Η βαρβαρότητα και ο μεσαίωνας στην πράξη

 Με τη σφραγίδα μιας  κοινοβουλευτικής  τυραννίας

Η άγρια βαρβαρότητα που όλοι οι εργαζόμενοι είχαν διαισθανθεί να πλησιάζει τώρα πια είναι μια πραγματικότητα. Με εντολή της τρόικας και των αφεντικών και με εκτελεστικά όργανα την κυβερνητική κλίκα του ΠΑΣΟΚ και τα κοινοβουλευτικά δεκανίκια τους, ΝΔ, ΛΑΟΣ, Μπακογιάννη, εξελίσσεται το σχέδιο της δουλοκτησίας τώρα πια όλου του εργαζόμενου κόσμου στις αδηφάγες ορέξεις του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου.

Ότι είχε απομείνει όρθιο από το νομοθετικό πλαίσιο προστασίας της εργατικής δύναμης από την ασυδοσία των εργοδοτών, καταργείται με νομοθετικές ρυθμίσεις που ετοιμάζεται να φέρει στη βουλή το τυραννικό καθεστώς, μέσω της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ κάτω από την λαϊκή οργή και αγανάκτηση που πυροδοτεί τις προϋποθέσεις για μια κοινωνική έκρηξη στους δρόμους της σύγκρουσης της και της ανατροπής..

Η κυβερνητική επιτροπή-πολιτική μαφία-  αποφάσισε να ξεμπερδεύει μια για πάντα με όποια συλλογική δυνατότητα διαπραγμάτευσης υπήρχε μέχρι τώρα. Παρά τους άθλιους θεατρινισμούς των γελοίων υπουργών και των πουλημένων συνδικαλιστών,  το σίγουρο είναι πως από δω και πέρα η Ελληνική «αγορά εργασίας» θα πλησιάζει τα επίπεδα Ινδό-Κίνας.
Μονόδρομος για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα η δυναμική αναμέτρηση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου στους χώρους δουλειάς, και στους δρόμους,  με ένα παρατεταμένο πόλεμο για την ζωή και την αξιοπρέπεια του εργαζόμενου κόσμου.

 Καταργούν τις συλλογικές  διαπραγματεύσεις:

   Η επιταγή της τρόικας προς την κυβέρνηση είναι το άμεσο πετσόκομμα των κατώτερων μισθών κατά 200ευρώ έτσι ώστε να έρθει στα κατώτερα επίπεδα των μισθών της Πορτογαλίας, δηλαδή  560 ευρώ καθαρά. Πράγμα που σημαίνει την κατάργηση της Εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας. Η  κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ φοβούμενη μήπως χάσει το έρεισμα της ακόμη και στα κορυφαία συνδικαλιστικά κομματόσκυλα της ΓΣΕΕ, αφαιρώντας τους το άλλοθι της εκπροσώπησης και με νόμο, επιλέγει την οδό της κατάργησης των κλαδικών συμβάσεων και την υποχρέωση των εργαζομένων να συστήνουν σωματείο κάτω από τους εκβιασμούς των εργοδοτών και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες.

Έτσι λοιπόν με το νομοσχέδιο που ετοιμάζονται να ψηφίσουν:

Καταργείται η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης
που υποχρέωνε τους εργοδότες, όταν οι όροι των κλαδικών συμβάσεων είναι ευνοϊκότεροι των ατομικών να πληρώνουν σύμφωνα με τους όρους των κλαδικών.

Αναστέλλεται για δύο χρόνια η επέκταση των κλαδικών συμβάσεων με νόμο
, πράγμα που μέχρι τώρα αποτελούσε υπουργικό δικαίωμα.

Δίνεται η δυνατότητα σύστασης επιχειρησιακού-εργοδοτικού σωματείου και σε επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερους από 20 εργαζόμενους. Για σύσταση «συλλογικού οργάνου» των εργαζομένων πρόκειται δηλαδή κάτω από τους εκβιασμούς των αφεντικών.

Τίθεται χρονικό όριο ενός μήνα για την συγκρότηση των παραπάνω «σωματείων».

Καταργείται η γνωμοδοτική δυνατότητα του Συμβουλίου της Επιθεώρησης Εργασίας για την υπογραφή επιχειρησιακών συμβάσεων. Δηλαδή μόνοι τους οι εργοδότες θα καθορίζουν τις συμβάσεις χωρίς την μέχρι τώρα έστω και τυπική κρατική επιστασία.

Τώρα πια ακόμη και τα πιο μαχητικά σωματεία και όσες εργατικές συλλογικότητες αντιτάχθηκαν μέχρι σήμερα και πάλεψαν ως ένα βαθμό την οποιαδήποτε  ανάσχεση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας φαντάζουν ανήμπορα να αντιμετωπίσουν αυτό τον κοινωνικό πόλεμο που δίχως έλεος εξελίσσεται. Καιρός λοιπόν να ετοιμάσουμε τα νέα όπλα της επίθεσης μας. Με συζητήσεις, αντιπαραθέσεις, μα πάνω από όλα δράσεις που θα συγκρούονται με την καθεστωτική νομιμότητα, θα αποκλείουν και θα πολεμούν τις λογικές μιας αφηρημένης και γενικόλογης ενότητας, να συμβάλουμε στην δημιουργία των καινούριων όπλων του ταξικού πολέμου που άρχισε.

β.ariaditis

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Current ye@r *