Πριν δυο μέρες, στις 12 αυτού του καμένου Αυγούστου, ο Γκαουλάιτερ της μεγάλης φαμίλιας, της κληρονομικώ δικαίω εκλογικής μοναρχίας, δήλωσε πως έχει εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη για τη διερεύνηση τυχόν εμπρησμών.
Επειδή κάθε απλός πολίτης της καμένης σε όλα τα επίπεδα χώρας, υποθέτει βάσιμα «το πόρισμα», κι επειδή εκτός από τη δοτή δικαιοσύνη, βασίζονται και στη γενικευμένη μνήμη χρυσόψαρου, πάνω στην οποία είχε επενδύσει και ο αρχηγός της φαμίλιας του, όλοι έχουμε την υποχρέωση, εκτός από τα εφήμερα ηλεκτρονικά δάκρυα για την καμένη γη, για τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στη χώρα, να μην αφήσουμε το έγκλημα ατιμώρητο και να μην επιτρέψουμε να ευοδωθούν τα σχέδια μετατροπής αυτού του τόπου, από μνημονιακή έρημο σε καμένη “πράσινη” μπίζνα.
Το ντοκιμαντέρ που ακολουθεί, Ο ΑΣΚΟΣ ΤΟΥ ΑΙΟΛΟΥ, είναι μια πλήρως τεκμηριωμένη μελέτη-καταγγελία του τι γίνεται σ΄ αυτό τον πολύπαθο τόπο από τη δράκα των πολιτικού-οικονομικού λόμπυ που ισοπεδώνει τη χώρα, τις ζωές μας και την κοινή λογική. Έχει τη βαρύτητα της μελέτης του Δημήτρη Μπάτση για το ξεπούλημα του ορυκτού πλούτου της χώρας, που γι αυτήν ακριβώς στήθηκε στα δύο μέτρα.
Το ντοκιμαντέρ αυτό, μαζί και με τα άλλα βίντεο που παρατίθενται και τις δεκάδες μαρτυρίες όσων έζησαν την κόλαση του Δάντη που αφέθηκε να κατακάψει τον τόπο, είναι το ΚΑΤΗΓΟΡΩ ενός λαού, για τον ένα ίσως εναπομείναντα εισαγγελέα που έχει ακόμη ανάστημα και για ένα ανυποχώρητο λαϊκό κίνημα, που θα αποδώσει δικαιοσύνη και στοιχειώδη ελπίδα στα παιδιά μας.
Ο τόπος, που ο Γιώργος Χρονάς ονόμασε ποιητικά, «εργοτάξιο εξαιρετικών αισθημάτων», Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ, γίνεται στάχτη και αποκαΐδια.
Αν και τώρα φανούμε μπόσικοι και επιβεβαιώσουμε τη μνήμη χρυσόψαρου, πάνω στην οποία ποντάρει η Κόζα Νόστρα που ρημάζει τον τόπο, καλύτερα να ψάξουμε το τελευταίο δέντρο για κρέμασμα.
Πηγή: Νίνα Γεωργιάδου – f/b
0 Comments