Εδώ πέσαμε. Παιδιά του λαού.

Γνωρίζετε γιατί.

Γυμνοί, κατάσαρκα φορώντας τις σημαίες,
-η Ελλάδα τις έραψε με ουρανό και άσπρο κάμποτο-.

Ακούσατε τις ομοβροντίες στα μυστικόφωτα αττικά χαράματα.

Είδατε τα πουλιά, που πέταξαν αντίθετα στις σφαίρες
αγγίζοντας με τα φτερά τους, τον ανατέλλοντα πυρφόρον.

Είδατε τα παράθυρα της γειτονιάς ν’ ανοίγουνε στο μέλλον.

Εμείς, μερτικό δε ζητήσαμε. Τίποτα. Μόνον θυμηθείτε το:

αν η ελευθερία δεν βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας,

εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα. Γεια σας.

Γιάννης Ρίτσος (Από το βιβλίο “Συντροφικά τραγούδια”)

Σαν σήμερα στις 11 Νοέμβρη 1990 έφυγε απ’ την ζωή ο κομμουνιστής ποιητής Γιάννης Ρίτσος. Από τα πρώτα χρόνια της ζωής του μέχρι το τέλος της, στάθηκε πρωτοπόρος στους λαϊκούς αγώνες, μαζί με την εργατική τάξη, στην πάλη της για την κοινωνική απελευθέρωση. Συντάχθηκε με το κομμουνιστικό κίνημα στην εξαιρετικά δύσκολη δεκαετία του ’30, αφού πριν, στα σανατόρια απ’ τα οποία πέρασε (ως άπορος, αυτός, το πρώην αρχοντόπουλο), σπούδασε τις μαρξιστικές ιδέες και συγχρωτίστηκε με τους επαναστατημένους της εποχής.

Η στράτευση του στο κομμουνιστικό κίνημα είχε σαν αποτέλεσμα να φυλακιστεί, να εκτοπιστεί και να εξοριστεί πολλές φορές. Τόποι εξορίας του υπήρξαν η Μακρόνησος και ο Αη Στράτης παλιά, η Γυάρος, η Λέρος και η Σύρος στην επταετία της χούντας.
http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2013/11/11-1990.html