7 Μάρτη 1942: Πεθαίνει η αναρχική αγωνίστρια του εργατικού κινήματος Λούσι Πάρσονς

Mar 7, 2026 | Ημερολόγιο | 0 comments

Στις 7 Μάρτη 1942 πεθαίνει στο Σικάγο η Lucy Parsons, μια από τις πιο μαχητικές μορφές του επαναστατικού εργατικού κινήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για πάνω από μισό αιώνα στάθηκε ακούραστη αγωνίστρια ενάντια στον καπιταλισμό, τον κρατικό αυταρχισμό και την κοινωνική εκμετάλλευση, αφιερώνοντας τη ζωή της στην υπόθεση της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης.

Η ζωή της Λούσι Πάρσονς συμπυκνώνει την ιστορία μιας εποχής όπου οι εργάτες δεν ζητούσαν απλώς μεταρρυθμίσεις, αλλά διεκδικούσαν έναν κόσμο χωρίς αφεντικά και εκμεταλλευτές. Γεννημένη περίπου το 1853 στο Τέξας – πιθανότατα από οικογένεια σκλάβων – γνώρισε από νωρίς τον ρατσισμό, την καταπίεση και τη φτώχεια που χαρακτήριζαν τον αμερικανικό καπιταλισμό μετά τον εμφύλιο πόλεμο.

Μαζί με τον σύντροφό της, τον αναρχικό αγωνιστή Albert Parsons, εγκαταστάθηκε στο Σικάγο, μια πόλη που αποτελούσε τότε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του ανερχόμενου εργατικού κινήματος.

Το κίνημα για το οκτάωρο και το Χέιμαρκετ

Στη δεκαετία του 1880 το εργατικό κίνημα στις ΗΠΑ βρισκόταν σε έκρηξη. Οι εργάτες διεκδικούσαν το στοιχειώδες δικαίωμα στο οκτάωρο, απέναντι σε εργάσιμες ημέρες που έφταναν τις 12 και 14 ώρες.

Η κορύφωση αυτών των αγώνων ήρθε με τα γεγονότα του Haymarket Affair στο Σικάγο τον Μάη του 1886. Μετά από αιματηρή καταστολή απεργών και μια μυστηριώδη έκρηξη βόμβας, το κράτος και το κεφάλαιο βρήκαν την ευκαιρία να εξαπολύσουν ένα πρωτοφανές κύμα διώξεων ενάντια στο επαναστατικό εργατικό κίνημα.

Ο Άλμπερτ Πάρσονς και άλλοι αναρχικοί ηγέτες οδηγήθηκαν σε μια δίκη-παρωδία. Παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν αποδείξεις εναντίον τους, πέντε από αυτούς εκτελέστηκαν το 1887, μετατρεπόμενοι στους θρυλικούς «μάρτυρες του Χέιμαρκετ».

Η Λούσι Πάρσονς στάθηκε στην πρώτη γραμμή της διεθνούς εκστρατείας αλληλεγγύης. Μετά την εκτέλεση του συντρόφου της δεν υποχώρησε. Αντίθετα, μετατράπηκε σε μία από τις πιο γνωστές και αφοσιωμένες φωνές της επαναστατικής εργατικής πάλης.

«Πιο επικίνδυνη από χίλιους ταραξίες»

Η δράση της Λούσι Πάρσονς προκάλεσε τον πανικό των αρχών. Η αστυνομία του Σικάγου την χαρακτήριζε «πιο επικίνδυνη από χίλιους ταραξίες», γιατί μπορούσε να εμπνέει τους εργάτες να οργανώνονται και να αμφισβητούν την εξουσία των αφεντικών.

Περιόδευσε σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες μιλώντας σε συγκεντρώσεις εργατών, ανέργων και μεταναστών. Υπερασπίστηκε τους απεργούς, κατήγγειλε την αστυνομική βία και υπενθύμιζε συνεχώς ότι ο καπιταλισμός δεν μεταρρυθμίζεται — ανατρέπεται.

