Φασισμός: Το ανώτατο στάδιο της επιχειρηματικότητας!

Με αφορμή τις πρόσφατες ναζιστικές επιδρομές κάποιων φτωχών  ηλίθιων και δυστυχισμένων νεαρών, μελών της Χρυσής Αυγής (Ανέκαθεν η φτώχεια, σε συνδυασμό με την ηλιθιότητα και την ατομική δυστυχία, αποτελούσαν μια απ’τις βασικότερες αιτίες προσχώρησης σε φασιστικά ρεύματα), ακολουθούν δύο κείμενα (απόρρητη έκθεση της ΚΥΠ και άρθρο του Ριζοσπάστη), τα οποία πετούν (βάσει της δικής του λογικής το καθένα ) μια ισχυρή δέσμη φωτός στη σκοτεινή πλευρά της υπόθεσης “ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ-ΦΑΣΙΣΤΕΣ” και αποκαλύπτουν πτυχές του ευρύτερου κυκλώματος, που δραστηριοποιείται και εκμεταλλεύεται την ανάγκη των μεταναστών, με κυριότερο στόχο, αφενός τη δημιουργία «στρατιών» πάμφθηνου εργατικού δυναμικού κι αφετέρου την -πειρατικού τύπου -αρπαγή της Αθηναικής γης από τα μεγαλοεπιχειρηματικά παράσιτα κάθε εθνικότητας. Ιδού:

 AΠΟ ΤΗ ΜΥΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠ

1.ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΟΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ
«Τα δίκτυα διακίνησης μεταναστών, με μέλη τους στην Τουρκία, στην Ελλάδα και στην Ιταλία, χρησιμοποιώντας πλοιάρια, προσεγγίζουν παράλια της χώρας. Από εκεί οι μετανάστες μεταβαίνουν είτε απευθείας στα δυτικά παράλια, μέσω της Εγνατίας, είτε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, όπου παραμένουν λίγες ημέρες σε διάφορα διαμερίσματα και κατόπιν εξαφανίζονται, ενώ στις κατοικίες αυτές καταφθάνουν νέοι μετανάστες.
Πολλοί μετανάστες που εισέρχονται παράνομα στη χώρα μας μετακινούνται μαζικά από τα σύνορα με λεωφορεία και φορτηγά και συγκεντρώνονται κυρίως στην Ελευσίνα και στον Ασπρόπυργο. Με παρόμοιο τρόπο μετακινούνται προς τα δυτικά παράλια, κατά τις νυχτερινές ώρες, από όπου παραλαμβάνονται από πλοιάρια προκειμένου να μετακινηθούν στην Ιταλία.

Εκτιμάται ότι Σωματεία και Ενώσεις Αλλοδαπών με έδρα τη χώρα μας διαδραματίζουν ρόλο στο σύστημα διακίνησης παρουσιάζοντας στη δράση τους νομιμοφάνεια, υπό το προσωπείο των προεδρείων, προκειμένου να αποφύγουν τον έλεγχο των διωκτικών αρχών.

Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη στοχοποίηση και καταπολέμηση αυτών των κυκλωμάτων, προκειμένου η δράση τους να καταστεί υψηλού ρίσκου. Οσο ο δρόμος για την Ευρώπη μέσω της Ελλάδας είναι εύκολος, τόσο τα κυκλώματα διακίνησης θα βρίσκουν πελάτες και η χώρα μας θα παραμείνει ελκυστική στις μεταναστευτικές ροές.

2.Ο «ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ» ΤΟΥ ΠΑΡΑΕΜΠΟΡΙΟΥ
«Μια σημαντική διάσταση του φαινομένου αποτελεί η μεθόδευση κοινοτήτων μεταναστών να διεισδύσουν με διάφορους τρόπους σε κεντρικές οικονομικές δραστηριότητες που συνδέονται με την εθνική μας οικονομία.

Τα τελευταία χρόνια προεδρεία και ενώσεις μεταναστών ισχυροποιούν τη θέση τους στο κομματικό-πολιτικό σκηνικό της χώρας, υποστηρίζοντας παράγοντες που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στον κεντρικό κρατικό μηχανισμό. Είναι πλέον διαπιστωμένη η δημιουργία επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, οι οποίες υποστηρίζονται και από Ελληνες και που απευθύνονται μόνο σε αλλοδαπούς, νόμιμους ή μη μετανάστες.

