Προσοχή – το θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό.

Είναι ντροπή, σε μια στιγμή που όλη η χώρα μετρά πληγές – ψυχικές, ηθικές, υλικές, περιβαλλοντικές – να αναγκαζόμαστε να μιλάμε για ένα τέτοιο ακραίο φαινόμενο.

Από τις στάχτες προσπαθούμε να βρούμε λίγο φως, κι όμως, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σκοτεινό και επικίνδυνο σκηνικό που θυμίζει μόνο κινηματογραφικά σενάρια.

Θέλω να μιλήσω για την απαράδεκτη πλεκτάνη που στήθηκε εδώ και δύο ημέρες για να ενοχοποιηθεί άδικα ένας 25χρονος, κατηγορούμενος για εμπρησμό στο γηροκομείο.

Τον γνωρίζω προσωπικά, όπως και την οικογένειά του. Ξέρω πως είναι άνθρωπος που αγαπά τη φύση, ενεργός στο ΣΩMA EΛΛHNIKOY OΔHΓIΣMOY μέχρι τα 18 του. Στην συνέχεια πήγε για σπουδές και από τότε, όποτε μπορούσε βοηθούσε. Βρέθηκε στο σημείο όχι για να καταστρέψει, αλλά για να βοηθήσει στην κατάσβεση – όπως και πολλοί άλλοι εθελοντές. Υπάρχουν επίσημες μαρτυρίες από ένστολο επισμηνία και πολίτες που επιβεβαιώνουν την παρουσία και τη δράση του.

Κι όμως, με μία μόνο φωτογραφία – που δείχνει απλά έναν σκυμμένο άνθρωπο – επιχειρείται η καταστροφή της ζωής του.

Ο «φωτογράφος» παραμένει ανώνυμος, ενώ διαρρέει επιλεκτικά υλικό σε δημοσιογράφους που αποσιωπούν τις μαρτυρίες υπεράσπισης. Κανείς δεν απαντά γιατί δεν υπάρχουν ευρύτερα πλάνα ή βίντεο, γιατί οι εικόνες είναι τόσο εστιασμένες, ή ποιον τελικά εξυπηρετεί αυτή η «είδηση».

Και εδώ έρχεται το πιο επικίνδυνο σημείο:

Πέρα από τη νομική διάσταση, έχουμε να κάνουμε με μια μορφή ακραίου κοινωνικού bullying.

Μιλάμε για τη δημόσια διαπόμπευση ενός νέου ανθρώπου, που χωρίς να έχει καταδικαστεί, έχει ήδη στιγματιστεί. Η φήμη του, η ψυχολογία του και ακόμη και η σωματική του ασφάλεια κινδυνεύουν. Οι γονείς του παλεύουν να αποδείξουν ότι ο γιος τους δεν είναι αυτό που παρουσιάζουν οι τίτλοι. Η ζημιά που προκαλείται από μια τέτοια ψευδή κατηγορία δεν σβήνει εύκολα – αφήνει βαθιές πληγές που μπορεί να συνοδεύουν έναν άνθρωπο για πάντα.

Βullying είναι και αυτό: η συκοφαντία, η στοχοποίηση, η παραποίηση της αλήθειας με σκοπό να καταστρέψει έναν άνθρωπο κοινωνικά και ψυχικά.

Και αυτό είναι εξίσου βίαιο, εξίσου επικίνδυνο.

Η συκοφαντική δυσφήμηση (άρθρα 362–363 ΠΚ) τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή. Αλλά το τίμημα για το θύμα – η απώλεια της αξιοπρέπειας, η ψυχολογική κατάρρευση, η αίσθηση ανασφάλειας – δεν αποκαθίσταται εύκολα.

Κάθε ένας από εμάς οφείλει να σκεφτεί σοβαρά:

Αν ήσουν εσύ ή το παιδί σου στη θέση του, πώς θα ένιωθες;

Και κυρίως – τι θα έκανες για να σταματήσει αυτή η βαρβαρότητα;

Και εδώ προκύπτουν κρίσιμα ερωτήματα για αυτή την τραγική σκευωρία:

• Ποιο ακριβώς είναι το «πειστήριο»; Μια και μόνο φωτογραφία ενός σκυμμένου ανθρώπου;

• Πώς βρέθηκε ο «φωτογράφος» στο σημείο, την ώρα που η φωτιά ήταν σε πλήρη εξέλιξη;

• Γιατί επέλεξε να τραβήξει μόνο φωτογραφίες και όχι βίντεο, που θα έδειχνε την πραγματική δράση του 25χρονου; Μήπως επειδή μια φωτογραφία μπορεί εύκολα να διαστρεβλωθεί και να παρουσιαστεί ως το αντίθετο της αλήθειας;

• Γιατί οι λήψεις είναι τόσο εστιασμένες και δεν δείχνουν το γενικότερο περιβάλλον; Μήπως γιατί σε απόσταση λίγων μέτρων υπήρχαν ένστολοι και άλλοι εθελοντές που θα μαρτυρούσαν την αλήθεια;

• Γιατί ο «φωτογράφος» που διαρρέει προσωπικά δεδομένα στα φερέφωνα της κυβερνητικής προπαγάνδας δεν αποκαλύπτει την ταυτότητά του, ώστε να δεχθεί δημόσια αναγνώριση για το «κατόρθωμά» του;

• Γιατί οι συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι της Πάτρας, που «έκαναν έρευνα» για τον 25χρονο, απέκρυψαν επιμελώς τις καταθέσεις των αυτοπτών μαρτύρων;

• Όταν ο νέος αθωωθεί, θα βγουν αυτοί οι ίδιοι να ζητήσουν συγγνώμη και να διερευνήσουν ποιος, πώς και γιατί έστησε αυτό το βρώμικο παιχνίδι;

• Δεν είναι τουλάχιστον ύποπτο ότι συλλαμβάνονται «εμπρηστές» τη στιγμή που έχει γίνει πλέον φανερό πως η κυβέρνηση αδυνατεί να ελέγξει τις φωτιές στην Αχαΐα και σε όλη τη χώρα;

• Ποιος λογικός εμπρηστής θα έβαζε φωτιά σε σημείο όπου ήδη υπήρχε πύρινο μέτωπο σε εξέλιξη;

• Ποιος κερδίζει από τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης;

• Και τελικά: ποιος έχει τα μέσα, την πρόσβαση και την ψυχρή αποφασιστικότητα να στήσει μια τόσο καλά οργανωμένη πλεκτάνη;