Γράφει ο mitsos175

«Καταπάτηση του τεκμηρίου αθωότητας», «δολοφονία χαρακτήρα», «διαπόμπευση» και άλλα πολλά λέει ο Παναγόπουλος.

Πρέπει να το παραδεχτούμε: Δικαιολογίες σαν αυτές των Πασόκων δεν υπάρχουν αλλού. Στη ΝΔ είναι εγκληματίες και καμαρώνουν, στο ΠΑΣΟΚ κάνουν τα ίδια, αλλά κάνουν και τους αθώους!

Δεν παραιτείται η πράσινη βδέλλα. Γιατί να παραιτηθεί άλλωστε; Πουλημένος είναι, όχι μαλάκας.
Αν παραιτηθεί ο Παναγόπουλος, γιατί βούτηξε τα λεφτά των ανέργων, θα πρέπει να παραιτηθούν μετά όλοι στη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τις υπόλοιπες αστικές συμμορίες, όσοι πρόλαβαν να λαδώσουν τ’ άντερο.

Τι πρέπει να γίνει με όλους τους σάπιους που μέσω Μνημονίων μας έκλεψαν όλους; Να πάνε φυλακή; Ποιος δικαστής θα τους βάλει; Αυτός που τον διόρισαν οι ίδιοι; Με βάση ποιον νόμο; Αυτόν που είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα των κηφήνων;

Ο Παναγόπουλος δεν παραιτείται γιατί ξέρει. Ακόμα κι αν τον δώσουν, για να κατευνάσουν και να αποπροσανατολίσουν, θα πέσει στα πούπουλα. Οπότε γιατί να χάσει τη θέση στο τραπέζι;

Σιγά μην δεν ξέραμε τι είναι ο πράσινος εργατοπατέρας. Μυριάδες οι καταγγελίες, χρόνια τώρα. Δεν τον κέρασαν γιαουρτάκι στο Σύνταγμα από το Α’ Μνημόνιο;
Το θέμα είναι πως έπρεπε να τρώει γιαούρτι κάθε μέρα κι ό,τι άλλο του έδωσαν. Αν έτρωγε πολλά, μπορεί να του κόβονταν η όρεξη να φάει τα λεφτά των ανέργων.
Μια δουλειά είχε, να πουλήσει τους εργαζόμενους. Την έκανε, πήρε τα λεφτά κι αυτό είναι! Έτσι γίνεται στην οικονομία της μαφιόζικης αγοράς.

Ο Παναγόπουλος ξέρει καλά πως δεν είναι ο μόνος, ούτε μόνος. Ήδη οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έδωσαν συγχαρητήρια στον Άδωνη που υπερασπίστηκε με πάθος τον Παναγόπουλο!

Που είσαι Ανδρέα, να αρπάξεις ό,τι βρεις μπροστά σου και να τους αρχίσεις! Όχι πως επί Ανδρέα δεν έκλεβαν, αλλά έκαναν και αντιπολίτευση, δεν ξεφτιλίζονταν έτσι.

Η βρωμιά δε φεύγει μ’ αυτό τον τρόπο. Ο Ηρακλής άλλαξε τη ροή του ποταμού, για να καθαρίσει την κοπριά. Αν τα έπαιρνε ένα – ένα, ακόμα και σήμερα θα βολόδερνε. Μια σβουνιά θα καθάριζε, 1000 θα έκαναν τα βόδια, οι ψηφοφόροι.

Μόνο το ποτάμι που λέγεται λαός μπορεί να καθαρίσει σε βάθος. Να τους πάρει όλους παραμάζωμα, να τους πνίξει. Αλλιώς θα τους βλέπουμε και θα κλείνουμε τη μύτη μας. Μέχρι πότε; Μέχρι να σκάσουμε ή να αποφασίσουμε να καθαρίσουμε τη σαπίλα.

Τέλος, ακόμα κι αν φύγουν όλοι αυτοί, οι απατεώνες, οι κλέφτες, οι εγκληματίες, οι προδότες, πρέπει να φροντίσει ο κόσμος να λείψουν οι αιτίες που δημιουργούν την πράσινη, γαλάζια ή οποιαδήποτε άλλου χρώματος μούχλα. Αυτό σημαίνει ένα πράγμα: Επανάσταση! Είστε έτοιμοι; Αν όχι πάρτε αποσμητικά, πολλά αποσμητικά.

Παρασκευή, 13/02, 18:00, Σύνταγμα

Τα μπλόκα των αγροτών επέδειξαν μια αντοχή και μια προσήλωση που είχαμε ξεχάσει στον αγώνα των καταπιεσμένων για ζωή και επιβίωση. Έναν αγώνα που κράτησε εβδομάδες και που οι συνέπειες του, αν ηττηθεί ολοκληρωτικά, θα κρατήσουν πολλά χρόνια και δεν θα αφορούν μόνο τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους, τους μελισσοκόμους και τους αλιείς. Οι ζωές των ανθρώπων της κοινωνικής βάσης, οι ζωές όλων μας θα γίνουν χειρότερες.

Χωρίς τον σημερινό πρωτογενή τομέα η μόνη επιλογή είναι η μεταπώληση της γης σε εταιρείες/φεουδάρχες και η εξάρτηση από τις διεθνείς αγορές τροφίμων. Χωρίς πρωτογενή τομέα η ελληνική ύπαιθρος θα συρρεύσει στις πόλεις, και τα χωριά θα αντικατασταθούν από ανεμογεννήτριες ή τόπους κατοικίας εργατών γης. Χωρίς τον σημερινό πρωτογενή τομέα η ακρίβεια θα φτάσει σε άλλα ύψη και η ποιότητα των προϊόντων, αυτών των προϊόντων που θα προορίζονται για τους πολλούς και φτωχούς, μπορούμε να φανταστούμε ποια θα είναι…

Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως αν τελειώσουν τον σημερινό πρωτογενή τομέα σε όλη την Ευρώπη το ΑΕΠ θα ανέβει. Και ο δείκτης επενδύσεων επίσης, αφού μεγάλες εταιρείες θα έρθουν να αγοράσουν μαζικά τη γη. Και θα βιομηχανοποιηθεί η παραγωγή. Πιθανόν να ανέβουν και οι εξαγωγές, αφού αυτό που θα παράγει η βιομηχανική γεωργία δεν θα είναι αυτό που χρειάζεται εκατό χιλιόμετρα πιο πέρα από το χωράφι αλλά 5000 χιλιόμετρα μακριά.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι το συγκροτημένο σχέδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για απελευθέρωση της αγροτικής αγοράς με τις συμφωνίες Mercosur, θα είναι προς όφελος αποκλειστικά και μόνο όσων είναι στην κορυφή της κοινωνικής τροφικής αλυσίδας. Και με το κόστος να το πληρώνουν οι πολλοί…
Με χαρά η Γερμανία και η Γαλλία θα μεταφέρουν τους πόρους που πιο πριν πήγαιναν σε αγροτικές επιδοτήσεις, στην αγορά στρατιωτικών εξοπλισμών και στην πολεμική βιομηχανία. Και δεν είναι καθόλου τυχαία ούτε η στιγμή, ούτε ο τρόπος που επέλεξαν να χτυπήσουν την κάθε επιμέρους εθνική διαφθορά στην κατανομή των κοινοτικών πόρων[…]

Ρουβίκωνας

Ο υπουργός Μετανάστευσης Θάνος Πλεύρης θεώρησε σκόπιμο να μας απευθύνει δυο ποστ και ουσιαστικά να μας χαρακτηρίσει άσχετους, με αφορμή πρόσφατη ανάρτηση που τιτλοφορούσαμε: “Τόσο άσχετος είναι ο Θάνος Πλεύρης για την επιστήμη την οποία υποτίθεται ότι υπηρετεί;“

Για να τα βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά.