Η προσφορά προϊόντων και υπηρεσιών από τις επιχειρήσεις αυτές δεν προκαλεί κανένα ουσιαστικό όφελος για την εθνική μας οικονομία, καθόσον τα κέρδη εξάγονται στο εξωτερικό. Η ισχύς που αποκτούν σταδιακά τα πρόσωπα που ελέγχουν τις συγκεκριμένες επιχειρηματικές δραστηριότητες είναι πολυδιάστατη.

Οι συγκεκριμένοι οικονομικοί παράγοντες υποστηρίζουν και ευνοούν την γκετοποίηση περιοχών, δημιουργούν δεσμούς και υποστηρίζονται από κοινότητες μεταναστών με συγκεκριμένο εθνολογικό και θρησκευτικό χαρακτήρα σε βαθμό που μπορούν να τις κινητοποιούν σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις, προκαλώντας έμμεσα το κοινό αίσθημα γηγενών με φοβικά και κατʼ επέκταση ξενοφοβικά-ρατσιστικά σύνδρομα.

Δημιουργείται έτσι μια κίνηση που επιδιώκει να ασκήσει πολιτική πίεση για τη νομιμοποίηση του πληθυσμού των παράνομων μεταναστών που εκπροσωπούν, αποκλείοντας ωστόσο οποιαδήποτε προοπτική ενσωμάτωσης στην ελληνική κοινωνία.

3.Η ΜΑΦΙΑ ΤΟΥ REAL ESTATE
Ελληνες και αλλοδαποί επιχειρηματίες, καθώς και μεσιτικές εταιρείες διαβλέπουν στο κέντρο της Αθήνας μια επενδυτική προοπτική, εξετάζοντας την τωρινή κατάσταση με την υποβάθμιση συγκεκριμένων γεωγραφικών ζωνών, λόγω της συσσώρευσης μεγάλου αριθμού μεταναστών.

Προχωρούν, έτσι, στη λεγόμενη μεθοδευμένη απαξίωση με την γκετοποίηση ολόκληρων περιοχών και την αυξημένη παραβατικότητα, που προκαλεί φόβο και οδηγεί τους ημεδαπούς κατοίκους στο να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους.

Αποτέλεσμα είναι να πωλούνται σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές ή να ενοικιάζονται ως ξενώνες νεόφερτων αλλοδαπών, όπου διαμένουν υπό άθλιες υγειονομικές συνθήκες. Σε ομάδες 10-15 ατόμων έναντι ημερήσιου ποσού από 3 έως 10 ευρώ, δηλαδή με μηνιαίο ενοίκιο πολλαπλάσιο απʼ ό,τι θα πλήρωνε μια μέση οικογένεια.

Η κερδοσκοπία αυτή είναι ανεξέλεγκτη στο κέντρο της Αθήνας, με θύματα τόσο αλλοδαπούς όσο και γηγενείς που εξαναγκάζονται να εγκαταλείπουν τις περιοχές αυτές πουλώντας τις κατοικίες τους σε χαμηλές τιμές.

Παράλληλα, από ανοικτές πηγές πληροφόρησης, κυρίως δημοσιογραφικές, αναφέρεται ότι οι περισσότερες τράπεζες έχουν αποκλείσει τη δανειοδότηση για αγορά κατοικίας στις περιοχές αυτές -μέθοδος red lining-, με αποτέλεσμα η αγορά των κατοικιών αυτών να καθίσταται ανέφικτη από ημεδαπούς ή αλλοδαπούς με μόνιμα εισοδήματα, και με αυτόν τον τρόπο οι μοναδικοί αγοραστές να είναι πλέον είτε μεσιτικές εταιρείες είτε μεγαλοεπιχειρηματίες που διαθέτουν μετρητά.

