Του Γιώργη Γιαννακέλλη
Εγώ δεν ξέρω να γράφω “αβραμοπουλικά” και «μεσοβέζικα». Θα γράψω όπως πάντα, με το δικό μου οπτικό πρίσμα.
Η είδηση είναι απλή: ο εκδοτικός οίκος Gutenberg, που εκδίδει το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα «Ιθάκη», κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα κατά του Documento του Κώστα Βαξεβάνη, έναν πρώην φίλο και σύντροφο μου την άποψη για τον οποίο έχω παραθέσει σε ανύποπτο χρόνο.
Αιτία ένα άρθρο που παραθέτει δύο προτάσεις από το βιβλίο που πρόκειται να κυκλοφορήσει ο Αλέξης Τσίπρας και τις σχολιάζει κριτικά.
Ο εκδότης μιλάει για «υποκλοπή ηλεκτρονικών αρχείων». Το Documento απαντά: «Λογοκρισία». Και μέσα σε αυτό το πεδίο μάχης, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Έλενα Ακρίτα παίρνει θέση υπέρ του εκδότη. «Δεν είναι πολιτικό πρόσωπο, είναι πνευματική ιδιοκτησία», λέει. (Δεν περιμέναμε και τίποτα διαφορετικό απ’ αυτό το Ρεντίκολο της μπουρζουαζίας).
Πάμε όμως να προσεγγίσουμε το θέμα απ’ όλες τις πλευρές.
1. Νομικά: Η κριτική δεν είναι κλοπή. Ο νόμος 2121/1993 (άρθρο 22) είναι σαφής:
«Επιτρέπεται η αναπαραγωγή σύντομων αποσπασμάτων από δημοσιευμένο έργο για σκοπούς κριτικής, ανάλυσης ή ενημέρωσης, εφόσον η χρήση είναι σύντομη και συμβατή με το δημόσιο συμφέρον».
Το απόσπασμα του Documento είναι δύο γραμμές. Δεν είναι πειρατεία. Είναι δημοσιογραφία.
Και όταν ο συγγραφέας, είναι πρώην πρωθυπουργός, που μιλάει για δημόσια χρήματα, τηλεοπτικές άδειες και Novartis, το δημόσιο συμφέρον δεν είναι διαπραγμάτευση – είναι υποχρέωση.
(«Η απόφαση για τις τηλεοπτικές άδειες ήταν λάθος. Ο Νίκος Παππάς πίστευε ότι μπορούσε να ελέγξει το τοπίο, αλλά τελικά εμείς χάσαμε». Αυτές οι δύο προτάσεις είναι το «έγκλημα»).
2. Πολιτικά: Η Αριστερά δεν φιμώνει – απαντά. Η Ακρίτα λέει: «Ο εκδότης έχει δίκιο».
Εμείς λέμε: Η Αριστερά έχει ιστορία.
Και ο Δαρδανός (ιδρυτής Gutenberg) έχει ιστορία, πώς να το κάνουμε; Γι’ αυτό μας πληγώνει η σημερινή στάση του. Ηταν ο εκδοτικός οίκος που μέσα στην Απριλιανή δικτατορία δεν δίστασε να κυκλοφορήσει και να διακινήσει στην ζούλα το βιβλίο “Σοσιαλισμός και άνθρωπος” του Τσε Γκουεβάρα.
Ε, τώρα να πάει στα δικαστήρια έναν μαχητή δημοσιογράφο, δεν μας έρχεται καλά.
Και μια σημείωση: Ο Καραμανλής δεν έγραψε τυπικά “απομνημονεύματα” όπως άλλοι πολιτικοί – προτίμησε το προσωπικό του αρχείο, που εκδόθηκε αργότερα ως 21τομη σειρά από το Ίδρυμα “Κωνσταντίνος Καραμανλής”. Οταν ο Ριζοσπάστης δημοσίευε αποσπάσματα από τα απομνημονεύματα του Καραμανλή, πριν εκδοθούν δεν οδηγήθηκε στα δικαστήρια.
Σήμερα, ένας αριστερός εκδοτικός οίκος σέρνει έναν αριστερό δημοσιογράφο στα δικαστήρια.
Και μια βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ χειροκροτεί. Αυτό δεν είναι «προστασία πνευματικών δικαιωμάτων».
Αυτό είναι συντηρητισμός με αριστερό πρόσημο.
Αφήστε μια απάντηση