Νομικά σωστά (υποθέτουμε ότι ο κ. Πλεύρης γνωρίζει αλλά τώρα για λόγους σκοπιμότητας κάνει ότι δεν ξέρει): Το τεκμήριο αθωότητας (άρθρο 6 §2 ΕΣΔΑ + άρθρο 71 ΚΠΔ) ενεργοποιείται όταν ασκείται ποινική δίωξη και το πρόσωπο καθίσταται κατηγορούμενος. Δεν είναι γενικό «πιστοποιητικό αθωότητας» που καλύπτει συλλογικά όλο το Λιμενικό Σώμα από την πρώτη στιγμή της προκαταρκτικής. Δεν απαγορεύει την κριτική, την έρευνα ή τη δημόσια συζήτηση για πολιτικές και ενέργειες.

Αν ο κ. Πλεύρης θέλει να ισχυριστεί ότι ισχύει και πριν την άσκηση δίωξης, ας το πει ξεκάθαρα: ζητάει να μην μπορεί κανείς να πει λέξη για pushbacks, για νεκρούς, για νησίδες, μέχρι να αποφασίσει ο εισαγγελέας. Αυτό δεν είναι τεκμήριο αθωότητας. Είναι τεκμήριο ατιμωρησίας.

Για την Πύλο (το «για πείτε τώρα» του):
Ναι, κύριε Πλεύρη, στην Πύλο ασκήθηκαν κατηγορίες.
Όχι όμως επειδή το θέλησε η κυβέρνηση.
Ασκήθηκαν τον Μάιο 2025 σε 17 αξιωματικούς και τον Νοέμβριο 2025 επεκτάθηκαν σε άλλους 4 (συμπεριλαμβανομένου του νυν αρχηγού Τρύφωνα Κοντιζά) μόνο μετά από έφεση των δικηγόρων των επιζώντων και των οικογενειών των 650+ νεκρών.

Δηλαδή: η αρχική προκαταρκτική ήταν τόσο «αντικειμενική» που χρειάστηκε το Αναθεωρητικό Δικαστήριο να την ανατρέψει. Και ακόμα και σήμερα, δύο χρόνια και κάτι μετά, η υπόθεση σέρνεται. Συμπέρασμα για τον υπουργό: Δεν μας ενδιαφέρει αν ο κ. Πλεύρης θυμάται ή ξεχνάει τα βασικά του ποινικού δικαίου.
Μας ενδιαφέρει ότι χρησιμοποιεί μια θεμελιώδη δικονομική αρχή ως πολιτική ασπίδα για να προστατεύσει όχι συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά ολόκληρο τον μηχανισμό καταστολής στα σύνορα.

Το Δ.Σ του ΔΣΑ δεν είπε ότι οι λιμενικοί είναι ένοχοι.
Είπε ότι πρέπει να ερευνώνται όταν υπάρχουν ενδείξεις.
Αυτό ακριβώς είναι το κράτος δικαίου που ο Πλεύρης προσποιείται ότι υπηρετεί. Και επειδή το ξέρει πολύ καλά, η επίθεση του στο ΔΣΑ δεν είναι νομική.
Είναι πολιτική. Και αποκαλύπτει ακριβώς τι φοβάται περισσότερο: όχι την καταδίκη κάποιων λιμενικών, αλλά την αποκάλυψη της πολιτικής που τους καλύπτει.

Tου Γ.Γ.

Από τις κορυφαίες επιχειρήσεις που έκανε ο ΔΣΕ, η πιο δύσκολη και μεγαλύτερη  σε κατοικημένους χώρους, ήταν η μάχη  για την κατάληψη της Φλώρινας που ξεκίνησε σαν σήμερα 12 Φλεβάρη του 1949 και εν πολύς έκρινε και το αποτέλεσμα του εμφυλίου πολέμου.

Τη σημασία αυτής της επιχείρησης καθόριζε το γεγονός ότι η Φλώρινα αποτελούσε βασικό πολιτικό και στρατιωτικό κέντρο, ενώ, όντας σε άμεση επαφή με το Βίτσι, η κατάληψη της θα διευκόλυνε το γεωγραφικό χώρο όπου κυριαρχούσε ο ΔΣΕ.
Μια τέτοια νίκη του ΔΣΕ, χωρίς καμιά αμφιβολία, θα προκαλούσε σοβαρή κρίση στις κυβερνητικές δυνάμεις, ενώ θα ενίσχυε το ΔΣΕ με πολλές νέες στρατολογίες μαχητών και μαχητριών.
Επρόκειτο δηλαδή για μάχη πολύ μεγάλης στρατηγικής σημασίας.

Για το ποιοι ήταν οι παράγοντες που συνέδραμαν να υποστεί μια μεγάλη ήττα σ’ αυτή την μάχη ο Δ. Σ. Ε θα μας μιλήσει παρακάτω μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του “ΔΣΕ. Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας. Ζητήματα στρατηγικής και τακτικής της ηγεσίας του” – Αθήνα: Αυτοεκδόσεις, 1984-, ο Γεράσιμος Μαλτέζος. (Τζουμερκιώτης)
(Ο συγγραφέας του βιβλίου διατέλεσε επιτελάρχης του Γραφείου Επιχειρήσεων του γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ, στη Μεγάλη μάχη-αναμέτρηση του Γράμμου, τον Ιούνη-Αύγουστο 1948. Μετά την πραξικοπηματική ανατροπή της εκλεγμένης ηγεσίας του ΚΚΕ, και τον διορισμό απ’ τον Νικήτας Χρουστσόφ της κλίκας Κολιγιάννη στην ηγεσία του ΚΚΕ, ο Μαλτέζος -όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών προσφύγων- παρέμεινε πιστός στον Ν. Ζαχαριάδη. Ο Κολιγιάννης τον διαγράφει από μέλος του ΚΚΕ και με παρότρυνση του οι Βουλγαρικές αρχές τον εξορίζουν στην πόλη Βίντεν).

Πριν απ’ αυτό όμως να παραθέσουμε την λεζάντα που συνοδεύει την αρχική μας φώτο και την οποία μας έστειλε στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο ο αναγνώστης του ιστότοπου μας Σπύρος Παππάς:

“Στις 12 Φλεβάρη 1949 διαπράχτηκε ένα μεγάλο έγκλημα από αξιωματικούς του εθνικού στρατού στη Φλώρινα. Εκτελούνταν, επιτόπου, τραυματίες του ΔΣΕ παραβιάζοντας αποτρόπαια κάθε στρατιωτική δεοντολογία και τις σχετικές διεθνείς συμβάσεις. Υπολογίζεται ότι εκτελέστηκαν περί τους 350 τραυματίες του ΔΣΕ. Εκεί έσκαψαν ένα λάκκο και με μπουλντόζες έριξαν μέσα τα πτώματα – ανάμεσα στα πτώματα υπήρχαν και μαχητές του ΔΣΕ που ήταν ακόμα ζωντανοί-ημιθανείς!”

Η μάχη τής Φλώρινας. (12 του Φλεβάρη 1949)

Η μάχη τής Φλώρινας (12 του Φλεβάρη 1949) ήταν συνέπεια της απόφασης της 5ης ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ, που ανάμεσα στ’ άλλα έβαζε το καθήκον να στερεώσουμε και επεκτείνουμε τις λεύτερες περιοχές στη ΒΔ Ελλάδα καταχτώντας και αστικά κέντρα.

Δηλαδή, η ολομέλεια χάραζε γραμμή περάσματος σε τακτική στρατηγικής επίθεσης, που σήμαινε, ότι ο ΔΣΕ είχε τη δύναμη και τα μέσα για κατάληψη και διατήρηση πεδινών περιοχών και πόλεων.

Μία τέτοια απόφαση ήταν τελείως ανεδαφική. Ούτε επαρκείς εφεδρείες είχαμε στην περιοχή του Βίτσι, ούτε μηχανοκίνητη μονάδα, αντιαεροπορική άμυνα, κ.λ.π.
Γι’ αυτό η απόφαση της ολομέλειας της ΚΕ, που πάρθηκε «ομόφωνα» ήταν μια αριστερή παρέκκλιση, που υπερτιμούσε τις δυνατότητες του ΔΣΕ και υποτιμούσε τις δυνατότητες του αντιπάλου.

Έτσι η πολιτική ηγεσία του επαναστατικού κινήματος για εκείνη την περίοδο είχε λαθεμένη γραμμή. Ως τη στιγμή, που δεν μας δόθηκαν τα αναγκαία μέσα και δεν πραγματοποιήσαμε τη μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση δυνάμεων του ΔΣΕ σε μια βάση, δεν μπορούσαμε να βάλουμε ζήτημα περάσματος σε τακτική στρατηγικής επίθεσης με σκοπό την κατάληψη και διατήρηση πεδινών περιοχών.
Έτσι η απόφαση να χτυπηθεί η Φλώρινα, με σκοπό να καταληφθεί και να διατηρηθεί δεν ανταποκρινόταν στο δοσμένο εκείνη τη στιγμή συσχετισμό των δυνάμεων και μέσων.

Ο συσχετισμός των δυνάμεων και μέσων, που διατέθηκαν για την κατάληψη και διατήρηση της πόλης ήταν ο παρακάτω (στοιχεία του Βλαντά, σελ.: 233):
α) Δικές μας δυνάμεις: 14η, 18η, 103η, 107η Ταξιαρχίες, Σχολή Ανθυπολοχαγών του Γενικού Αρχηγείου, 3 Λόχοι σαμποτέρ, 2 Λόχοι κυνηγών αρμάτων μάχης, ένα Τάγμα τραυματιοφορέων, ένα Τάγμα Μεταφορών και τμήμα διαβιβάσεων, συνολική δύναμη: 5354, παρατακτή ασφαλώς πολύ μικρότερη. Αριθμός πυροβόλων 16.
β) Δύναμη του αντιπάλου: 2 Ταξιαρχίες (3η ’Ορεινή και 21 της II Μεραρχίας, συνολικά 4000, εκτός από τις δυνάμεις Χωροφυλακής, Εθνικής ’Ασφαλείας και ΜΕΑ.
Επιπλέον ο αντίπαλος είχε δυνατότητες γρήγορης συγκέντρωσης δυνάμεων πεζικού και μηχανοκινήτων μέσων από κοντινές γειτονικές φρουρές, έτσι ο συσχετισμός των δυνάμεων και μέσων ήταν υπέρ τού αντιπάλου.

Εξάλλου, ο αντίπαλος είχε το πλεονέκτημα ότι ήταν αμυνόμενος σε ισχυρά οχυρά και ζήτημα αιφνιδιασμού δεν υπήρχε, γιατί ή Φλώρινα βρίσκονταν κοντά στην πρώτη γραμμή του αμυντικού μετώπου και η φρουρά της σε διαρκή συναγερμό (επίσης ο αντίπαλος ήξερε, ότι θα γίνονταν επίθεση στη Φλώρινα και μας περίμενε).

Απ’ την παραπάνω σύγκριση του συσχετισμού των δυνάμεων και μέσων γίνεται φανερό, ότι ο σκοπός της επιχείρησης ήταν ανεδαφικός και απραγματοποίητος.
Ο Γούσιας όμως διαφωνεί με αυτό τον ισχυρισμό και στη σελ. 490 του βιβλίου του γράφει: «Ούτε και αυτό, που ισχυρίζονταν, ότι αφού δεν έχουμε υπεροχή να μην επιχειρούμε τέτοιες μάχες. Αυτό για έναν λαϊκό επαναστατικό στρατό δεν μπαίνει, γιατί από μόνη της αυτή η υπεροχή δεν έρχεται, άλλα κερδίζεται στη μάχη, και την κερδίζουμε με τις διεισδύσεις και τους αιφνιδιασμούς, την κερδίζουμε με διεισδύσεις παρακάμπτοντας και απομονώνοντας ισχυρές δυνάμεις’ του αντιπάλου, έτσι όπως κάναμε στη Φλώρινα».

Ο Βλαντάς δεν βλέπει, ότι η βασική αιτία της ήττας μας στη Φλώρινα ήταν η ανεπάρκεια των δυνάμεων και μέσων, πράγμα που αποδεικνύει ότι η επιχείρηση αυτή δεν έπρεπε να γίνει. Βλέπει τα αίτια της αποτυχίας στη Φλώρινα στο λαθεμένο σχέδιο επιχείρησης, στην ανικανότητα του Γούσια να διευθύνει την επιχείρηση και στη λαθεμένη συγκρότηση και οργάνωση των μονάδων.

Και οι δυο τους αγνοούν τη βασική αρχή του επαναστατικού πολέμου: ότι, από στρατηγική άποψη τολμούμε να πολεμούμε έναν μεγάλο στρατό σε αναλογία 1 προς 10, από τακτική όμως άποψη επιδιώκουμε πάντοτε να έχουμε μια υπεροχή δυνάμεων και μέσων σε αναλογία 10 προς 1.
Κι αυτό θα το πετύχουμε στη βάση της στρατηγικής της συγκέντρωσης των δυνάμεων και μέσων σε μια (μόνον μια) κύρια κατεύθυνση και 1-2 δευτερεύουσες κατευθύνσεις στο πεδίο της επιχειρησιακής και τακτικής κλίμακας.