Σε κυβερνητικό επίπεδο θα πρέπει να προωθηθεί, σε συνεργασία με το τραπεζικό σύστημα, η παροχή κινήτρων για τη μετοίκηση ή παραμονή στις περιοχές που πλήττονται από την υποβάθμιση, ιδίως ημεδαπών και αλλοδαπών που διαθέτουν εισοδήματα για αξιοπρεπή διαβίωση, η παρουσία των οποίων θα συντελέσει στην ανάπτυξη και τη βελτίωση της εμπορικής δραστηριότητας.

Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να επανεξεταστεί και η υφιστάμενη νομοθεσία σε ό,τι αφορά το καθεστώς ενοικίασης και χρήσης κατοικίας, προκειμένου να επισημανθούν τρωτότητες και αναφυόμενα προβλήματα και να προβλεφθούν αυστηρές κυρώσεις, έως και δήμευση.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ “ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ”

«Αναπλάσεις» σε όφελος των επιχειρηματικών ομίλων

 

Η μεγάλη συγκέντρωση μεταναστών και άλλων ευπαθών κοινωνικών ομάδων στο κέντρο της Αθήνας, η εγκληματικότητα, τα ναρκωτικά, το λεγόμενο «παρεμπόριο», όπως και άλλα σοβαρά προβλήματα, τα οποία αποσιωπούνται, όπως η μόλυνση του περιβάλλοντος, η έλλειψη πρασίνου και ελεύθερων χώρων, είναι αποτελέσματα του καπιταλιστικού τρόπου ανάπτυξης της πόλης και συνολικά της χώρας, της συμμετοχής στην ΕΕ, τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και τις επεμβάσεις τους. Γι’ αυτό και η αντιμετώπιση των εκρηκτικών προβλημάτων του κέντρου σε φιλολαϊκή κατεύθυνση δεν μπορεί να υπάρξει από την κυβέρνηση, τους δημάρχους και τα κόμματα του κεφαλαίου. Και ακριβώς επειδή υπάρχουν συγκεκριμένα επιχειρηματικά σχέδια, χρησιμοποιείται μια πραγματική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο κέντρο της πόλης, με ευθύνη των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Λόγω, λοιπόν, της πολιτικής των ΠΑΣΟΚ/ΝΔ/ΕΕ, κυβερνήσεων και δημοτικών αρχών, μεγάλα τμήματα της Αθήνας υποβαθμίστηκαν, με έλλειψη υποδομών, μεθοδευμένη προώθηση εκεί προσφύγων, αστέγων κ.λπ. Μεγάλα συμφέροντα βρήκαν ευκαιρία να «τοποθετηθούν». αγοράζοντας γη από απογοητευμένους κατοίκους σε τιμές εξευτελιστικές. Τώρα, πλέον, με αρωγό την ίδια πολιτική, ξεκινά η δεύτερη φάση του σχεδίου τους, η αναβάθμιση αυτών των (δικών τους πλέον) περιοχών, και μάλιστα με δημόσιο χρήμα. Στόχος, αργότερα, να βγάλουν στο πολλαπλάσιο την αρχική «επένδυσή» τους μεταπωλώντας ή μισθώνοντάς την. Ετσι έγινε, άλλωστε, και παλαιότερα στην Πλάκα, στου Ψυρρή, στο Γκαζοχώρι.

Ηδη, στο κέντρο της πόλης βρίσκεται σε εξέλιξη ένα επιχειρηματικό αλισβερίσι που αφορά κυρίως τη γη. Είναι χαρακτηριστικό ότι τουλάχιστον ένα χρόνο πριν από τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για την ανάπλαση της Πλατείας Θεάτρου και της οδού Μενάνδρου και συγκεκριμένα στις 27/6/2009, η αντιπρόεδρος του Συλλόγου Μεσιτών Αθήνας Μίνα Χαρμπαλή δήλωνε στην εφημερίδα «ΝΕΑ»: «Μεγαλοκατασκευαστές και εφοπλιστές έχουν ήδη προβεί σε αγορές στην πλατεία Θεάτρου και στις γύρω περιοχές, εκμεταλλευόμενοι την πτώση στις τιμές των ακινήτων». «Εάν λυθεί το πρόβλημα με τους μετανάστες οι τιμές θα εκτιναχθούν στα ύψη, αφού αυτό το κομμάτι της Αθήνας έχει από τα μεγαλύτερα πλεονάσματα σε κτιριακό δυναμικό». Κάπως έτσι έρχονται και δένουν οι θέσεις κυβέρνησης και δημοτικής αρχής, που ουσιαστικά συνιστούν πογκρόμ εναντίον των μεταναστών.

