· Παρασκευή 16/11, Λεωφόρος ΝΑΤΟ – Άνω Λιόσια: Πενηντατετράχρονος εργάτης καθαριότητας, υπάλληλος του δήμου Αλίμου, πατέρας τεσσάρων παιδιών, νεκρός μετά από την ανατροπή του απορριμματοφόρου στο οποίο επέβαινε.

· Παρασκευή 9/11, Ασπρόπυργος: Ένας εργάτης καθαριότητας νεκρός και ένας ακόμη τραυματίας, παρασυρμένοι από ΙΧ όχημα. Ανατριχιαστική «λεπτομέρεια»: Ο νεκρός εργάτης ήταν κωφάλαλος (!!!), και παρ’ όλ’ αυτά τον είχαν βάλει να εργάζεται στο δρόμο!!!

· Δευτέρα 29/10, Μαρούσι: Συμβασιούχος εργάτης, πατέρας τριών παιδιών, νεκρός από παθολογικά αίτια μετά από τη δυσφορία που ένιωσε κατά τη διάρκεια της δουλειάς του.

· Παρασκευή 22/6, Κορωπί: Σαρανταπεντάχρονος εργάτης δήμου νεκρός από αλλεργικό σοκ που προκάλεσαν τσιμπήματα από σφήκες όταν προσπαθούσε να ξεσφηνώσει καναπέ από την αρπάγη του απορριμματοφόρου.

Και η αιματοβαμμένη λίστα των νεκρών εργατών στους δήμους όχι μόνο δεν έχει τέλος, αλλά πυκνώνει με τρομακτικούς ρυθμούς. Συμπληρώνοντας τη λίστα των θυμάτων που θρηνεί συνολικά η εργατική τάξη, αναγκασμένη να δουλεύει με άθλιους όρους, με εξαντλητικούς ρυθμούς, εκτεθειμένη σε κάθε λογής κίνδυνο, απροστάτευτη, για ένα πενιχρό μεροκάματο και αυτό για λίγους μόλις μήνες.

Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο του συστήματος της εκμετάλλευσης, του καπιταλισμού. Αυτή είναι η πραγματική ουσία της πολιτικής που υπηρετούσαν και υπηρετούν οι ντόπιες κυβερνήσεις (τόσο η τωρινή όσο και οι προηγούμενες), αλλά και οι δημοτικές αρχές που διαχειρίζονται τις πολιτικές αυτές. Ούτε τα κροκοδείλια δάκρυά τους, ούτε η επίκληση της «κακιάς στιγμής», ούτε οι προσπάθειες να αποσιωπήσουν αυτά τα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ, μπορούν να κρύψουν τις βαριές τους ευθύνες. Είναι όλοι τους υπόλογοι!!!

Και η πάλη των εργαζομένων για μια καλύτερη ζωή, για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, για πλήρη και σταθερή δουλειά δεν μπορεί να βασίζεται στα παραμύθια που της πουλάνε καθημερινά όλοι αυτοί. Δεν θα σταματήσουν, αν δεν τους σταματήσουμε εμείς! Γιατί αυτή είναι η «ανάπτυξή» τους, το «τέλος των μνημονίων» και η «κανονικότητα» για τα οποία μας βομβαρδίζουν καθημερινά. Είναι η συνέχιση της ίδιας –άγρια αντεργατικής– πολιτικής. Είναι η θυσία των εργαζομένων στο βωμό των συμφερόντων του ντόπιου κεφάλαιου και των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Μιλούν για εργατικά «ατυχήματα» και ρίχνουν ξεδιάντροπα το φταίξιμο στους εργάτες. Αυτοί, που τόσο αδίστακτα εκβιάζουν τους εργαζόμενους να δουλεύουν κάτω από αυτές τις άθλιες συνθήκες. Αυτοί που βλογάνε τα γένια των μεγαλοεπιχειρηματιών, των εφοπλιστών και των μεγαλοεργολάβων. Αυτοί που έχουν μετατρέψει τη χώρα σε ορμητήριο των ΝΑΤΟϊκών φονιάδων και που δεν θα διστάσουν να στείλουν και το δικό μας λαό σαν κρέας για τα κανόνια τους.

Ενάντια σε όλους αυτούς, ενάντια στην πολιτική που υπηρετούν σε βάρος μας, ΜΟΝΟ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΦΡΑΓΜΟ! Μόνο με τη δική μας οργανωμένη, συλλογική, αποφασιστική πάλη μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας, τα ταξικά μας συμφέροντα.

Αυτές οι δολοφονίες εργατών δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες! Ας μην ανεχτούμε άλλες θυσίες στο βωμό των συμφερόντων τους! Ας μην ανεχτούμε άλλο την πραγματικότητα της εντατικοποίησης, των εκβιασμών, της δουλειάς χωρίς δικαιώματα, των άθλιων μισθών, της ανακύκλωσης της ανεργίας, του εργασιακού μεσαίωνα!

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!

18 Νοέμβρη 2018