Κάποτε, στα χρόνια της δικτατορίας, είχαμε το «συνδικαλιστικό τμήμα της ασφάλειας». Κάθε συνδικαλιστική δράση, εργατών, φοιτητών, μαθητών είχε την «ανάλογη αντιμετώπιση» από τους μπάτσους που μεταφραζόταν σε απολύσεις, σε ξύλο σε «φακέλωμα».

Από τότε κύλισε πολύ νερό στ’ αυλάκι. Ο λύκος κι αν εγέρασε .. όμως.

Αυτή την φορά στο στόχαστρο οι μαθητικές καταλήξεις αλλά με …εκσυχρονιστικές τακτικές. Το στίγμα το έδωσε ο Καραμανλής με την σχετική του τοποθέτηση εχτές στην βουλή:«Ρωτώ ωστόσο: Είναι πολιτική για την Παιδεία οι ασκήσεις επαναστατικής γυμναστικής; Είναι δυνατόν να επικροτούνται οι καταλήψεις και να μην καταδικάζονται οι καταστροφές στα σχολεία;». Για να συνεχίσει λέγοντας ότι «δεν μπορεί καμιά υπεύθυνη πολιτική δύναμη να συντάσσεται με μεθοδεύσεις που αποβλέπουν στον εκβιασμό της κοινωνίας. Αυτές τις συμπεριφορές ειδικά αυτήν την περίοδο δεν τις αντέχει ο τόπος».
Λες κι όλος ο «τόπος» είναι η κυβέρνησή του και τα συμφέροντα της αστικής τάξης που εκπροσωπεί.

Η φάμπρικα κατατρομοκράτησης των μαθητών είχε στηθεί ήδη πριν καμιά βδομάδα. Τότε που οι ανάλογοι «Σανιδάδες» από την Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας είχαν στείλει ένα φιρμάνι στην Ασφάλεια Αττικής «για να ερευνηθεί από την Αστυνομία αν υπάρχει τέλεση αδικημάτων σε σχολεία που τελούν υπό κατάληψη».

Ετσι λοιπόν με νεοδημοκρατική κάλυψη άρχισαν το έργο τους τα σαϊνια της ΓΑΔΑ.

Αρχισαν να τηλεφωνούν στους διευθυντές σχολείων που βρίσκονται σε κατάληψη και να τους ζητούν να παρουσιαστούν στην Ασφάλεια προκειμένου να καταθέσουν για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγιναν οι καταλήψεις στα σχολεία τους και βεβαίως να υποδείξουν τους …πρωταιτίους.
Να καρφώσουν δηλαδή στους ασφαλίτες τους ίδιους τους μαθητές τους.
Παράλληλα, ζητήθηκαν και τα ονόματα των προέδρων των συλλόγων γονέων για να καταθέσουν και αυτοί.

Εδρασε και σε μια άλλη κατεύθυνση όμως η κυβέρνηση. Προσπάθησε να ενεργοποιήσει το φαινόμενο των «αγανακτισμένων γονέων». Να συστρατεύσει στις επιδιώξεις της διάφορα φασισταριά, «νοικοκυραίους», αλλά και απλώς ανεγκέφαλους κομπλεξικούς τύπους.
Το ‘χε κάνει και στο παρελθόν με θύμα τον Τεμπονέρα.

Ηδη σημειώθηκε το ανάλογο περιστατικό. Οπως καταγγέλλει η «Επιτροπή υπεράσπισης των Μαθητών Δήμου Ηλιούπολης»: «ο Αποστόλης Καλατζόπουλος ως κοινός τραμπούκος εξάσκησε σωματική βία ενάντια στον μαθητή Ορφέα Π. έξω από το βενζινάδικο που ο Καλαζόπουλος διατηρεί».
Την έστησε, δηλαδή, σε ένα δεκαπεντάχρονο παιδί, το άρπαξε, το πέταξε βίαια στο δρόμο και το απειλούσε ότι αν συνεχίσει την κατάληψη (τον βάφτισε υποκινητή) θα έχει να κάνει μαζί του.

ΟΙ συγκεκριμένοι γονείς αντέδρασαν δυναμικά.

Εκαναν την καταγγελία τους αφίσα και την τοιχοκόλλησαν μαζικά σε όλη την περιοχή, δείχνοντας το δρόμο της συλλογικής αντίστασης.

Αντιγράφουμε από το κείμενο της καταγγελίας:

«Σε μια κοινωνία που τα πάντα έχουν σαπίσει!

Σε μια κοινωνία που για τους εργαζόμενους γίνεται όλο και πιο εφιαλτική!

Σε μια κοινωνία που μια ελάχιστη μειοψηφία λυμαίνεται τα πάντα!

Σε μια κοινωνία που έχει απαξιώσει την εκπαίδευση των παιδιών!

Σε μια κοινωνία που το μόνο μέλλον που επιφυλάσσει στα παιδιά της είναι η ανεργία και η ανασφάλεια!

Σ’ αυτή την κοινωνία τα οποιαδήποτε αγωνιστικά σκιρτήματα των παιδιών, “ανώριμα”, “ανοργάνωτα”, “μη υπεύθυνα” κ.λπ. αποτελούν ένα παραθυράκι ελπίδας για το μέλλον.

Σ’ αυτή μας τη γνώμη αρκετοί μπορεί να μη συμφωνούν.

Σ’ αυτή μας τη γνώμη δυστυχώς αντιτίθενται με απίθανα πυρά “θεσμικά” όργανα της εκπαίδευσης –καθηγητές (όχι πολλοί ευτυχώς), Σύλλογοι Γονέων κ.λπ.– που αντί τα πυρά τους να τα στρέψουν ενάντια στους υπεύθυνους αυτής της κατάστασης, τα βάζουν με τα παιδιά αγνοώντας σκόπιμα και προκλητικά ότι τα παιδιά είναι τα κύρια ΘΥΜΑΤΑ της εξευτελιστικής κατάστασης στην εκπαίδευση.

Για ορισμένους αυτή η συμπεριφορά δεν μας παραξενεύει. Είναι γνωστή η δουλικότητά τους απέναντι στους μεγάλους και η “αντρειοσύνη” τους απέναντι στους αδύνατους.

Σε όλα τα πράγματα όμως υπάρχουν όρια. Και εδώ τα όρια έχουν τελείως ξεπεραστεί».

Αφού καταγγέλλει τον τραμπουκισμό, η ανακοίνωση καταλήγει:
«Καλούμε τους πολίτες της Ηλιούπολης να καταδικάσουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τους τραμπουκισμούς εναντίον των παιδιών μας.

Η τρομοκρατία δεν πρόκειται να περάσει».