Τι σημαίνουν, λοιπόν, τέτοια έργα ανάπλασης φαίνεται ήδη από ό,τι συμβαίνει στην κτηματαγορά. Μεσίτες, εργολάβοι, κατασκευαστές ομολογούν στον οικονομικό Τύπο ότι πραγματικά αρκεί μια ανάπλαση ή μια επένδυση για να ανεβάσει τις τιμές σε μια γειτονιά. Δίνουν ως παράδειγμα τη λειτουργία του νέου Μουσείου Ακρόπολης, όπου εντός λίγων μηνών η περιοχή έγινε ανάρπαστη, ιδιαίτερα για επαγγελματικά ακίνητα. Παράλληλα, μιλούν για μεγάλη τόνωση στη ζήτηση για διαμερίσματα σε Κουκάκι, Μακρυγιάννη (πλέον ακούγονται τιμές πάνω από 4.000 ευρώ/τ.μ.).
Στο Μεταξουργείο κατασκευάζονται νέες κατοικίες για να προσελκύσουν μεσαία κι υψηλότερα εισοδήματα. Ενδεικτικά, ο όμιλος ΓΕΚ – ΤΕΡΝΑ ολοκλήρωσε συγκρότημα 6.500 τ.μ., 40 πολυτελών κατοικιών στην οδό Μυλλέρου σε ιδιόκτητο οικόπεδό της (πιθανολογούμε ότι αγόρασε τη γη πολύ – πολύ φθηνότερα από την τιμή που πουλά). Οι επιχειρηματίες ήδη από το 2008 είχαν προχωρήσει σε σύναψη προσυμφώνων μεταβίβασης, για το 50% του συγκροτήματος.

Στο Βοτανικό, επίσης, δραστηριοποιούνται μεγάλα συμφέροντα. Δίπλα στον πολυχώρο «Αθηναΐς» ο όμιλος ΜΑΜΙΔΑΚΗ κατασκευάζει συγκρότημα πολυτελών κατοικιών (τα λεγόμενα λοφτ), το «Αthinais Τower Lofts». Το κόστος αγοράς υπολογίζεται να ξεπερνά τα 5.000 ευρώ/τ.μ.
Στα Κάτω Πετράλωνα η ΓΝΩΜΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ «αναδιαμορφώνει» σε πολυτελείς κατοικίες (συγκρότημα «Thission Lofts») διατηρητέο βιομηχανικό κτίριο στην Πειραιώς.
Και άλλες εταιρείες έχουν προχωρήσει σε αντίστοιχες επενδύσεις, όπως η «Alpha Land Development» με τέσσερα συγκροτήματα πέριξ της «Τεχνόπολης» στο Γκάζι.

Χρήσεις γης που βολεύουν το κεφάλαιο

Πρόκειται για παρεμβάσεις που – όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση – θα αναβαθμίσουν την περιοχή για το σύνολο του πληθυσμού, αλλά στην πραγματικότητα θα προσφέρουν τη δυνατότητα σε επιχειρηματίες να αποκομίσουν τεράστια κέρδη, αφού θα αλλάξουν οι χρήσεις γης με βάση τα συμφέροντά τους και τις δραστηριότητες που θέλουν να εγκαταστήσουν.

Ρόλο – κλειδί σε αυτούς τους σχεδιασμούς θα παίξει το Πρόγραμμα «Αθήνα – Αττική 2014» που εξήγγειλε η κυβέρνηση τον Ιούνη του 2010 και προβλέπει αναπλάσεις π.χ. σε πλατεία Θεάτρου, οδό Μενάνδρου, Αγ. Παντελεήμονα, πλατεία Αττικής, Αγ. Νικόλαο Αχαρνών (για τις τρεις πλατείες οι μελέτες ολοκληρώνονται και δημοπρατούνται εντός του έτους), Κολωνό, Ελαιώνα.

