1933: Ο εμπρησμός στο Ράιχσταγκ (τη “Βουλή” της Γερμανίας)
Διαβάζουμε στη wikipedia:
 | …Με την ανάληψη της εξουσίας το Ναζιστικό Κόμμα δείχνει τις προθέσεις του και διευκρινίζει τι ακριβώς εννοούσε με τον όρο “πολιτιστική επανάσταση” στο πρόγραμμά του: Αρχίζει τις διώξεις εναντίον Εβραίων “για να καθαρίσει η γερμανική κουλτούρα από άλλες επιδράσεις”, με κυριότερη αυτή της Νύχτας των Κρυστάλλων. Παράλληλα, καθώς τα μέλη του αναλαμβάνουν σημαντικές εξουσίες, εγκαθιδρύουν ένα καθεστώς απολυταρχικό και τρομοκρατικό, στο οποίο κανείς αντιφρονών δεν έχει θέση. Τις διώξεις των Εβραίων ακολουθούν οι διώξεις κομμουνιστών, σοσιαλιστών και φιλελευθέρων στελεχών και της άρχουσας τάξης γενικότερα. Δημιουργείται αδιαχώρητο στις φυλακές και το καθεστώς εγκαθιδρύει το πρώτο από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Μπούχενβαλντ (Buchenwald). Αρχικά στα στρατόπεδα αυτά δεν στέλνονται Εβραίοι: Αυτούς το καθεστώς προσπαθεί να τους “πείσει” να εγκαταλείψουν το γερμανικό έδαφος (εγκαταλείποντας, φυσικά, όλη τους την περιουσία). Χρησιμοποιεί γι’ αυτό το σκοπό κυρίως την τρομοκρατία και την ψυχολογική πίεση και όχι, ακόμη, τη φυσική τους εξόντωση. Εκεί εγκλείονται όλοι οι αντιτιθέμενοι στο Ναζιστικό καθεστώς. Η πυρκαϊά στο Ράιχσταγκ (1933) Το Ναζιστικό καθεστώς είναι πλέον μια στυγνή αντισημιτική, αντιφιλελεύθερη, αντικομμουνιστική δικτατορία. Έχοντας το πρόσχημα του κοινοβουλευτισμού με εξασφαλισμένη πλειοψηφία στο Ράιχσταγκ, είναι σε θέση να ψηφίζει ολοσχερώς αντιδημοκρατικούς νόμους. Στις 27 Φεβρουαρίου 1933 ξεσπά πυρκαϊά στο Ράιχσταγκ. Ο νεαρός Ολλανδός κομμουνιστής Μαρίνους φαν ντερ Λούμπε (Marinus van der Lubbe) συλλαμβάνεται στο εσωτερικό του πυρπολημένου κτιρίου. Οι Ναζί έχουν το πρόσχημα που τους χρειάζεται: Αποδίδουν τον εμπρησμό στους κομμουνιστές και την ίδια νύκτα συλλαμβάνονται περίπου 4.000 μέλη και υποστηρικτές τους, οι οποίοι μεταφέρονται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου, Εξαιρέσεις δε γίνονται ούτε σε γυναίκες ούτε σε εφήβους. Ο Χίτλερ πέτυχε να εξουδετερώσει με ένα κτύπημα έναν από τους πιο μαχητικούς (και μισητούς του) αντιπάλους, αλλά δεν περιορίστηκε σε αυτό: Έχοντας πλέον απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, καταφέρνει να ψηφίσει αρχικά το διάταγμα με το οποίο καταργεί, μεταξύ άλλων, και το θεμελιωδέστερο των ανθρώπινων δικαιωμάτων, το Habeas Corpus. Αυτό το διάταγμα έγινε γνωστό ως “Διάταγμα του εμπρησμού του Κοινοβουλίου”. Ακολουθεί ένα άλλο, με το οποίο ο Χίτλερ δίνει στον εαυτό του την απόλυτη εξουσία πάνω σε όλα τα κρατικά θέματα.… |  |
Ο “Ριζοσπάστης” σε παλιότερο άρθρο του αναφέρει σχετικά τα εξής:
| | Σε μία από τις πρώτες συνεδριάσεις του Υπουργικού του Συμβουλίου, ο Χίτλερ ξεκαθαρίζει ότι για να μπορέσει το Ναζιστικό κόμμα να πάρει την πλειοψηφία στο Ράιχσταγκ και να επιβάλει τη δικτατορία του, έπρεπε προηγουμένως να συντριβεί το Γερμανικό ΚΚ. «Μπορούμε – είπε σε κείνη τη συνεδρίαση ο Χίτλερ – αφού συντρίψουμε το κομμουνιστικό κόμμα, να περιορίσουμε τον αριθμό των ψήφων του στο Ράιχσταγκ κι έτσι να πάρουμε εκεί την πλειοψηφία». Οι εκλογές για το Ράιχσταγκ είχαν οριστεί για τις 5 Μάρτη του 