«Πίσω από το μπαράζ εκρήξεων τον τελευταίο καιρό σε νυχτερινά κέντρα στην Αττική κρύβονται «ίχνη» υπηρετούντων στην ΕΛ.ΑΣ. Επίορκοι, σύμφωνα με πληροφορίες, εκδικούνται με τον τρόπο αυτόν επιχειρηματίες που αρνούνται την «προστασία» τους. Οι σχέσεις διαπλοκής μεταξύ αστυνομικών και υποκόσμου αποτελούν κομβικό σημείο στη λειτουργία του δικτύου «προστασίας» στον βρώμικο κόσμο της νύχτας».

Το σημερινό δημοσίευμα της «Καθημερινής» όπως και του “Βήματος” που αναφέρει ότι “Τις τελευταίες ημέρες κατηγορίες για σχέσεις υψηλόβαθμων αξιωματικών της Αστυνομίας στην Κρήτη με χασισοκαλλιεργητές και εμπόρους ναρκωτικών αναστατώνουν και πάλι την ΕΛ.ΑΣ” δεν μας λένε τίποτα περισσότερο απ’ αυτό που έχουμε γράψει τόσες φορές.
Η μεγαλύτερη συμμορία κακοποιών που υπάρχει στον ελλαδικό χώρο αποτελείτε από μπατσογούρουνα.

Η ατιμωρησία και η ασυδοσία που έχουν οι μπάτσοι τους έχουν κάνει σε πολλές περιπτώσεις να μην δρουν μόνο σαν δυνάμεις καταστολής αλλά σαν στρατός κατοχής.

Ότι θα την βγάλουν «καθαρή» αν τυχόν και στραβώσει η δουλειά το έχουν εξασφαλισμένο.

Να τι γράφει μια έκθεση του ΟΑΣΕ σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στην μπασκιναρία:

“Η Ελλάδα δεν είναι απαλλαγμένη από την παγκόσμια τάση που έχουν τα όργανα του νόμου να παραβιάζουν συχνά τα δικαιώματα των πολιτών κατά την διάρκεια της σύλληψης, της ανάκρισης, της κράτησης ή της φυλάκισης. Αυτή η στάση υποβοηθείται από την πρακτική των δικαστικών αρχών οι οποίες σπάνια διώκουν αυτή την εγκληματική συμπεριφορά. Οταν το κάνουν, οι υποθέσεις φθάνουν στο δικαστήριο πολλά χρόνια μετά τα γεγονότα. Αυτό συμβαίνει ακόμα και σε περιπτώσεις που στηρίζονται σε ιατροδικαστικά στοιχεία. Περιστατικά, αδιάσειστα ενοχοποιητικά στοιχεία καθώς και ιατροδικαστικές βεβαιώσεις αγνοούνται από τα δικαστήρια, τα οποία τελικά αθωώνουν τους αστυνομικούς. Οι αστυνομικοί μπορούν να παραμείνουν στο σώμα κατά την διάρκεια της μακρόχρονης περιόδου των ανακρίσεων και των δικαστικών διαδικασιών και κατ’ αυτό τον τρόπο είναι σε θέση να ασκούν ανεπίτρεπτη επιρροή σε εκείνους που θα τολμήσουν να ασκήσουν δίωξη εναντίων τους. Οι πρακτικές αυτού του είδους αποθαρρύνουν πολλά θύματα αστυνομικής βίας από το να καταθέσουν μηνύσεις εναντίων αστυνομικών”.

Δεν έχει νόημα να ζητήσουμε “εκσυγχρονισμούς” και άλλες τέτοιες μαλακίες για τις δυνάμεις καταστολής. Αυτό τον ρόλο τον αφήνουμε στους τσανακογλύφτες του συστήματος. Και οι αστυνομία τους είναι «καθ εικόνα και ομοίωση» του καθεστώτος που ζούμε.