Η υπουργός ΠΕΚΑ, Τ. Μπιρμπίλη, αναφερόμενη στο πρόγραμμα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης του κρατικού προϋπολογισμού για το 2011, δήλωσε ότι στόχος των έργων αναβάθμισης είναι μεταξύ άλλων και η προσέλκυση κατοίκων και ενοικιαστών μεσαίων εισοδηματικών τάξεων και αλλαγή μέρους της υπάρχουσας χρήσης (σ.σ. από μικρομάγαζα, εργαστήρια, βιοτεχνίες) σε χρήση κατοικίας.

Εξάλλου, η ανάπλαση προβλέπεται να «κινητοποιήσει νέες μορφές χρηματοδότησης από τον ιδιωτικό τομέα είτε με τη μορφή χορηγιών, είτε με την ενεργοποίηση θεσμών σύμπραξης δημόσιου, ιδιωτικού και κοινωνικού τομέα», όπως αναφέρεται στο πρόγραμα, δηλαδή ΣΔΙΤ όπου ο ιδιώτης μένει επί δεκαετίες σε μια περιοχή, ένα έργο, μια υποδομή για να βγάλει στο πολλαπλάσιο όσα αρχικά επένδυσε. Επίσης, το Πρόγραμμα παραδέχεται την ύπαρξη «υπεραξιών που δημιουργούνται από μεγάλες επενδύσεις και πολεοδομικές παρεμβάσεις για τα ιδιωτικά ακίνητα». Βλέπουν το κέρδος, αλλά αποσιωπούν σε ποιου την τσέπη πάει.

Το «Αθήνα – Αττική 2014», για παράδειγμα, προβλέπει την ανάπλαση της πολύπαθης πλατείας Θεάτρου και της οδού Μενάνδρου, με «κίνητρα» όπως «ευνοϊκά δάνεια», τα οποία προφανώς δεν απευθύνονται στους σημερινούς μικρομεσαίους καταστηματάρχες.

Προβλέπονται ακόμα αναπλάσεις σε Αγ. Παντελεήμονα, πλατεία Αττικής, Αγ. Νικόλαο Αχαρνών, περιοχές όπου ως και καινούρια διαμερίσματα πωλούνται σήμερα γύρω στα 1.200 ευρώ/τ.μ., ενώ οι κατώτερες τιμές πέφτουν και στα 700. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς τι θα βγάλουν όσοι έγκαιρα αγόρασαν εκεί ακίνητα.

Αναπλάσεις προβλέπονται και σε Κολωνό και Ελαιώνα. Πολύ χαρακτηριστικά στο πρόγραμμα ορίζεται ότι η «παρέμβαση» για την αναβάθμιση του Ελαιώνα απαιτεί «και τη συνέργεια όλων των κοινωνικών και οικονομικών εταίρων» (βλ. μια ΠΑΕ άρα Ανώνυμη Εταιρεία, τον μεγαλοεργαλάβο Βωβό κ.ά.). Συγκαταλέγεται ως κεντρική κατεύθυνση «η υποστήριξη της επιχειρηματικής και παραγωγικής δυναμικής με την εξασφάλιση κατάλληλων επιχειρηματικών ζωνών που θα ανταποκρίνονται σε όλους τους τύπους ζήτησης», άρα αλλαγή χρήσης γης προς όφελος μεγάλων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.

Μπίζνες με το δημόσιο χρήμα

Αλλο ένα εργαλείο προς την κατεύθυνση αυτή είναι το «Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς» 2007 – 2013 και το επιμέρους πρόγραμμα, το Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αττικής (ΠΕΠ). Χρηματοδοτεί με 24,3 δισ. ευρώ (εθνικοί και κοινοτικοί πόροι) μεγαλοκαρχαρίες, ώστε να «αναπλάσουν» σκόπιμα υποβαθμισμένες περιοχές, να αλλάξουν χρήσεις γης με βάση τα συμφέροντά τους, να οριοθετήσουν ζώνες «επιχειρηματικότητας», προκειμένου να θησαυρίσει πάλι το μεγάλο κεφάλαιο. Χρηματοδοτεί, δηλαδή όλους όσοι έσπευσαν με τη δύναμη του χρήματός τους και πήραν κοψοχρονιά ρημαγμένη σήμερα γη και κτίρια.

Το ΠΕΠ στις σχεδιαζόμενες «παρεμβάσεις» περιλαμβάνει την «αξιοποίηση μητροπολιτικών πάρκων», τις «αναπλάσεις όψεων κτιρίων για αισθητική αναβάθμιση περιοχών» κ.λπ. Μιλά ανοιχτά για αλλαγή χρήσεων γης, «αξιοποίηση των παλαιών βιομηχανοστασίων, ενδεχομένως σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα και την αξιοποίηση σύγχρονων χρηματοδοτικών εργαλείων». Ειδικότερα, ορίζει ότι οι όποιες παρεμβάσεις «μπορούν πλέον να γίνουν σε συνεργασία μεταξύ του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (σ.σ.: ΣΔΙΤ όπου ο ιδιώτης μπαίνει και εκμεταλλεύεται επί δεκαετίες έργα, υποδομές, ακίνητα), περιλαμβάνοντας τη δημιουργία πολιτιστικών εγκαταστάσεων, κτιρίων γραφείων, κατοικίας υψηλών προδιαγραφών, χώρων πρασίνου και αναψυχής». Αλλού μιλά για «κινητοποίηση των ιδιωτικών πρωτοβουλιών», «εταιρικά σχήματα» από δημόσιο (συμπεριλαμβανομένων των ΟΤΑ) και ιδιώτες, όπου θα κληθούν να παράσχουν υπηρεσίες τους και πανεπιστήμια, ΜΚΟ, «Συλλογικά Οργανα Εργαζομένων».

Σύμφωνα με τα επίσημα κείμενα, μέχρι στιγμής στο ΠΕΠ Αττικής, ειδικά για το Δήμο Αθηναίων (και παράλληλα με τα σχεδιαζόμενα έργα από το «Αθήνα 2014») έχουν ενταχθεί «αναπλάσεις» της πλατείας Αθ. Διάκου στα Θυμαράκια, της πλατείας Μεσολογγίου στο Παγκράτι (συν πεζοδρομήσεις δύο παράπλευρων δρόμων), της πλατείας Αγ. Θωμά στου Γουδή, με συνολική δημόσια δαπάνη περίπου 3,6 εκατ. ευρώ. Επίσης, στο ΠΕΠ Αττικής εντάχθηκε και η «ανάπλαση» του Πεδίου του Αρεως (εντός ορίων του Δήμου Αθηναίων) με συνολική δημόσια δαπάνη περίπου 5,4 εκατ. ευρώ.

askordoulakos

0 απαντήσεις στο “Φασισμός: Το ανώτατο στάδιο της επιχειρηματικότητας!”

  1. Τι σε ενόχλησε φιλε ?

    Γιατι δεν σε απασχολεί η ουσία και επικεντρώνεις

    σε κατι δευτερεύον και υπαινίσσεσαι κατι αλλο και μαλιστα

    δηλα

    Σκέψου καλύτερα αν πρέπει να βγάλεις την

    τσίμπλα απο το ματι

  2. Δεν καταλαβαίνω σε τι συνεισφέρει η "απόρρητη" έκθεση της ευπ, πέρα από την "φιλολαική" "ανάλυση" που μας σερβίρεται..
    Πραγματικά η ανάρτηση φίλε ασκορδουλάκε είναι ακατανόητη.
    Και μάλιστα κολλητά με το ριζοσπάστη.

    Αν πράγματι πρόκειται για την ευπ ή δεν είναι ακριβώς υπηρεσία πληροφοριών ή αποτελεί γραφείο ασκήσεων εκθέσεων ιδεών.

    Δεν ξέρω αν πρέπει να κλάψω ή να γελάσω.

Γράψτε απάντηση στο fRED ASTaiR Ακύρωση απάντησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *