Για τους θιασώτες της επιθετικής πολιτικής του Ισραήλ, που εκδήλωσαν τον θαυμασμό τους για τα “χειρουργικά αεροπορικά χτυπήματα” να τους πούμε ότι εκτός το ότι δολοφόνησαν κάποιους επιστήμονες και αξιωματούχους του καθεστώτος του Ιράν, κατά τ’ άλλα έκαναν μια τρύπα στο νερό. Ο διακηρυγμένος κύριος στόχος του Ισραήλ ήταν να χτυπήσει προληπτικά πυρηνικές εγκαταστάσεις για να ματαιώσει την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το Ιράν.
Τι κατόρθωσε; Μας το λένε οι αναλύσεις των Washington Post και New York Times που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του “Πρώτου Θέματος”.
Εκεί διαβάζουμε ότι παρά την ένταση των χτυπημάτων, ο πυρήνας του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος συνεχίζει να λειτουργεί. Στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες και αναλυτές τονίζουν πως οι υπόγειες εγκαταστάσεις σε Νατάνζ και Φορντό, που βρίσκονται θαμμένες μέχρι και 80 μέτρα κάτω από την επιφάνεια, δεν υπέστησαν σοβαρές βλάβες. Οι κυριότερες ζημιές περιορίστηκαν σε επιφανειακές δομές και εργαστήρια περιφερειακών μονάδων εμπλουτισμού.
Η μακροχρόνια στρατηγική του Ιράν να προστατεύσει τις ζωτικής σημασίας υποδομές του σε υπόγεια συγκροτήματα αποδείχθηκε αποτελεσματική ακόμα και απέναντι σε τόσο εκτεταμένες αεροπορικές επιδρομές. Παρά το σημαντικό πλήγμα σε ανθρώπινο δυναμικό και δευτερεύουσες υποστηρικτικές δομές, η τεχνική δυνατότητα της Τεχεράνης να συνεχίσει την παραγωγή εμπλουτισμένου ουρανίου ουσιαστικά παραμένει άθικτη.
Η ισραηλινή κυβέρνηση παρουσιάζει την επίθεση ως αναγκαίο προληπτικό πλήγμα, επιδιώκοντας την αποτροπή περαιτέρω ανάπτυξης του πυρηνικού οπλοστασίου του Ιράν. Ωστόσο, διπλωματικοί κύκλοι και αναλυτές προειδοποιούν ότι ενδέχεται να επιτύχει το ακριβώς αντίθετο: να ωθήσει την Τεχεράνη σε ταχύτερη πρόοδο στο πυρηνικό της πρόγραμμα, να κλείσει οριστικά τα περιθώρια διαλόγου και να πυροδοτήσει έναν νέο κύκλο αποσταθεροποίησης στην περιοχή.
Το ερώτημα που παραμένει είναι αν το Ιράν θα επιλέξει να επιταχύνει τις πυρηνικές του δραστηριότητες ως απάντηση στην ισραηλινή επίθεση ή αν θα επιδιώξει άλλες μορφές στρατηγικής αντιπαράθεσης. Σε κάθε περίπτωση, η Τεχεράνη έχει αποδείξει ότι διαθέτει εναλλακτικά δίκτυα τεχνογνωσίας και παραγωγής, ενώ η υπόγεια φύση των εγκαταστάσεών της καθιστά κάθε μελλοντική απόπειρα ολοκληρωτικής εξουδετέρωσής τους εξαιρετικά περίπλοκη.
Προς το παρόν, παρά τη σφοδρότητα των χτυπημάτων και τις ανθρώπινες απώλειες, το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει επιχειρησιακό, αφήνοντας ανοιχτό ένα ασταθές και επικίνδυνο γεωπολιτικό τοπίο.
0 Comments