Η 48ωρη αποφυλάκιση του Δ. Κουφοντίνα – που πληρεί όλα τα κριτήρια εδώ και 7 χρόνια – καταδεικνύει την σύγκρουση 2 κόσμων. Από την μία ο κόσμος του αγώνα, της αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς, της πολύμορφης πάλης με την αδικία, της υπευθυνότητας, της πολιτικής – ιδεολογικής συνέπειας. Από την άλλη μεριά, ο “κόσμος” της διαφθοράς, των παραδικαστικών κυκλωμάτων, της ανηθικότητας, της υποτέλειας, της μπίζνας εις βάρος αθώων, της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, του εργασιακού Μεσαίωνα, των πλειστηριασμών, των ιμπεριαλιστικών πολέμων κλπ κλπ και ό,τι πιο βρώμικου έχει γεννήσει η Ανθρωπότητα. Εμείς τον δεύτερο κόσμο τον πολεμάμε.
Καθένας από το δικό του μετερίζι. Άλλοι από συλλογικότητες, άλλοι με αναβαθμισμένες μορφές πάλης, άλλοι από τα μέσα, άλλοι προσπαθούμε να τον κατανοήσουμε, άλλοι σε κάθε ευκαιρία και ίσως με κάποια επιφύλαξη μ’ αυτό που θέλουμε να χτίσουμε…
Κανείς δεν είπε ότι ο Κουφοντίνας είναι Άγιος ή ότι η θεώρησή του είναι αλάνθαστη. Είναι άνθρωπος του καιρού του και ανδρώθηκε με χιλιάδες άλλους λιγότερο γνωστούς αγωνιστές τα πρώτα χρόνια της Αντιπολίτευσης. Ακολούθησε το ένοπλο μονοπάτι, σύμφωνα με την Μ-Λ θεώρηση και πράξη. Μαγκιά του. Δεν θα τον κρίνω. Δεν θα τον πω “δολοφόνο”, αλλά συνεπή επαναστάτη της πράξης. Έκανε αυτό που οι περισσότεροι λίγο – πολύ από εμάς θέλουμε : βρήκε νόημα στην Ζωή του μέσω της Δράσης. 11 ανθρωποκτονίες. Ε και; Αν εξαιρέσουμε τον Αξαρλιάν που έφυγε από επιχειρησιακή αμέλεια, και οι 10 φόνοι ήταν πλήρως δικαιλογημένοι. Και έλαβε πλήρως τις ευθύνες που του αναλογούσαν ως ένα από τα ηγετικά μέλη της Ε.Ο 17Ν.
Για μένα και χιλιάδες άλλους αποτελεί σύμβολο αγώνα… Ψηλά τις γροθιές!
0 Comments