Το 1905 συμμετείχε στην ίδρυση της επαναστατικής εργατικής οργάνωσης Industrial Workers of the World (IWW), που επιδίωκε να οργανώσει όλους τους εργάτες σε μια ενιαία ταξική δύναμη ενάντια στο κεφάλαιο.

Για την Πάρσονς, η απελευθέρωση των εργατών δεν θα ερχόταν από το κοινοβούλιο, αλλά από την ίδια τη δύναμη της οργανωμένης εργατικής τάξης.

Μια ζωή αφιερωμένη στην επανάσταση

Μέχρι τα βαθιά της γεράματα παρέμεινε ενεργή στους κοινωνικούς αγώνες. Συμμετείχε σε κινητοποιήσεις ανέργων, υπεράσπιση πολιτικών κρατουμένων και εργατικές διαμαρτυρίες.

Στις 7 Μάρτη 1942 πέθανε σε πυρκαγιά στο σπίτι της στο Σικάγο.

Ακόμη και τότε, το κράτος δεν έπαψε να φοβάται τη σκιά της: η αστυνομία κατέσχεσε τα βιβλία και τα προσωπικά της αρχεία από το σπίτι της, σε μια προσπάθεια να ελέγξει τη διάδοση των ιδεών της.

Η ιστορία γράφεται από τους αγώνες των καταπιεσμένων

Η Λούσι Πάρσονς υπήρξε σύμβολο μιας εποχής όπου οι εργάτες συγκρούονταν ανοιχτά με το κράτος και το κεφάλαιο. Από τους αγώνες για το οκτάωρο μέχρι τις μεγάλες απεργίες και τις εξεγέρσεις της εργατικής τάξης, η παρουσία της σφράγισε μια ολόκληρη περίοδο κοινωνικών αναταράξεων.

Η ίδια συνήθιζε να λέει:

«Μην περιμένετε τίποτα από τους πλούσιους και τους κυβερνήτες. Ό,τι κερδίζει η εργατική τάξη, το κερδίζει με τον δικό της αγώνα».

Σήμερα, σε μια εποχή όπου η εκμετάλλευση και οι κοινωνικές ανισότητες παραμένουν βαθιά ριζωμένες, η μορφή της Λούσι Πάρσονς θυμίζει ότι καμία κοινωνική κατάκτηση δεν χαρίστηκε από τα πάνω. Όλες γεννήθηκαν μέσα από συγκρούσεις, θυσίες και συλλογικούς αγώνες.

Και γι’ αυτό η μνήμη της παραμένει ζωντανή σε κάθε μάχη ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Σαν σήμερα, 18 Μάη 1968: Όταν οι σκηνοθέτες έκλεισαν τις Κάννες για να σταθούν δίπλα στον Γαλλικό Μάη

Στις 18 Μάη 1968, ενώ η Γαλλία συγκλονιζόταν από τη μεγαλύτερη γενική απεργία της ιστορίας της, ένα από τα πιο λαμπερά σύμβολα της αστικής κουλτούρας αναγκάστηκε να σιγήσει. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών δεν έκλεισε από κυβερνητική απόφαση ούτε από αστυνομική...

Ανάπτυξη για την πλουτοκρατία – Φτώχεια για την κοινωνία

Την ώρα που η κυβερνητική προπαγάνδα πανηγυρίζει για «ισχυρή οικονομία», «ανάπτυξη» και «αυξήσεις μισθών», η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα είναι εντελώς διαφορετική: ακρίβεια χωρίς τέλος, μισθοί που εξαφανίζονται πριν βγει...

Δύο ακόμα νεκροί εργάτες σήμερα – Η σφαγή συνεχίζεται

Ακόμα δύο εργάτες δεν γύρισαν σήμερα στα σπίτια τους. Άλλες δύο ζωές προστέθηκαν στη μαύρη λίστα των «εργατικών δυστυχημάτων» — αυτών που η εξουσία και τα παπαγαλάκια της επιμένουν να παρουσιάζουν σαν «κακιά στιγμή», λες και πρόκειται για φυσικά φαινόμενα και όχι για...

Μια ακόμη πράξη πειρατείας από το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ! – Global Sumud Flotilla: Απαγωγή 9 Ελλήνων ακτιβιστών

Eνα ακόμα πλοίο του στολίσκου αλληλεγγύης Global Sumud Flotilla, το οποίο έπλεε προς τη Γάζα προσπαθώντας να σπάσει τον αποκλεισμό της Λωρίδας, δέχθηκε επίθεση από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις. Στο πλοίο επέβαιναν 8 Έλληνες ακτιβιστές οι οποίοι έχουν απαχθεί,...

Πειρατεία του Ισραήλ σε διεθνή ύδατα – Μαζικές συλλήψεις ακτιβιστών της Global Sumud Flotilla

Για άλλη μια φορά το κράτος του Ισραήλ αποδεικνύει ότι λειτουργεί ως δύναμη κατοχής και διεθνούς τρομοκρατίας, αδιαφορώντας προκλητικά για κάθε έννοια διεθνούς δικαίου. Στα τέλη Απρίλη 2026, ισραηλινές ναυτικές δυνάμεις εξαπέλυσαν επιχείρηση καταστολής και πειρατείας...

Ιστορική υπενθύμιση

Ο γιατρός Ιωάννης Παΐζης, ιδρυτή και ηγετικό στέλεχος της πρώτης αντιστασιακής οργάνωσης που συγκροτήθηκε στα Χανιά τον Ιούνιο του 1941 µε την ονομασία «Ανωτάτη Επιτροπή Αγώνος Κρήτης» (ΑΕΑΚ), στα αποµνηµονεύµατά του, που κυκλοφόρησαν το 1971, κατηγορεί ευθέως τους...

Περικυκλωμένο από το Ισραήλ το Sumud Flotilla – Νέα Πρόκληση στα Διεθνή Ύδατα

Το νέο επεισόδιο της σιωνιστικής βαρβαρότητας εκτυλίσσεται αυτή τη στιγμή στα διεθνή ύδατα της Μεσογείου. Το Global Sumud Flotilla, η διεθνής αποστολή αλληλεγγύης προς τον μαρτυρικό λαό της Παλαιστίνης, βρίσκεται περικυκλωμένο από μονάδες του ισραηλινού πολεμικού...

İbrahim Kaypakkaya: Ο μαρξιστής-λενινιστής επαναστάτης που δεν λύγισε – Δολοφονήθηκε από το Τουρκικό κράτος σαν σαν σήμερα το 1973

Στις 18 Μάη 1973 στις φυλακές του Ντιγιαρμπακίρ, οι δυνάμεις του τουρκικού κράτους δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον İbrahim Kaypakkaya, τον 24χρονο ιδρυτή του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας / Μαρξιστικού-Λενινιστικού (TKP/ML) και του Απελευθερωτικού Στρατού Εργατών και...

Δάφνη Βαγιανού: Ενα λουλούδι στο μεταπολιτευτικό δικηγορικό στερέωμα – Τέσσερα χρόνια από το θάνατό της.

Συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από την μέρα που άφησε την τελευταία της πνοή, ύστερα από μακρά ταλαιπωρία από τον καρκίνο, η Δάφνη Βαγιανού, μια σπουδαία δικηγόρος και ένας εξαιρετικός άνθρωπος, . Παραθέτουμε ένα κείμενο που είχε γράψει τότε ο Κώστας Παπαδάκης στο...

Ηταν νέος με βάρος στους ώμους του. Ηταν ο Ίαν Κέρτις. Επέλεξε να φύγει σαν σήμερα το 1980

Της Π. Μ. Εκλεισε την τηλεόραση καθώς έπεφταν οι τίτλοι τέλους της ταινίας “Stroszek” του Χέρτσογκ. Υστερα ο Ιαν έβαλε το “Idiot” του Ιγκι Ποπ στο πικ απ, πήρε το σχοινί της μπουγάδας, έφτιαξε μια θηλιά και κρεμάστηκε στην κουζίνα του σπιτιού του, στο Μάκλσφιλντ. Ηταν...

Επιλεγμένα Video

No Results Found

The page you requested could not be found. Try refining your search, or use the navigation above to locate the post.