“Τρομοκρατικά”

tsiolakis-skitsoΗ λεηλασία του μισθού του εργαζόμενου, ο οποίος αν αντιδράσει απειλείται να καταγγελθεί ως μέλος της συμμορίας του «όλοι μαζί τα φάγατε» είναι «τρομοκρατία».

Η ανεργία 1.500.000 ανθρώπων απ’ τους οποίους μόνο οι 150.000 λαμβάνουν ακόμα και αυτό το εξευτελιστικό επίδομα ανεργίας, είναι «τρομοκρατία».

Η στέρηση του δικαιώματος στη δουλειά και η υπαγωγή ενός ολόκληρου λαού στο καθεστώς της «απασχολησιμότητας», της «εργασιακής εφεδρείας», της «μετακίνησης», της «διαθεσιμότητας» και τελικά της απόλυσης, είναι «τρομοκρατία».

Η οικοδόμηση μιας πολιτικής πάνω στο δόγμα «καμία οικογένεια χωρίς έναν εργαζόμενο», που στην πραγματικότητα σημαίνει καμία σχεδόν οικογένεια χωρίς έναν τουλάχιστο άνεργο είναι «τρομοκρατία».

Η πολιτική που πήγε στο βασικό μισθό από το 700 στα 400 ευρώ και τώρα προτείνει σαν «αναπτυξιακό μέτρο» την πλήρη κατάργηση ακόμα και αυτού του κατώτατου μισθού είναι «τρομοκρατία».

Η στέρηση της σύνταξης από το γέροντα που εισπράττει ψίχουλα σαν αντίδωρο για τους κόπους μιας ζωής είναι «τρομοκρατία».

Να στερούνται οι άρρωστοι τα φάρμακα και να αλλάζουν από μόνοι τους τη φαρμακευτική τους αγωγή γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν είναι «τρομοκρατία».

Να έχουν γεμίσει οι δρόμοι ενεχυροδανειστήρια, και τα λιμάνια, τα τρένα και τα αεροδρόμια με βαλίτσες μετανάστευσης είναι «τρομοκρατία».

Να πεθαίνουν άνθρωποι από μαγκάλια ακόμα, να ζουν 8 στις 10 οικογένειες χωρίς θέρμανση, να υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες οικογένεια χωρίς ρεύμα είναι «τρομοκρατία».

Να έρχεται η επόμενη μέρα και να αγωνιάς αν θα είσαι κι εσύ ένας ακόμα που θα προστεθεί στις 600.000 κατεστραμμένους που έβαλαν λουκέτο στα μαγαζιά τους είναι «τρομοκρατία».

Να εφαρμόζεται μια πολιτική που λογάριαζε σαν «σωτηρία» τα υποσιτισμένα παιδιά, τα συσσίτια, τους άστεγους, τις χιλιάδες αυτοκτονίες, είναι «τρομοκρατία».

Να σου έχουν αρπάξει ότι έχεις και δεν έχεις, ενώ την ίδια ώρα να ταΐζουν με εκατοντάδες δισεκατομμύρια τις τράπεζες, και να ταυτόχρονα να σε απειλούν ότι για χάρη των τραπεζών θα σου βγάλουν στον πλειστηριασμό και το σπίτι, «το σπίτι που σου το έχουν φορολογήσει χίλιες φορές, που το πληρώνεις τοκογλυφικά στην τράπεζα μία ζωή, και που θα ζεις με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα το ξεχρεώσουν … τα παιδιά σου» είναι «τρομοκρατία».

Να σ’ έχουν καταντήσει να αναπνέεις το νέφος της αιθαλομίχλης και να σου βάζουν και «καπνικό φόρο» όπως επί τουρκοκρατίας, είναι «τρομοκρατία».

Να σε έχουν ξεζουμίσει και να αποφασίζουν ότι, εφόσον χρωστά μία δραχμή στην εφορία, αν περάσει μία μέρα και δεν το πληρώσεις, τότε θα σε συλλαμβάνουν στο δρόμο και θα σου επιβάλλουν πρόστιμο μερικές χιλιάδες ευρώ είναι «τρομοκρατία».

Να σου έχουν στερήσει τα πάντα και να σου λένε ότι, αν σε τσιμπήσουν με απλήρωτο λογαριασμό, θα το στείλουν σε όλες τις υπηρεσίες του κράτους, θα σε κυνηγήσουν με όλους τους τρόπους και θα εφαρμόσουν εις βάρος σου όλες τις διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων, είναι «τρομοκρατία».

Να ανήκει η οικογένειά σου στα 4 από τα 10 νοικοκυριά, δηλ. στα 1,4 εκ. νοικοκυριά με ένα τουλάχιστον άτομο στην ανεργία είναι «τρομοκρατία».

Να απειλείσαι από τον πολιτική που έχει οδηγήσει στο 63,7% των νοικοκυριών σε περικοπές στις δαπάνες ειδών διατροφής, το 90,3% σε περικοπές στις δαπάνες για ένδυση-υπόδηση, το 75% σε περικοπές στις δαπάνες για θέρμανση και μετακινήσεις, είναι «τρομοκρατία».

Να έχεις περιπέσει ή να απειλείσαι ότι θα περιπέσεις στην κατάσταση που βρίσκεται το 44,3% του πληθυσμού, που έχει οικονομικές υποχρεώσεις προς τις τράπεζες, να έχεις περιπέσει ή να απειλείσαι ότι θα περιπέσεις στην κατάσταση που βρίσκεται το 1 στα 10 νοικοκυριά που αναγκάστηκαν να ρευστοποιήσουν περιουσιακά τους στοιχεία για να επιβιώσουν είναι «τρομοκρατία».

Να είσαι έρμαιο των στατιστικών που δείχνουν ότι το 94,6% των νοικοκυριών έχει υποστεί μειώσεις εισοδήματος το διάστημα της κρίσης (2010-2013), ότι ο μέσος όρος μείωσης του εισοδήματος αγγίζει το 40%, αλλά οι «σωτήρες» να θεωρούν ότι «έχεις λίπος»(!) και να σε κυνηγούν για να στο αφαιρέσουν είναι «τρομοκρατία».

Η πολιτική που έχει βυθίσει το 41,7% του πληθυσμού στην απογοήτευση και στην κατάθλιψη, είναι «τρομοκρατία».

Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι η καταγραφή όλων των παραπάνω και ο χαρακτηρισμός τους ως «τρομοκρατία» θα θέσει σε συναγερμό τους μηχανισμούς προπαγάνδας και τους κάθε λογής σμπίρους της καθεστωτικής αμορφωσιάς που θα αρχίσουν – άρχισαν ήδη, ακούστε τους ! – να γαβριούν: Με αυτά που λέμε (μας λένε) παρέχουμε «πολιτικό υπόβαθρο» στην τρομοκρατία, δίνοντας «άλλοθι» στους τρομοκράτες, τους «νομιμοποιούμε»! Και όλα αυτά τα κάνουμε εμείς και μας τα καταλογίζουν αυτοί που επί των ημερών τους ο Ξηρός στέλνει βιντεοδιαγγέλματα στο πανελλήνιο…

Ας το ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, για μια ακόμα (χιλιοστή φορά): η τρομοκρατία των «Ζορό» απ’ τη μια, και η πολιτική τρομοκρατία που εφαρμόζεται με τους καθόλα νόμιμους τύπους της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας από την άλλη, δεν εξωραϊζονται, δεν συμψηφίζονται και δεν αλληλοεξουδετερώνονται.

Απόσπασμα από κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου στο περιοδικό “Unfollow”, τεύχος 26 Φλεβάρης 2014

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *