Σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσε η κυβέρνηση σε φιλικά προς αυτήν ΜΜΕ το περασμένο Σαββατοκύριακο προκύπτει ότι υπάρχει σχεδιασμός για νέα κυβερνητική παρέμβαση στα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων που στην κορυφή τους αναμφισβήτητα είναι το δικαίωμα της απεργίας.

Η αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική (όπως αυτή επίσημα ανακοινώθηκε στην σχετική συζήτηση στην Βουλή για την ψήφο εμπιστοσύνης) αναμένεται να κλιμακωθεί το επόμενο χρονικό διάστημα.

Στην ατζέντα του νέου γύρου αντιλαϊκών μέτρων θα βρεθούν οι ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων οργανισμών και φορέων που εξακολουθούν να είναι υπό δημόσιο έλεγχο (η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόλαβε να τους ξεπουλήσει όπως είναι η ΔΕΗ, τα ΕΛΤΑ – Νερό – συγκοινωνίες κ.λπ). Επίσης τα εργασιακά κοινωνικοασφαλιστικά προβλήματα, οι πλειστηριασμοί κ.α.

Ταυτόχρονα οι νέες προκλητικές φοροελαφρύνσεις αλλά και ευρύτερα μέτρα για την στήριξη και ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου απαιτούν την παραπέρα θωράκιση του αντεργατικού νομοθετικού οπλοστασίου με τρόπο ώστε οι αντιδράσεις των εργαζομένων και των συνδικάτων να περιοριστούν.

Αυτό δρομολογείται με την διεύρυνση των θεσμικών μέτρων που θα βάλουν πρόσθετα εμπόδια στην κήρυξη και πραγματοποίηση της απεργίας…

Τον δρόμο αυτό άνοιξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (έχοντας και την ένοχη σιωπή – συγκατάθεση των δυνάμεων του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ και σε άλλες κορυφαίες συνδικαλιστικές οργανώσεις) και αφορούσε τα πρωτοβάθμια σωματεία απαιτώντας πλέον την παρουσία στην συνέλευση του 50% των οικονομικά εντάξει τακτοποιημένων μελών της συνδικαλιστικής οργάνωσης.

Η νέα δεξιά αντιλαϊκή κυβέρνηση πατώντας στον δρόμο που της έστρωσε ο “αριστερός” ΣΥΡΙΖΑ κατά τις ίδιες πληροφορίες στοχεύει στην καθιέρωση – θεσμοθέτηση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας προκειμένου “να αποφασίζουν όλοι και όχι οι μειοψηφίες (οι λίγοι) για την κήρυξη της απεργίας”….

Σοβαρά ερωτηματικά προκύπτουν στα πλαίσια των ίδιων διοχετευόμενων δημοσιευμάτων περί δήθεν ενδιαφέροντος της κυβέρνησης για “τα φαινόμενα νοθείας και οργανώσεις φαντάσματα” τα οποία σε κάθε περίπτωση πρέπει να αντιμετωπισθούν στα πλαίσια των συνδικάτων και ο λόγος για αυτό ανήκει στους ίδιους τους εργαζόμενους.

Οι εργαζόμενοι, οι ταξικές δυνάμεις στα συνδικάτα, όλες οι συνεπείς δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να είναι σε αυξημένη αγωνιστική ετοιμότητα ώστε με την παρέμβαση και την πάλη τους να αποτρέψουν μια νέα αντεργατική επίθεση της κυβέρνησης στα συνδικαλιστικά τους δικαιώματα.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