Με βάση αυτή την αρχή για τη μάχη της Φλώρινας θα έπρεπε να έχουμε τουλάχιστον τρεις φορές μεγαλύτερη υπεροχή δυνάμεων και μέσων. Μόνο με επαναστατικές φράσεις δεν γίνεται ο πόλεμος. Για την κάθε μικρή ή μεγάλη μάχη για την πλήρη εξόντωση της δοσμένης εχθρικής δύναμης πρέπει να εξασφαλίζουμε πλήρη υπεροχή δυνάμεων και μέσων, διαφορετικά δεν πρέπει να κάνουμε τέτοιες επιχειρήσεις στηριζόμενοι σε τυχαίους και όχι σε σταθερά δρώντες παράγοντες, που εξασφαλίζουν τη νίκη.

Χωρίς αμφιβολία ήταν λάθος του Ζαχαριάδη και του Μπαρτζιώτα, που τοποθέτησαν το Γούσια επικεφαλής μιας τόσο σοβαρής επιχείρησης.
Ο Γούσιας έδειξε την ανικανότητά του στη διεύθυνση των επιχειρήσεων στην Εδεσσα και την Αρδέα και ύστερα από αυτές τις αποτυχίες ψυχολογικά δεν έπρεπε να χρησιμοποιηθεί στη διεύθυνση και αυτής της επιχείρησης.
Το πιο σωστό ήταν να είχε τοποθετηθεί ο Βλαντάς, που είχε στο ενεργητικό του την νίκη στη Νάουσα. Πειράματα αυτή τη σοβαρή στιγμή δεν επιτρέπονταν. Είναι οργανωτική αρχή να προωθούνται εκείνοι, που στον τομέα της δουλειάς τους σημειώνουν επιτυχίες.
Φυσικά, ο Βλαντάς δεν θα κατάφερνε να καταλάβει και να διατηρήσει τη Φλώρινα με το συσχετισμό των δυνάμεων, που υπήρχε, αλλά ίσως με ένα καλύτερο σχέδιο δράσης και μια πιο μυαλωμένη και ενεργητική διεύθυνση, να αποφεύγονταν το μεγάλο μακελειό των δυνάμεών μας.

Τα αποτελέσματα της επιχείρησης ήταν τραγικά. Ο Γούσιας δεν αναφέρει τίποτε για τις απώλειες μας. Ο Βλαντάς αναφέρει τον αριθμό: 1623 (νεκροί 334, τραυματίες 867, λιποτάχτες 14, αγνοούμενοι 199, ανάμεσα στους νεκρούς 194 στελέχη).
Ο Κίσαβος γράφει, ότι ως το μεσημέρι της 12ης Φλεβάρη είχαν επιδεθεί 1500 τραυματίες.
Οπως και νάνε, πρόκειται για τις μεγαλύτερες απώλειες του ΔΣΕ σε μια μέρα μόνο σε μια μάχη, απώλειες απόλυτα αδικαιολόγητες. 
Εξιλαστήριο θύμα δεν βρέθηκε γιατί όλη η ηγεσία είχε τις ευθύνες της και πιο πολύ ο αρχιστράτηγος Γούσιας.

Το αποτέλεσμα είναι, ότι με τις εγκληματικά ασυλλόγιστες αυτές επιχειρήσεις όχι μόνο δεν αυξήσαμε τις δυνάμεις με την επιστράτευση, αλλά και τις ελαττώσαμε σημαντικά.
Το σπουδαιότερο όμως είναι, ότι οι δυνάμεις μας του Βίτσι μπροστά στη μεγάλη αναμέτρηση βρέθηκαν με μειωμένο ηθικό.
Δυστυχώς, η ηγεσία έπαιζε το παιχνίδι του πολέμου σαν τα μικρά παιδιά.

Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Εδώ βάλθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης να μας τρελάνει συστηματικά, μήπως και ξεχάσουμε όσα ξέραμε – και το χειρότερο: άθελά του (ή και ηθελημένα;) μας θύμισε ξανά με τι κυβερνητικό θίασο έχουμε να κάνουμε, φέρνοντας μόνος του στην επιφάνεια το σκάνδαλο με την «νεκρή Μαρία» του Έβρου.

Λέτε να είναι ακόμα ζαλισμένος από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχεται μετά τη χουντικής έμπνευσης στάση του απέναντι στον δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη;

Αντιγράφουμε από τη σημερινή ενημέρωση πολιτικών συντακτών τον διάλογο με τον Χρ. Μυτιλινιό (Παραπολιτικά), που ρώτησε για το επεισόδιο Μαρινάκη – Αβραμίδη, τις κατηγορίες για αυταρχισμό και φίμωση Τύπου, ακόμα και την ερώτηση Αρβανίτη στο Ευρωκοινοβούλιο:

Δεν καταλαβαίνουμε τι ακριβώς θέλει να υπονοήσει ο κυβερνητικός παπαγάλος με την αναφορά στο κρατικό έγκλημα των Τεμπών – ας το προσπεράσουμε. Αλλά την επίκληση στη «δήθεν νεκρή Μαρία» τι την ήθελε;

Προφανώς ο Μαρινάκης δεν φημίζεται για εξυπνάδα, αλλά εδώ έφτασε σε επίδειξη ηλιθιότητας. Μας επαναφέρει μόνος του στη μνήμη, ότι ο πυροδότης της όλης υπόθεσης με την “νεκρή Μαρία” ήταν ο τότε ανεκδιήγητος υπουργός Μετανάστευσης, Νότης Μηταράκης, που δήλωνε μπροστά στις κάμερες ότι «ένα παιδί πέντε ετών έχασε τη ζωή του σε τουρκικό έδαφος».

Αλλά ας έρθουμε στον πυρήνα: εδώ έχουμε καραμπινάτη λαθροθηρία από κυβερνητικό αξιωματούχο. Πάει κι αυτός να αντιγράψει τον Ζαραλίκο και να γίνει προφήτης;

Το μόνο που κάνει είναι δίκη προθέσεων: εμφανίζεται να ανιχνεύει τις σκέψεις του Αβραμίδη, στήνει μια κατηγορία και μετά την καταρρίπτει. Παλιά, γνωστή τακτική – την πρωτοσυναντάμε στο Υπουργείο Λαϊκής Διαφώτισης και Προπαγάνδας της ναζιστικής Γερμανίας (Reichsministerium für Volksaufklärung und Propaganda), με επικεφαλής τον Γκέμπελς. Στην Ελλάδα την αντέγραψε ο Κωνσταντίνος Μανιαδάκης στη δικτατορία Μεταξά (ως Υφυπουργός Δημόσιας Ασφαλείας) και την τελειοποίησε ο θεωρητικός της Απριλιανής Χούντας – πατέρας του σημερινού υπουργού Μετανάστευσης Θάνου Πλεύρη. Τώρα την παρακολουθούμε σε νέα έκδοση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο.

Ο Μαρινάκης, λοιπόν, δεν είναι απλώς κακός παπαγάλος τώρα έγινε και προβληματικός για την κυβέρνηση. Και κάθε φορά που ανοίγει το στόμα του, θυμίζει σε όλους μας γιατί η μάχη ενάντια σε αυτόν τον κυβερνητικό θίασο πρέπει να είναι καθημερινή και αμείλικτη.

Του Γ. Γ.

Μια απ’ τις αγαπημένες μου συνήθειες είναι να επισκέπτομαι σχεδόν καθημερινά την ψηφιακή βιβλιοθήκη εφημερίδων και Περιοδικού τύπου που υπάρχει στο διαδίκτυο.
Είναι μια μοναδική πηγή ενημέρωσης για όποιον/α ενδιαφέρετε για την ιστορία της χώρας μας. 

Ειδικά ο τρόπος γραφής που είχαν οι δημοσιογράφοι του “Ριζοσπάστη” πριν κάποιες δεκαετίες είναι μοναδικός. Απόλυτα ξεκάθαρος, μιλούσε πάντα αναφερόμενος ονομαστικά και καθόλου διπλωματικά. Με τα σύγχρονα δεδομένα, θα λέγαμε ότι “στοχοποιούσε” πρόσωπα, που θεωρούσε εχθρούς του λαϊκού κινήματος.

Διαβάζεις ας πούμε μια ειδησούλα που δημοσιεύσει σαν σήμερα, 12 Φλεβάρη του 1928 και ασυναίσθητα, όχι απλώς χαμογελάς, αλλά θα το έλεγες ότι θα την θεωρούσε και δημοσιογραφικό μάθημα για έναν κομμουνιστή δημοσιολόγο.

Θέλοντας, λοιπόν να παραθέσει το όργανο της Κ.Ε του ΚΚΕ την είδηση ότι αναλαμβάνει καινούργιος αρχηγός της Χωροφυλακής, κάνει ένα μικρό μονόστηλο γράφοντας το όνομα του αρχιμπάτσoυ με τίτλο “ΝΕΟΣ ΑΡΧΙΧΑΦΙΕΣ”. Τόσο απλά και ξεκάθαρα.

Βλέπετε, τότε κάποιες αντιλήψεις περί “εκδημοκρατισμού των μηχανισμών καταστολής” ήταν άγνωστες για το ΚΚΕ.  

Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ξέσπασε σήμερα ενοχλημένος γιατί «δήθεν απείλησε δημοσιογράφο που δήθεν ρώτησε», αποσιωπώντας πλήρως ότι DW και Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα έχουν ήδη καταδικάσει τις απειλές ως SLAPP και καλούν σε άμεση ανάκληση.

Η ίδια τακτική με τον Βορίδη που απειλεί Ηλιόπουλο-Σακελλαρίδη με «ψευδορκία», και με τον πατέρα Μητσοτάκη που έστελνε εκδότες φυλακή για προκηρύξεις 17Ν. Συγκάλυψη, καταστολή και διεθνής ντροπή.

Το ναυάγιο της Χίου (4 Φλεβάρη 2026) με 15 νεκρούς (παιδιά, έγκυες) και δεκάδες τραυματίες έχει γίνει η νέα μεγάλη ρωγμή στην κυβερνητική αφήγηση: μαρτυρίες επιζώντων μιλούν για χτύπημα σκάφους, βία Λιμενικού, απρόκλητη επίθεση – όχι «διάσωση». Και η ΝΔ; Αντί για έρευνα, απαντά με απειλές και φίμωση.

Ο Μάκης Βορίδης δήλωσε δημόσια ότι ο Νάσος Ηλιόπουλος και ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης (που επισκέφθηκαν επιζώντες και νοσοκομείο στη Χίο) μπορεί να κατηγορηθούν για ηθική αυτουργία σε ψευδορκία μάρτυρα – δηλαδή «υποκίνησαν» ψευδείς καταθέσεις κατά Λιμενικού. Απάντηση Ηλιόπουλου: «Δεν θα μπλέξω για φανταστικά πρόβατα».

Ο Παύλος Μαρινάκης, κυβερνητικός εκπρόσωπος, τη Δευτέρα (10/2) στο briefing απείλησε τον δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη με αγωγή SLAPP και «νομικές συνέπειες» για follow-up ερώτηση σχετικά με το αν η επιχείρηση ήταν διάσωση ή αποτροπή. Τον αποκάλεσε «θρασύδειλο», «εντεταλμένη υπηρεσία», «παραποιητή δεδομένων», του θύμισε ότι «δεν έχετε ασυλία» (σε αντίθεση με βουλευτές) και είπε «αρκετά με την ασυλία σας». Ηταν τέτοια η προκλητική συμπεριφορά του που δέχτηκε “κράξιμο” ακόμα και από φιλοκυβερνητικούς δημοσιολόγους.

Σήμερα (12/2), στο νέο briefing, ο Μαρινάκης ξέσπασε ενοχλημένος: «Γιατί με κατηγορούν; Δεν υπάρχει απειλή, δεν υπάρχει ερώτηση». Μούγκα όμως το κρίσιμο: η υπόθεση έχει πάρει διεθνείς διαστάσεις. Οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα (RSF) καταδίκασαν άμεσα τις απειλές ως «αποκρουστική τακτική εκφοβισμού» που δεν έχει θέση σε δημοκρατία, και κάλεσαν τον Μαρινάκη να ανακαλέσει τις δηλώσεις του (tweet RSF 10/2/2026). Το DW (Deutsche Welle), που έχει επανειλημμένα κριτικάρει την Ελλάδα για πτώση στην ελευθερία Τύπου, ανέδειξε το περιστατικό ως νέο επεισόδιο καταστολής δημοσιογράφων που ρωτούν για μετανάστες/ναυάγια.

Αυτή η διεθνής κατακραυγή άφησε την κυβέρνηση εκτεθειμένη, ενώ ο Μαρινάκης προσπαθεί να το παρουσιάσει ως «προπαγάνδα» ή «παραπληροφόρηση». Αυτή είναι η συνέχεια της ΝΔ:

• ➤ 1991, επί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη: 7 εκδότες και δημοσιογράφοι (Φιντανίδης, Μαρούδας, Καρατζαφέρης κ.ά.) φυλακίστηκαν επειδή δημοσίευσαν προκηρύξεις 17Ν – χρησιμοποιώντας αντιτρομοκρατικό νόμο για φίμωση Τύπου.
• ➤ Σήμερα: SLAPP, απειλές ψευδορκίας, στοχοποίηση δικηγόρων (Πλεύρης), ποινικοποίηση ερωτήσεων για ναυάγια.

Δεν είναι μεμονωμένα. Είναι συστηματική πολιτική: φίμωση όποιου αμφισβητεί την πολιτική «σφράγισης» συνόρων, pushbacks, ρατσισμό ΕΕ-ΝΑΤΟ που παράγει νεκρούς. Η διεθνής αντίδραση (RSF, DW) δείχνει ότι δεν περνάει πια απαρατήρητο και ας παραμιλάει όσο θέλει ο Μαρινάκης και τα γαλάζια τρολ.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ξανακούει CD και βγάζει νέα ονόματα υπουργών/βουλευτών, Στην υπόθεση εμπλέκεται και η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛΑΣ.

Σήμερα 12 Φλεβάρη 2026, ο Βασίλης Λαμπρόπουλος στα ΤΑ ΝΕΑ «αποκαλύπτει» επανεξέταση 140 CD (2021-2022) που βγάζει ύποπτες συνομιλίες για 8 ακόμα κυβερνητικά στελέχη (3 υπουργοί/πρώην + 5 βουλευτές) στο σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, με εμπλοκή αυτή την φορά και της υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛΑΣ. (Παραθέτουμε στο τέλος της ανάρτησης ολόκληρο το δημοσίευμα)

Μαθαίνουμε αρκετά νέα πράγμαρα απ’ που το ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ είχε γράψει από 27/12/2025! Δεύτερη δικογραφία, Σκρέκας-Τσιάρας-Αραμπατζή κ.ά., ρουσφέτια, πολιτική κάλυψη από την κορυφή.

Αλλά το πραγματικό μαχαίρι είχε ρθεί από την ΕΣΤΙΑ του Γιάννη Φιλιππάκη – όχι φιλοκυβερνητική, αλλά σκληρά αντι-Μητσοτακική από δεξιά. (Τα έσπασαν με Μαξίμου εδώ και χρόνια λόγω «μπαγιόκου» Πέτσα, -δεν πήραν μερίδιο από τα 20 εκατ. κρατικής διαφήμισης πανδημίας, ενώ άλλοι «ευλογήθηκαν»-, και κατέθεσαν ασφαλιστικά μέτρα για αδιαφάνεια/παρέμβαση. Ακόμα και από κονδύλια αμερικανικής πρεσβείας αποκλείστηκαν για προπαγανδιστικές καμπάνιες. Ο θρήνος τους δεν είναι ιδεολογικός – είναι λογιστικός. Και γι’ αυτό χτυπάνε αλύπητα την κυβέρνηση).

Η ΕΣΤΙΑ έχει γράψει ξεκάθαρα (από Ιούλιο 2025 και μετά): Κατάθεση-φωτιά κορυφαίου στελέχους ΟΠΕΚΕΠΕ (Σημανδράκος) εμπλέκει Παπασταύρου και Μπρατάκο – στενούς συνεργάτες Μητσοτάκη.
Μετά από συναντήσεις στο Μαξίμου, ο Σημανδράκος παραιτήθηκε αφού μπλόκαρε «παράνομα» ΑΦΜ – και μετά πληρώθηκαν όλα!
Πιθανή συμπληρωματική/δεύτερη δικογραφία από Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (Κοβέσι) που φέρνει 4 υπουργούς + δεκάδες βουλευτές στη Βουλή για άρσεις ασυλίας.
Εμπλοκή που «μπορεί να φτάσει μέχρι την αυλή του Μαξίμου».
«Κατεδάφιση του πολιτικού συστήματος της κλεπτοκρατίας» από Βρυξέλλες.

Με δυο λόγια: Η ΝΔ παρουσιάζεται σαν εγκληματική οργάνωση που λεηλάτησε δισεκατομμύρια ευρωπαϊκά κονδύλια αγροτών, τα μοίρασε σε ημετέρους, λογιστές, συνδικαλιστές και πολιτικούς «προστάτες».

Ο αγροτικός λαός πνίγεται σε χρέη, ακρίβεια λιπασμάτων/ενέργειας, χαμηλές τιμές, κατασχέσεις – ενώ οι «ημέτεροι» χτίζουν βίλες και offshore.

Η κυβέρνηση συγκάλυψε (κλείσιμο εξεταστικής, αθώωση Βορίδη-Αυγενάκη), διορίζει ακόμα ημετέρους στον ΟΠΕΚΕΠΕ, τρέμει νέα δικογραφία και πρόωρες εκλογές πριν «καεί» ο Μητσοτάκης.

Φυσικά δεν χρειαζόμαστε ούτε τα ΤΑ ΝΕΑ ούτε την ΕΣΤΙΑ (που πολεμάει Μητσοτάκη γιατί δεν πήρε το μερίδιό της από την πίτα) για να δούμε την αλήθεια: η ΝΔ λειτουργεί σαν μαφία στην εξουσία, (έτσι μπορεί να μεταφράσει κανείς τα γραφόμενα Κοττάκη για “πολιτικό σύστημα κλεπτοκρατίας”) βαθιά βουτηγμένη σε διαφθορά και λεηλασία.

Επί του προκειμένου τώρα. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και η εξέλιξη που προαναγγέλλει σήμερα ο Λαμπρόπουλος στα ΝΕΑ, μπορεί να «κάψει» υπουργούς και συνεργάτες, αλλά η πραγματική κάθαρση έρχεται από τα κάτω: ταξικός αγώνας αγροτών, εργαζομένων, αλληλεγγύη, απαίτηση πλήρους διαφάνειας.

***

Στο φως άγνωστη έρευνα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ: Εμπλοκή οκτώ κυβερνητικών στελεχών – Ανάμεσα τους και τρεις βουλευτές

Τα ΝΕΑ αποκαλύπτουν: Τι έδειξε η νέα άγνωστη έρευνα των «αδιάφθορων» της ΕΛ.ΑΣ. που έψαξαν 140 ξεχασμένα CD της περιόδου 2021-2022

Νέα ενδεικτικά στοιχεία για εμπλοκή οκτώ ακόμη στελεχών της ΝΔ – ανάμεσά τους και τρεις (πρώην και νυν) υπουργοί – στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει αποστείλει προ μερικών εβδομάδων η ΕΛ.ΑΣ. στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Οπως αποκαλύπτουν «ΤΑ ΝΕΑ» πρόκειται για έναν νέο, άγνωστο μέχρι σήμερα φάκελο, που έχει σχηματίσει η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. ύστερα από την αναλυτική επανεξέταση 140 CD με μαγνητοφωνημένες συνομιλίες που έχουν καταγραφεί για την πρώτη φάση έρευνας του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ την περίοδο 2021-2022 (είχε ακολουθήσει νεότερη την περίοδο 2024-2025) από την ίδια υπηρεσία.

Αρχικά τα δεδομένα από εκείνη την έρευνα προ πενταετίας δεν είχαν οδηγήσει σε καμία περαιτέρω δικαστική ενέργεια. Ομως μετά τη διαβίβαση το περασμένο καλοκαίρι της δεύτερης δικογραφίας στη Βουλή, που οδήγησε στην Εξεταστική για Βορίδη, Αυγενάκη κ.λπ., ζητήθηκε η νέα αναλυτική έρευνα πάλι από τους «αδιάφθορους» της ΕΛ.ΑΣ. και στο τεράστιο ηχητικό υλικό της «ξεχασμένης» αρχικής έρευνας που είχε ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο του 2022. Και, από το υλικό που στάλθηκε στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αναδεικνύεται νέος κύκλος υπόπτων για τις παράνομες επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ που δεν είχαν γίνει τότε αντιληπτοί.

Δικαστικοί λειτουργοί σημειώνουν ότι «η ακρόαση εκ νέου των διαλόγων της περιόδου 2021-2022 ανέδειξε νέα άγνωστα στοιχεία, λόγω των γνώσεων που αποκτήθηκαν από την πλήρη ανάλυση των διαδικασιών του ΟΠΕΚΕΠΕ από την πρόσφατη διερεύνησή του. Τουλάχιστον τα 20 από αυτά τα 140 CD είχαν ύποπτες συνομιλίες. Οταν οι χειριστές είχαν ακούσει προ πενταετίας αυτές τις συνομιλίες (κι ενώ τότε δεν υπήρχε, εν μέσω πανδημίας, καμία συζήτηση για παρανομίες του ΟΠΕΚΕΠΕ) δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι αφορούσαν αυτές οι τεχνικής φύσης συζητήσεις ή τα “ασαφή” ρουσφέτια».

Και σε υπουργικές θέσεις οι εμπλεκόμενοι

«Ακόμη εκείνη την περίοδο φαίνεται να υπήρξαν παρασκηνιακές ενέργειες που οδήγησαν στη διακοπή της έρευνας, παρότι ήταν γνωστό σε αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. ότι υπήρχαν “μεγάλα ονόματα” που ακούγονται. Τώρα όμως, υπό το πρίσμα των τελευταίων εξελίξεων, της ανάδειξης όλων των πτυχών της υπόθεσης, των γνώσεων για την ανθρωπογεωγραφία και τις σύνθετες εσωτερικές διεργασίες του Οργανισμού, προσδιορίσθηκε ο νέος κύκλος ύποπτων συνεννοήσεων και με άλλους πρωταγωνιστές από το κυβερνητικό κόμμα».

Σύμφωνα με πληροφορίες, δύο από τους αναφερόμενους πολιτικούς – όλοι της κυβερνητικής παράταξης – ήταν σε υπουργικές θέσεις που χειρίζονταν θέματα ΟΠΕΚΕΠΕ. Κάποιοι φέρεται να είχαν αμφιλεγόμενες επαφές με στελέχη ΚΥΔ, ενώ άλλοι ασκούσαν πιέσεις για την επίσπευση εγκρίσεων πληρωμών. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, τουλάχιστον για τρεις από τους αναφερόμενους πολιτικούς στον συγκεκριμένο φάκελο τα στοιχεία για την άρση της ασυλίας τους ή για την ενεργοποίηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών θεωρούνται ισχυρά.

Στα χέρια του «ελληνικού FBI» τα στοιχεία

Επίσης αποκαλύπτεται ότι τα εν λόγω νέα στοιχεία με τις πλήρεις αναλύσεις των συνομιλιών την περίοδο 2021-2022 στάλθηκαν τις τελευταίες ημέρες από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην Οικονομική Αστυνομία του «ελληνικού FBI». Προκειμένου να προσδιορισθεί από αυτές τις χαριστικές πράξεις, παρεμβάσεις, ύποπτες συνεννοήσεις που αναδεικνύονται σε συνομιλίες, σε ποια παρανομία οδήγησαν, σε ποια ακριβώς απώλεια κοινοτικών πόρων. Οπως και τι ακριβώς συνέβη με τους φακέλους των επιδοτούμενων που είχαν την «άνωθεν βοήθεια». Αυτή η έρευνα για την οικονομική επίπτωση των «παράνομων συνεννοήσεων» αναμένεται να ολοκληρωθεί σε έναν μήνα.

Στον ίδιο φάκελο θα ενταχθούν και τα δεδομένα προγενέστερης έρευνας της Οικονομικής Αστυνομίας που ερεύνησε επίσης ποιος ήταν ο οικονομικός αντίκτυπος από τις παρεμβάσεις δέκα βουλευτών (οκτώ της ΝΔ, ένας του ΠΑΣΟΚ και ένας του ΣΥΡΙΖΑ) που ακούγονται στην ήδη γνωστοποιημένη δικογραφία που στάλθηκε στη Βουλή να ζητούν διάφορες χαριστικές πράξεις. Δηλαδή αθροιστικά μέχρι τον Μάρτιο αναμένεται να σταλούν από την ΕΛ.ΑΣ. στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τα πλήρη δεδομένα (συνομιλίες, στοιχεία συναλλαγών κ.λπ.) για τουλάχιστον 15-18 πολιτικά πρόσωπα.

Οι δύο έρευνες που αλληλοσυμπληρώνονται

Για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ έγιναν δύο έρευνες από την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. Η πρώτη την περίοδο από τις 26 Ιουλίου 2021 έως τις 24 Οκτωβρίου 2022 ύστερα από καταγγελίες που υπήρξαν στην ΕΛ.ΑΣ. με βάση μία καταγγελία, όπου αναφερόταν πως «είμαστε μερικοί υπάλληλοι του ΟΠΕΚΕΠΕ οι οποίοι εκτός του ότι έχουμε δεχτεί και πάρα πολλά παράπονα και ενοχλήσεις από αγρότες και κτηνοτρόφους, οι οποίοι θέλουν τη βοήθειά μας και κατά συνέπεια τη δική σας, γιατί έχει καταστραφεί η ζωή τους με την απάνθρωπη και ταυτόχρονα παράνομη συμπεριφορά ορισμένων υπαλλήλων του ΟΠΕΚΕΠΕ οι οποίοι βρίσκονται σε υψηλές θέσεις».

Στη σχετική έρευνα υπήρξαν μόνο τηλεφωνικές παρακολουθήσεις 16 καταγγελλόμενων υπόπτων στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ωστόσο δεν υπήρξε αναζήτηση παραστατικών συναλλαγών, καθώς θεωρήθηκε ότι «αυτό θα οδηγούσε σε μοιραίες διαρροές και σε επιφυλακτική στάση των υπόπτων».

Τότε υπήρξε και αποτυχημένη προσπάθεια των αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. να συνεννοηθούν με επιτελείς του υπουργείου Ανάπτυξης, ώστε να τοποθετηθούν «κοριοί» στα γραφεία υψηλόβαθμων στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ωστόσο φαίνεται να υπήρξαν παρεμβάσεις, πληροφόρηση υπόπτων και η σχετική έρευνα – από την οποία αντλήθηκαν προσφάτως αξιοποιήσιμα στοιχεία – σταμάτησε πρόωρα. Με τη σχετική δικογραφία να υποβάλλεται, χωρίς δικαστική συνέχεια, στην Εισαγγελία Αθηνών.

Η δεύτερη έρευνα από τους «αδιάφθορους» της ΕΛ.ΑΣ. διενεργήθηκε από τις αρχές φθινοπώρου 2024 έως το καλοκαίρι του 2025 με την εντολή και την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Χωρίς σε αυτή τη δεύτερη φάση να διαρρεύσει οτιδήποτε. Πρόκειται για τη δικογραφία που αποτέλεσε τη βάση της έρευνας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και οδήγησε στην απομάκρυνση υπουργών κ.λπ.

Με αφορμή το δημοσίευμα του in.gr με τίτλο «ΕΡΓΑΝΗ: Μειώθηκε o πραγματικός μέσος μισθός – Όνειρο απατηλό τα 1500 ευρώ μικτά», η πραγματικότητα πίσω από τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς αποκαλύπτεται ξανά: άλλο οι λογιστικές αυξήσεις στα χαρτιά και άλλο η ζωή του εργαζόμενου.

