Αντιμέτωπη με την προοπτική μιας ήττας που είναι πολύ πιθανόν να προσλάβει διαστάσεις πανωλεθρίας η ηγεσία της Ν.Δ.

image002Αντιμέτωπη με την προοπτική μιας ήττας που είναι πολύ πιθανόν να προσλάβει διαστάσεις πανωλεθρίας η ηγεσία της Ν.Δ. επιχειρεί να διασωθεί, επανερχόμενη στην αγαπημένη τακτική της να εμφανίζει τον ΣΥΡΙΖΑ σαν ένα κόμμα που έχει το ένα πόδι του στη νομιμότητα και το άλλο εκτός. Είναι ένας τρόπος να μεταθέτει το κέντρο βάρους της δημόσιας συζήτησης από τα καυτά οικονομικά-κοινωνικά προβλήματα σε ζητήματα όπου θεωρεί ότι διαθέτει πολιτικό πλεονέκτημα. Αυτή τη φορά την αφορμή έδωσε η μη επιστροφή του Χριστόδουλου Ξηρού στο κελί του και το μήνυμα του ότι επιστρέφει στην ένοπλη δράση. Εάν η κομματική αντιπαράθεση δεν είχε πάρει διαζύγιο από τον ορθολογισμό, το αυτονόητο θα ήταν να φωτισθούν οι συνθήκες που επέτρεψαν στον ισοβίτη τρομοκράτη να είναι σήμερα ελεύθερος.

Αντί, όμως η κυβέρνηση να αναλάβει την πολιτική ευθύνη και να προχωρήσει σε διορθωτικές κινήσεις θεσμικού χαρακτήρα ώστε να μην ξανασυμβεί κάτι τέτοιο, ο Σαμαράς και οι επιτελείς του ξανασερβίρισαν το προπαγανδιστικό πιάτο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συνδέεται πολιτικά με την τρομοκρατία. Στο προηγούμενο διάστημα, η τακτική τους ήταν να πιέζουν ασφυκτικά την αξιωματική αντιπολίτευση, απαιτώντας (μαζί με τα κατεστημένα Μ Μ Ε) απ’ αυτήν να καταδικάζει τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται. Την κατηγορούσαν ότι, ενώ καταδικάζει τη βία της Χρυσής Αυγής υποθάλπει ή τουλάχιστον ανέχεται τη βία με αριστερό πρόσημο.

Είναι αληθές ότι στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν κάποιοι κύκλοι που τηρούν μία επαμφοτερίζουσα σχέση με την πολιτική βία. Δεν θα μπορούσε να συμβαίνει και διαφορετικά. Ιστορικά, η Αριστερά ήταν μία δύναμη ανατροπής και, ως εκ τούτου, η αποδοχή της βίας των μαζικών κινημάτων είναι εγγεγραμμένη στο ιδεολογικό της γονίδιο. Σε οριακές περιπτώσεις μάλιστα, αναπτύχθηκαν και εκφυλιστικά φαινόμενα ανοχής της βίας οργανωμένων ομάδων που υψώνουν ακροαριστερή ή αντιεξουσιαστική σημαία.

Ο Σαμαράς και οι επιτελείς του εκμεταλλεύονται αυτό το κλίμα για να συκοφαντήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, ισχυριζόμενοι ότι στους κόλπους του δρα «συνιστώσα της τρομοκρατίας»! Τυφλωμένοι από το μικροκομματικό συμφέρον τους και από την επιθυμία τους να παραμείνουν αγκιστρωμένοι στην εξουσία, δεν φαίνεται να τους ενδιαφέρει ότι μ’ αυτή τη ρητορική τους το μόνο που καταφέρνουν είναι να προσφέρουν το πιο πολύτιμο δώρο στην τρομοκρατία: να τη βγάζουν από το περιθώριο, να της χαρίζουν κοινωνική έδραση και να την καθιστούν πολιτικό παίκτη. Ανεξαρτήτως αυτού, πάντως με την υποστήριξη των κατεστημένων ΜΜΕ, το Μαξίμου έχει καταφέρει να βάλει την Κουμουνδούρου στη θέση του απολογούμενου, παρότι αυτή έχει επανειλημμένως και με κατηγορηματικό τρόπο καταδικάσει την τρομοκρατία.

