“Χατζηαβάτης: Ζητείται βασιλεύς, δια χώρα πτωχήν, με λαμπράς οικογενειακάς αρχάς και παραδόσεις, ολίγον μεταχειρισμένη αλλά ωραία και εις καλήν κατάσταση.
Οι ενδιαφερόμενοι δέον να έχουν τα εξείς προσόντα. Να είναι ελέω θεού γαλαζοαίματοι, να είναι ξανθοί, χαριτωμένοι και με εύθυμων διάθεση για να ευθυμήσει και η δύστυχος Ελλάς…”
Ιάκωβου Καμπανέλλη, “ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ”
Ήρθε η ώρα να ξαναδιαβάσουμε Βιλχελμ Ράιχ και να βουτήξουμε στην ανάλυση του ανθρωπάκου που τον περιφρονούν, αλλά αυτός τους εκθειάζει. Παράλληλα να κατανοήσουμε το μικροαστικό σύνδρομο του επιλοχία, δηλ. γλείψιμο και σεβασμός στους ανώτερους, περιφρόνηση στους κατώτερους και την πλήρη άγνοια ταξικής συνείδησης που μας δίνει επάξια τον ρόλο του Χατζηαβατη….
***
«Ποιο είναι το μεγάλο μυστικό του βλάκα;» ρώτησαν κάποτε τον κ. Κόινερ.
«Αυτό που τον κάνει ακατανίκητο, ανυπέρβλητα κακό και πάντα νικητή;».
«Το μεγάλο μυστικό του βλάκα, για να σκεφτώ λίγο. Ε, μάλλον ότι δεν του περνά καν από το μυαλό, δεν διανοείται ότι μπορεί για μια στιγμή να ‘χει άδικο. Κι αν του περάσει μια στάλα υποψίας από το μυαλό, γρήγορα τη διώχνει. Αυτός βλαξ; Ποτέ των ποτών. Οι άλλοι είναι πάντα. Έτσι γίνεται αδίσταχτα θρασύς, υπέροχα επικίνδυνος, ανυπέρβλητα αλαζονικός. Και πείθει. Γιατί πάντα υπάρχουν αρκετοί βλάκες για να σχηματίσουν μια πλειοψηφία. Αυτό είναι το μυστικό όπλο του βλάκα. Μα γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να εξολοθρεύουμε τη βλακεία, γιατί κάνει βλάκες αυτούς που τη συναντούν».
Ιστορίες του κ. Κόινερ του Μπέρτολτ Μπρεχτ
0 Comments