Η κυβέρνηση μιλά για αύξηση του μέσου μισθού κατά 20 ευρώ μικτά το 2025. Όμως τα στοιχεία του ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ, όπως αναλύονται από το ΕΝΑ, (Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή) δείχνουν ότι ο πραγματικός μέσος μισθός μειώθηκε. Δηλαδή, η αγοραστική δύναμη του εργαζόμενου υποχώρησε, παρά τη «βελτίωση» στους ονομαστικούς δείκτες.

Ονομαστικός vs Πραγματικός μισθός: Η μεγάλη διαφορά

Η κυβέρνηση επιλέγει να προβάλλει τον ονομαστικό μέσο μισθό. Όμως αυτό που μετρά για την εργατική οικογένεια είναι ο πραγματικός μισθός, δηλαδή τι μπορεί να αγοράσει με αυτά τα χρήματα.

Όταν ο πληθωρισμός παραμένει υψηλός σε βασικά είδη (τρόφιμα, ενέργεια, ενοίκια), η φορολογία και οι έμμεσοι φόροι παραμένουν στα ύψη, και οι ελαστικές μορφές εργασίας διευρύνονται, τότε μια «αύξηση» 20 ευρώ μικτά μετατρέπεται σε πραγματική μείωση εισοδήματος.

Τα 1500 ευρώ μικτά: Σύνθημα χωρίς αντίκρισμα

Η κυβερνητική υπόσχεση για μέσο μισθό 1500 ευρώ μικτά παρουσιάζεται ως στρατηγικός στόχος. Όμως ο μέσος όρος επηρεάζεται από υψηλότερους μισθούς σε συγκεκριμένους κλάδους. Η πλειοψηφία των εργαζομένων αμείβεται σημαντικά χαμηλότερα ενώ η μερική απασχόληση και οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου πιέζουν προς τα κάτω τις συνολικές αποδοχές.

Στην πράξη, το «1500άρι» λειτουργεί περισσότερο ως επικοινωνιακό αφήγημα παρά ως ρεαλιστική προοπτική για τον μέσο εργαζόμενο.

Η δομή της αγοράς εργασίας παραμένει προβληματική

Τα δεδομένα δείχνουν επέκταση ευέλικτων μορφών εργασίας, συγκράτηση μισθολογικού κόστους ως βασική «ανταγωνιστική» στρατηγική, ανισότητες μεταξύ πλήρους και μερικής απασχόλησης.

Αυτή η κατεύθυνση δεν είναι συγκυριακή· είναι στρατηγική επιλογή. Το μοντέλο ανάπτυξης που βασίζεται σε χαμηλό εργατικό κόστος δεν μπορεί να γεννήσει ουσιαστική βελτίωση στο βιοτικό επίπεδο.

Η πραγματικότητα για τον εργαζόμενο

Ο εργαζόμενος δεν μετράει ποσοστά. Μετράει το σούπερ μάρκετ, το ενοίκιο, τον λογαριασμό ρεύματος, και το τι μένει στο τέλος του μήνα.

Και εκεί, τα 20 ευρώ μικτά εξαφανίζονται πριν καν εμφανιστούν.

Το πραγματικό ερώτημα

Το ζήτημα δεν είναι αν ο μέσος μισθός αυξήθηκε ονομαστικά κατά 20 ευρώ. Το ερώτημα είναι:

• ➤ Ποιος καρπώνεται όποια ανάπτυξη;
• ➤ Γιατί η παραγωγικότητα και τα κέρδη δεν μεταφράζονται σε ουσιαστικές αυξήσεις;
• ➤ Πόσο ακόμη θα βαφτίζεται «επιτυχία» η στασιμότητα;

Η συζήτηση για τους μισθούς δεν μπορεί να εξαντλείται σε στατιστικές ακροβασίες. Χρειάζεται πολιτική σύγκρουση για πραγματικές αυξήσεις, συλλογικές συμβάσεις και προστασία της αγοραστικής δύναμης.

Γιατί στο τέλος, η οικονομία δεν κρίνεται από τα δελτία τύπου — αλλά από το αν ο εργαζόμενος μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια.

Μια ανάρτηση που είχαμε κάνει σαν σήμερα πριν ένα χρόνο και μας θύμισε το f/b

Την προσοχή σας. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Documento υπήρξαν τέσσερις καταγγελίες γυναικών κατά του 39χρονου αστυνομικού Δημήτρη Μπουγιούκου. Τις φυλάκιζε, τις βασάνιζε και τις εξέδιδε. Ο ίδιος μπάτσος το 2010 φέρεται να είχε εμπλακεί και σε υπόθεση διακίνησης ναρκωτικών αλλά και παράνομων όπλων. Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα κατηγορείται για τουλάχιστον δώδεκα βαριά αδικήματα μεταξύ των οποίων η εμπορία ανθρώπων, ο βιασμός κατ’ εξακολούθηση και η διακίνηση ναρκωτικών.

Και για να ρθούμε στο συγκεκριμένο θέμα αρχικά παρακολουθήστε το ηχητικό που παραθέτουμε και στο οποίο η δικηγόρος Αντωνία Λεγάκη -στην ραδιοφωνική εκπομπή του Νίκου Μπογιόπουλου- αφού περιγράφει τα γεγονότα που έχουν προηγηθεί, κάνει αναφορά στην αθωωτική για τους κατηγορουμένους βιαστές της Ηλιούπολης εισαγγελική πρόταση. 

Τελικά και παρά την προκλητική εισαγγελική πρόταση, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθήνας έκρινε με οριακή πλειοψηφία 4-3 ένοχο τον μπάτσο Δημήτρη Μπουγιούκο για “εμπορία ανθρώπων κατ’ επάγγελμα προς τέλεση γενετήσιων πράξεων, τελεσθείσα κατά συρροή” όσο αφορά την περίπτωση της “Ε”, επιβάλλοντας του ποινή 5 έτη και 6 μήνες. Η ίδια δικαστική ετυμηγορία κρίνει αθώο τον μπάτσο για το βιασμό της κοπέλας, τη σωματεμπορία σε βάρος μιας ακόμα 25χρονης, τη διακίνηση ναρκωτικών, την οπλοφορία και την οπλοχρησία.

Είχαμε δηλαδή μια “κολοβή” δικαστική απόφαση για το trafficking στην Ηλιούπολη και πιθανόν αν δεν έδιναν την μάχη με όλες τους τις δυνάμεις οι δικηγόροι υπεράσπισης της κατηγορίας, και αν δεν υπήρχε κόσμος στην αίθουσα, οι κατηγορούμενοι να αθωωνόταν εντελώς. 

Στο άκουσμα της δικαστικής ετυμηγορίας Ακολούθησε αμέσως μεγάλη ένταση από το συγκεντρωμένο πλήθος με οργισμένα συνθήματα κατά του Μπουγιούκου, ενώ μπάτσοι απώθησαν και χτύπησαν άγρια τους παρευρισκόμενους αλληλέγγυους.

Αυτό κι’ αν είναι πρόκληση, που δεν βρίσκεις λέξεις να την σχολιάσεις!