Οι κυβερνώντες έχουν καταφέρει, επειδή στη δημόσια σφαίρα έχει κυριαρχήσει η βολική για κάθε εξουσία ιδεολογική αντίληψη που εμμέσως πλην σαφώς εξισώνει ποιοτικά διαφορετικά είδη πολιτικής βίας. Υπενθυμίζουμε ότι ο Δένδιας έφθασε στο σημείο να βάλει στο ίδιο τσουβάλι όχι μόνο τη βόμβα με το γκαζάκι, αλλά και με το γιαούρτωμα! Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι μία επανέκδοση της θεωρίας των δύο άκρων, έστω κι αν δεν χρησιμοποιείται αυτή η ορολογία. Υπενθυμίζουμε τη δήλωση Λαζαρίδη (την επομένη της δολοφονίας Φύσσα) ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εκτός συνταγματικού τόξου. Επίσης τη δήλωση Σαμαρά στις ΗΠΑ ότι μετά τη Χρυσή Αυγή θα αντιμετωπίσει και το άλλο άκρο που είναι εναντίον της Ε. Ε. και του ΝΑΤΟ. Τέλος την προαναγγελία Βορίδη ότι η κατηγορία περί εγκληματικής οργάνωσης έχει επιστρατευθεί για να χρησιμοποιηθεί και εναντίον του άλλου άκρου.

Παλαιότερα, κορμός της κριτικής των «γαλάζιων» ήταν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διαθέτει εναλλακτικό σχέδιο κι ότι η καταγγελία του μνημονίου θα προκαλέσει έξοδο από την ευρωζώνη. Η όχι αβάσιμη αυτή κριτική, όμως δεν είναι πλέον επαρκής για να ανασχέσει την εκλογική επέλαση του και αντιστοίχως την εκλογική συρρίκνωση της Ν.Δ. Τα μικρομεσαία στρώματα που υφίστανται τις δραματικές επιπτώσεις της μνημονιακής πολιτικής συνεχίζουν κατά κανόνα να μην εμπιστεύονται τον ΣΥΡΙΖΑ ως εναλλακτική κυβερνητική λύση. Ο παράγοντας όμως που τείνει ολοένα και περισσότερο να καθορίζει την εκλογική συμπεριφορά τους είναι το γεγονός ότι δεν μπορούν πλέον να επιβιώσουν.

Πηγή: Σταύρος Λυγερός – Real news

image004

Δεν έχουν τον Θεό τους

Καλά,, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν παντρεύτηκε με παπά και με κουμπάρο, δεν βούτηξε τον γιο του σε κολυμπήθρα και μαθαίνω πως τελευταία αποφεύγει τα μνημόσυνα. Ασε που βάφτισε το παιδί του Ορφέα – Ερνέστο. Είναι χριστιανικό όνομα αυτό; Ντροπή.

Και πώς θα ζητήσει την ψήφο σε μια χώρα στην οποία ιεράρχες ορκίζουν υπουργούς και βουλευτές και ο στρατός με τα όπλα ανάποδα κουβαλά τον Επιτάφιο; Σε μια χώρα, μάλιστα, που έχει διοικηθεί από καλούς χριστιανούς, όπως ο Ακης Τσοχατζόπουλος και ο Βασίλης Παπαγεωργόηουλος.

Φαίνεται ότι στη Νέα Δημοκρατία το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη. Οσο κατεβαίνουν τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων, τόσο κυλούν στην κατηφόρα και τα πολιτικά τους επιχειρήματα. Τη μια μέρα λένε «φίλα σταυρό» στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, και την άλλη προσπαθούν να αποκαλύψουν μήπως κρύβει ο «διάσημος» βουλευτής Β. Διαμαντόπουλος τον Χριοτόδουλο Ξηρό,’με τη βαμμένη περούκα, σε κανά … γουναράδικο.

Επειδή άμα σε πάρει η κάτω βόλτα, οι γκάφες δεν έχουν τελειωμό, καλό είναι για το επόμενο διάστημα ο πρωθυπουργός να μαζέψει απ’ τα παράθυρα τους μαϊντανούς του. Κι αν μέχρι τις ευρωεκλογές δεν έχουν τι σοβαρό να πουν, καλύτερα να κρατήσουν το στόμα κλειστό. Το δημοσκοπικό προβάδισμα του Τσίπρα και εφιαλτική άνοδος της Χρυσής Αυγής δεν ανακόπτονι παλιομοδίτικες μπουρδολογίες.

Γιάννης Πολίτης – Real news

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *