου κάνατε στάχτη το μέρος που γνώρισα και ερωτεύτηκα τον άντρα μου. Σήμερα μου κάνατε στάχτη τις πιο ωραίες αναμνήσεις μου. Σήμερα με κάνατε να αισθάνομαι ανήμπορη απέναντι στα παιδιά μου.

Σήμερα Πενθώ γιατί έχασα την ψυχή μου.
Σκοτώσατε τα ζώα μας, τα χωράφια μας, το δάσος μας, τα μελίσσια μας…..
Σήμερα σκοτώσατε πολλές ζωές (και ας λέτε ότι δεν πέθαινε κανένας άνθρωπος).

Αύριο όμως, που θα συνέλθω από τον πόνο που μου προκαλέσατε, θα βάλω σκοπό να ξαναχτίσω αυτό που μου πήρατε, και δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να με εμποδίσει. Να θυμάστε αλήτες είμαστε πολλοί πια. Την οργή μου και τον πόνο μου θα τον μετουσιώσω σε ενέργεια για να ξαναγεννηθώ από τις στάχτες που δημιουργήσατε. Όχι για μένα αλήτες, αλλά για τα Παιδιά μου. Γιατί αλήτες πειράξατε τα παιδιά μου με αυτό που κάνατε, και αυτό θα το μετανιώσετε.

Έχουμε την ΔΥΝΑΜΗ, το αποδείξαμε όταν μόνοι μας σώσαμε τα σπίτια μας μέσα από την φωτιά χωρίς βοήθεια. Έχουμε την ΑΛΛΥΛΕΓΓΥΗ όταν σταθήκαμε σύσσωμοι δίπλα στον συνάνθρωπό μας. Θυμηθείτε τα αυτά σας παρακαλώ Αύριο και μην κιοτέψετε. Έχουμε την Δύναμη να ξαναγεννηθούμε. 

Πηγή: Νίκη Καλέμη – f/b