1933. Επομένως, ό,τι ήταν να γίνει σε βάρος των κομμουνιστών έπρεπε να γίνει νωρίτερα. Κι έγινε νωρίτερα. Τη νύχτα της 27ης Φλεβάρη του 1933, από τις 9 έως τις 9.15 έπιασε ξαφνικά πυρκαγιά η αίθουσα συνεδριάσεων και ο θόλος του Ράιχσταγκ, αναγγέλλοντας «στη Γερμανία και στον κόσμο – όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Ζακ Ντικλό- την πραγματοποίηση της μεγαλύτερης πολιτικής προβοκάτσιας στον XX αιώνα». Οι αρχές που έτρεξαν στον τόπο της πυρκαγιάς συνέλαβαν χωρίς ιδιαίτερο κόπο, σε μία αίθουσα του πυρπολημένου Κοινοβουλίου, έναν εμπρηστή. | |
Αργότερα βέβαια, η αλήθεια βγήκε στην επιφάνεια από τον ίδιο τον οργανωτή της προβοκάτσιας:
| | Κύριος οργανωτής αυτής της προβοκάτσιας ήταν ο υπαρχηγός του ναζιστικού κόμματος, Χέρμαν Γκέρινγκ. Αργότερα το ομολόγησε ο ίδιος μπροστά σε έναν στενό κύκλο συνεργατών του Χίτλερ: «Ο μοναδικός άνθρωπος που ξέρει πραγματικά το Ράιχσταγκ», είπε ο Γκέρινγκ, «είμαι εγώ, γιατί εγώ έβαλα φωτιά σ’ αυτό». | |
Γιατί μπήκαμε στον “κόπο” να αναφέρουμε αυτή την ιστορία;
Μα γιατί απλούστατα αυτού του είδους οι προβοκάτσιες, που έφτασαν στο απόγειο τους επί Χίτλερ, επαναλαμβάνονται εδώ και χρόνια, ειδικά όταν το κράτος νοιώθει να απειλείται από λαϊκές κινητοποιήσεις (από κρατικούς κουκουλοφόρους στις φοιτητικές πορείες μέχρι ένα σωρό “συναγερμούς” για “τρομοκράτες”, αληθινούς ή μη, που οδηγούν μέσω του φόβου που θέλουν να μας προκαλέσουν σε ένα σωρό αντιτρομοκρατικούς νόμους, αύξηση της καταστολής, και βέβαια αλλαγή της “πολιτικής ατζέντας” (παρατηρήστε πχ το πως τα κυρίαρχα ΜΜΕ δεν ασχολούνται ούτε με την εκρηκτική άνοδο της φτώχειας και της ανεργίας, ούτε με τη χρεωκοπία της Ελλάδας, ούτε με τον Καλλικράτη, ούτε με τίποτα τέτοιο, αλλά ασχολούνται πλέον με τους “κακούς τρομοκράτες που θα μας φάνε όλους”, και όλως τυχαίως χτύπησαν λίγο πριν τις εκλογές))
Αμερικάνος διαδηλωτής παρομοιάζει τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ από τους Ναζί με το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους, που έδωσε τη δυνατότητα στην κυβέρνηση των ΗΠΑ να περάσει ένα σωρό “αντιτρομοκρατικούς” νόμους και να πραγματοποιήσει νέες εκστρατείες στη Μ. Ανατολή για τον έλεγχο του πετρελαίου…
Σε προηγούμενο άρθρο, με τίτλο “Κλειδωθείτε στα σπίτια σας, οι “κακοί τρομοκράτες” θα σας σκοτώσουν και εμείς θα σας σώσουμε“, είχαμε δει μεταξύ άλλων και ένα βίντεο από την ταινία “V for Vendetta“, που παρά τον επιφανειακό και χολυγουντιανό χαρακτήρα της, έλεγε και κάποιες αλήθειες, όπως αυτή που αναφέρεται στο συγκεκριμένο απόσπασμα, με τον απολυταρχικό “καγκελάριο” του καθεστώτος της ταινίας να διατάζει τους υπουργούς του να τρομάξουν τον κόσμο, ώστε να τους “υπενθυμίσουν” το γιατί τους “χρειαζόμαστε” προκειμένου να μας “σώσουν”.
Άραγε αν ξεφορτωνόμασταν τους κυβερνώντες, τους πολιτικούς της άρχουσας τάξης, τους τραπεζίτες, τους βιομήχανους, τους εφοπλιστές, και οι εργάτες ήταν πλέον κυρίαρχοι, τότε θα είχαμε φτώχεια και ανεργία, την ίδια ώρα που μια χούφτα ολιγάρχες “τρώνε με χρυσά κουτάλια”; Γιατί αυτά είναι που αποτελούν την πραγματική -και καθημερινή- τρομοκράτηση των εργατών, και γεννούν την τρομοκρατία (αλλά και την προβοκάτσια…)
0 Comments