Σαν σήμερα, πριν από 107 χρόνια, η βρετανική αποικιοκρατία διέπραξε μία από τις πιο βάναυσες σφαγές στην Ινδία. Στον κήπο Τζαλιανουάλα Μπαγκ, στο Αμριτσάρ της Πενταποταμίας, χιλιάδες άοπλοι Ινδοί – άνδρες, γυναίκες και παιδιά – είχαν συγκεντρωθεί ειρηνικά.Μερικοί διαμαρτυρόνταν για τον καταπιεστικό νόμο Rowlatt, ενώ άλλοι γιόρταζαν την παραδοσιακή γιορτή Βαϊσάχι.
Χωρίς καμία προειδοποίηση, ο βρετανός ταξίαρχος Ρέτζιναλντ Ντάιερ διέταξε τους στρατιώτες του να ανοίξουν πυρ κατά του πλήθους. Οι σφαίρες έπεφταν για περίπου δέκα λεπτά μέσα σε έναν κλειστό χώρο με ελάχιστες εξόδους. Οι άνθρωποι ποδοπατήθηκαν ή πνίγηκαν στον πανικό.
Αποτέλεσμα: Εκατοντάδες νεκροί (επίσημα 379, ενώ ινδικές εκτιμήσεις μιλούν για πολύ περισσότερους) και πάνω από χίλιοι τραυματίες. Ανάμεσά τους δεκάδες γυναίκες και παιδιά.
Η σφαγή δεν ήταν «ατύχημα». Ήταν συνειδητή απόφαση της αποικιακής εξουσίας για να τρομοκρατήσει τον ινδικό λαό και να συντρίψει κάθε φωνή αντίστασης.
Το γεγονός αυτό αποτέλεσε σημείο καμπής στον αγώνα της Ινδίας για ανεξαρτησία. Πυροδότησε μαζική οργή σε όλη τη χώρα, ενίσχυσε το κίνημα του Γκάντι και έδειξε ξεκάθαρα την ωμότητα του βρετανικού ιμπεριαλισμού.
Οι μάρτυρες του Αρμιτσάρ δεν χάθηκαν μάταια.
Η θυσία τους τροφοδότησε τον μεγάλο λαϊκό αγώνα που οδήγησε τελικά στην ανεξαρτησία της Ινδίας.
0 Comments