Παρασκευή 18 Δεκέμβρη 2015 – Παγκόσμια Ημέρα Μεταναστών-ριών
Πανευρωπαϊκή και Πανελλαδική Ημέρα Αλληλεγγύης

Στις 18 Δεκέμβρη, σε κάθε πόλη και γειτονιά, σε κάθε κοινωνικό και εργασιακό χώρο, από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου μέχρι την Ειδομένη, αλλά και σε κάθε σταθμό της προσφυγικής διαδρομής μέχρι την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, ενώνουμε τη φωνή μας με τους πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες.

Στις 18 Δεκέμβρη μαζικά, αποκεντρωμένα και μαχητικά συνεχίζουμε και κορυφώνουμε τη δράση μας σε πανελλαδικό επίπεδο:
• Δεν μένουμε παρατηρητές στο δράμα της προσφυγιάς και δεν συναινούμε στις πολιτικές της Ευρώπης-Φρούριο με την Ελλάδα στο ρόλο του συνοριοφύλακα. Δεν αποδεχόμαστε κανέναν «ρεαλισμό» που πνίγει εκατοντάδες πρόσφυγες στο Αιγαίο, υψώνει φράχτες στα σύνορα και εξαπολύει στρατιωτικού τύπου επιχειρήσεις ενάντια στις βάρκες των προσφύγων.

• Δεν σιωπούμε μπροστά στις αιτίες και τους υπεύθυνους για τους πολέμους και τον ξεριζωμό. Είναι η ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας που με τις επεμβάσεις, τους βομβαρδισμούς, την υποδαύλιση θρησκευτικών και φυλετικών συγκρούσεων μεθοδεύουν τη διάλυση μιας σειράς χωρών της περιφέρειας και ανταγωνίζονται για τον οικονομικό και πολιτικό έλεγχο των περιοχών. Η βαρβαρότητα του «Ισλαμικού Κράτους» γεννήθηκε και γιγαντώθηκε με τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας». Για τις επιθέσεις στο Παρίσι είναι εξίσου υπεύθυνες τόσο οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία και την Αφρική, όσο και ο ταξικός πόλεμος, ο ρατσισμός και η ισλαμοφοβία στο εσωτερικό των δυτικών χωρών.
• Δεν επιτρέπουμε να μετατραπούν οι οικονομικοί και πολιτικοί πρόσφυγες σε αποδιοπομπαίους τράγους και να παρουσιαστούν ως απειλή για την ασφάλεια της Ευρώπης. Παλεύουμε ενάντια στους φράχτες και το κλείσιμο των συνόρων, ενάντια στον εγκλωβισμό των προσφύγων έξω από τα σύνορα της Ευρώπης με την εξαγορά αντιδραστικών καθεστώτων όπως αυτό του Ερντογάν.
• Η ενοχοποίηση των προσφύγων είναι το όχημα για επιβληθούν αυταρχικές και αντιμεταναστευτικές πολιτικές, πολιτικές εξαίρεσης δικαιωμάτων και περιστολής των ελευθεριών όλων μας. Αντιστεκόμαστε στο «κράτος έκτακτης ανάγκης», στην νέα επίθεση στα πολιτικά δικαιώματα των λαών της Ευρώπης στο όνομα της «ασφάλειας», τη στρατιωτικοποίηση, την τρομοϋστερία, το ρατσισμό και την ισλαμοφοβία.

Η πολιτική της Ευρώπης-Φρούριο έχει την υπογραφή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Ο φράχτης στον Έβρο που η κυβέρνηση υπερασπίζεται εκτρέπει την προσφυγική διαδρομή στο επικίνδυνο και θανατηφόρο πέρασμα του ανατολικού Αιγαίου. Οι εκατοντάδες πνιγμένοι πρόσφυγες, οι άθλιες συνθήκες υποδοχής και η παντελής απουσία κρατικών δομών πρόνοιας δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από τον συμπονετικό λόγο των υπουργών και να επουλωθούν από την πολύτιμη συμβολή των αλληλέγγυων που δεν επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών.
Η Ελλάδα με τη συμμετοχή της στου ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς και την αποδοχή της στις ευρωπαϊκές συμφωνίες αναλαμβάνει κεντρικό ρόλο τόσο στην συνέχιση των πολεμικών τυχοδιωκτισμών, όσο και στην «αναχαίτιση» και τον εγκλωβισμό των προσφύγων στα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε.. Με την αναβάθμιση της Frontex και την ίδρυση των Hot Spots παραχωρεί εκτεταμένη δικαιοδοσία στις υπηρεσίες της Ε.Ε. για να την ταχύρρυθμη διαλογή, κράτηση και «επαναπροώθηση» στην Τουρκία των εισερχόμενων οικονομικών και πολιτικών προσφύγων.

Η καταγραφή και «διαλογή» στα Hot Spots είναι ένας μηχανισμός αποκλεισμού και εξαίρεσης δικαιωμάτων, που βασίζεται σε αυθαίρετα, νομικά έωλα και ρατσιστικά κριτήρια. Η επίκληση της ανάγκης διαχωρισμού μεταξύ «προσφύγων» και «οικονομικών μεταναστών» είναι ψευδεπίγραφη και υποκριτική, εξυπηρετώντας τις κυρίαρχες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις της Ευρώπης. Με τα Hot Spots αποκτούν τα κράτη της Ε.Ε. τη δυνατότητα να επιλέγουν τους πλέον εκμεταλλεύσιμους και «εντάξιμους» εργαζόμενους-ες και ταυτόχρονα να αποκλείουν από κάθε δικαίωμα ένα μεγάλο τμήμα της μεταναστευτικής εργασίας. Οι αποκλεισμένοι οικονομικοί και πολιτικοί πρόσφυγες μετατρέπονται σε μια κατηγορία από-νομιμοποιημένων εργαζομένων, ενός φθηνού εργατικού δυναμικού «χωρίς χαρτιά», ευάλωτου στην εργασιακή εκμετάλλευση, τους εργοδοτικούς εκβιασμούς και τον κοινωνικό αποκλεισμό.