Όποιος παρακολούθησε τη συζήτηση στη Βουλή δύσκολα δεν θα συμφωνούσε με τον Δημήτρη Κουτσούμπα: κανένα επικοινωνιακό παιχνίδι και καμία τακτική διαχείρισης δεν μπορούν πλέον να σώσουν την κατάσταση για την κυβέρνηση. Ο «εκβιαζόμενος και διαπλεκόμενος πρωθυπουργός», όπως τον χαρακτήρισε ο Σωκράτης Φάμελος, βρίσκεται σε πορεία φθοράς που «πρέπει να τελειώσει σύντομα», όπως ευχήθηκε ο Νίκος Ανδρουλάκης. Γιατί, όπως κατέληξε ο γγ του ΚΚΕ, «τίποτα από αυτά δεν λειτουργεί πια – η κλεψύδρα αδειάζει».

Η τοποθέτηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου, που μίλησε για «μία από τις πιο άθλιες πρωθυπουργικές ομιλίες – και ίσως από τις τελευταίες», δεν ήταν απλώς μια αιχμηρή ατάκα. Αντανακλούσε το βαρύ πολιτικό κλίμα και τον εμφανή εκνευρισμό που επικρατεί στις τάξεις της κυβέρνησης, η οποία βρέθηκε αντιμέτωπη με τα πυρά σύσσωμης της αντιπολίτευσης.

Υπάρχει όμως και κάτι βαθύτερο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να αγνόησε στη Βουλή τη λαϊκή δυσαρέσκεια για την καθημερινότητα – που αποτυπώνεται και στις κινητοποιήσεις, όπως στη Λέσβο – καθώς και τα «γαλάζια» σκάνδαλα που κυριάρχησαν στη συζήτηση. Δεν μπορεί όμως να αγνοήσει τα μηνύματα που λαμβάνει από τις κυλιόμενες δημοσκοπήσεις.

Δεν αναπαράγουμε φήμες ή «off the record» πληροφορίες. Όταν όμως η ίδια η αστική δημοσιογραφία μεταφέρει ότι δημοσκόπος που εμπιστεύεται το Μαξίμου εκτιμά πως η Νέα Δημοκρατία κινείται κάτω από το 25%, τότε δεν μιλάμε για ψίθυρους. Μιλάμε για ένδειξη βαθιάς κρίσης.

Το 25% δεν είναι ένας απλός αριθμός. Είναι το κρίσιμο πολιτικό όριο: κάτω από αυτό, η ΝΔ χάνει έδρες, αποδυναμώνεται το bonus της ενισχυμένης αναλογικής και – κυρίως – δυσκολεύεται να σχηματίσει κυβέρνηση είτε μόνη είτε με «εύκολους» συμμάχους.

Κάτω από αυτό το όριο αρχίζουν τα πραγματικά προβλήματα: εσωκομματικές συγκρούσεις, σενάρια ανασχηματισμών, αναζήτηση νέων προσώπων και αφηγημάτων. Και η αφορμή δεν είναι μία. Το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, με δικογραφίες και αιτήσεις άρσης ασυλίας, έρχεται να προστεθεί σε μια ήδη επιβαρυμένη ατζέντα: υποκλοπές, Τέμπη, ακρίβεια, ιδιωτικοποιήσεις και διαρκής πίεση στο λαϊκό εισόδημα.

Δεν χρειάζονται «ραβασάκια» για να φανεί η εικόνα. Οι δημόσιες δημοσκοπήσεις δείχνουν εδώ και μήνες μια ΝΔ που παλεύει να κρατηθεί γύρω από το 25%, μέσα σε ένα κλίμα αυξανόμενης αποχής και δυσαρέσκειας. Το Μαξίμου μπορεί να μιλά για «πρωτιά», αλλά η κοινωνική πραγματικότητα είναι άλλη: η πίεση από τα κάτω μεγαλώνει.

Η ουσία είναι ξεκάθαρη. Το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε φάση φθοράς και αναδιάταξης. Οι δημοσκοπήσεις και οι εσωτερικές εντάσεις δείχνουν ότι η κυριαρχία της ΝΔ δοκιμάζεται. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα ανατραπεί από μόνο του, ούτε ότι μια εναλλαγή στη διαχείριση αρκεί.

Οι εξελίξεις θα κριθούν αλλού: στην κοινωνία, στις συλλογικές διεκδικήσεις, στις κινητοποιήσεις. Εκεί όπου δοκιμάζονται στην πράξη οι πολιτικές ισορροπίες — και όχι στα «ραβασάκια» και τα κλειστά γραφεία.