Δεν τους είδες;
Είναι στα χωράφια, στις οικοδομές, στις στάνες. Εκεί που δουλεύουν τουλάχιστον 100.000 ορατά παιδιά, σύμφωνα με την έκθεση της ΓΣΕΕ, που είναι ξεπουλημένη στο να τα προστατέψει, αλλά γράφει ακόμα καλές εκθέσεις ιδεών.

100.000 με τσάπα, κασμά, γκαζοτενεκέ γκλίτσα κι επειδή είναι τρυφερά τα κόκκαλα, με σκολίωση, ραχίτιδα, αβιταμίνωση, κούραση, παραίτηση και πατημένους μεσοσπονδύλιους απ τα τριάντα,
Τα υπόλοιπα στις οικοδομές, στα χωράφια, στα ψαροκάικα, στις στάνες, στα ντελιβεράδικα, στα υπόγεια ραφτάδικα είναι αόρατα. Τα βλέπει μόνο το αφεντικό όταν τους ρίχνει φάπα.

Οι προστάτες των ανηλίκων, μπροστά στις οικοδομές, στα χωράφια, στις στάνες κλπ κλπ, έχουν προχωρημένο καταρράκτη. Ολος ο Νιαγάρας χύνεται στα μάτια τους.
Στα σινεμά είδαν τα 5-6 15χρονα γιατί άναψαν όλα τα φώτα κι έδωσαν παράσταση.
Οι προστάτες των ανηλίκων.

Δεν τους είδες;
Είναι στα φανάρια. Ή μάλλον ήταν το 2004. Τότε που μας επισκέφτηκε όλη η παγκόσμια αβανγκατε της φίλαθλης ντόπας και δεν θα ήταν πρέπον, έτσι καλλιεργημένοι που είναι “οι αγνοί πατέρες του ωραίου, του μεγάλου και του αληθινού”, να δουν μαυριδερά ζητιανόπουλα μέσα απ το φιμέ της λιμουζίνας.
Τα σκούπισαν λοιπόν και από τότε αγνοείται η τύχη 500 ζητιανόπουλων αλλά, όπως και στο Μυθιστόρημα της Πεντάρας, έχουμε πολλούς κύριους Πήτσαμ και όλο και πιο πολλά παιδιά των φαναριών αλλά θέλουμε ακόμα πολύ μέχρι να ξανάρθουν οι αγνοί πατέρες του ωραίου του μεγάλου κτλ στον τόπο μας.
Εκεί είναι πάντα οι προστάτες των ανηλίκων.

Δεν τους είδες;
Στα στενά της Ομονοίας που εκπορνεύονται αδέσποτα μικρά για 5 ευρώ και ξεχαρμανιάζουν οι καλοί νοικοκυραίοι με τις ανέραστες συμβίες. Και δεν είναι, να ξέρεις, και καθόλου ρατσιστές.
Ανεξαρτήτως, που λέμε κι εμείς, χρώματος, φυλής, φύλου και θρησκείας.
Είναι ανοιχτόμυαλος ο φτηνά πληρωμένος έρωτας.

Μα δεν τους είδες τους προστάτες των ανήλικων;
Στη Μόρια, στη Σάμο, στη Χίο, στον Ελαιώνα, παντού, εκεί που τα ανήλικα ζουν το χειμώνα σε σκηνές θαμμένες μες στο χιόνι, που παίζουν μέσα σε χείμαρους κατουρλιού και σε χαρτόκουτα και τα πατούν οι ρόδες των φορτηγών και καίγονται με τη μάνα τους μαζί , την ώρα που γεννιούνται,
Ασε πια στον πάτο της θάλασσας που έγιναν φύκια πριν προλάβουν να γίνουν εισβολείς, σκόνη και σκουπίδια. Και μη νομίζεις. Κι εκεί θα έφτανε η προστασία αλλά δεν έχει ακόμα σώμα καταδυτών.
Μας περισσεύουν μόνο τα σώματα καταδοτών.
Η προστασία φτάνει και στα στενά της Θεσσαλονίκης που 530 περίπου ασυνόδευτα κοιμούνται, δίχως παραμύθι και φιλί της καληνύχτα στις εισόδους και τα υπόστεγα και τη μέρα ψάχνουν τους πράσινους κάδους γιατί το ξέρουν ότι με τους μπλε προστατεύουμε τη μάνα Γη.

Απορώ πως δεν τους είδες. Εννοώ τους προστάτες των ανήλικων όταν μπούκαραν στη Νοταρά, και στο Όνειρο και μάζεψαν στον ύπνο τα ανήλικα και τα βυζανιάρικα και τις κούκλες τους και τα έστειλαν σε αμφίβια αντίσκηνα στην Καβάλα κι έκτισαν και με τσιμεντόλιθους τις πόρτες, για να μη διατρέξουν ξανά τέτοιο μεγάλο κίνδυνο τα ανήλικα και οι εξ αδιαιρέτου διαφιλονικούμενες παρατημένες ιδιοκτησίες.

Και μη μου πεις πως δεν τους είδες όταν εξοστρακίζονταν οι σφαίρες τους πάνω στα λιανά κορμιά δεκαπεντάχρονων; Εκεί πια η προστασία είναι γραμμένη και στα σιρίτια των στολών. Τη λένε Προστασία του Πολίτη γενικά και προστατεύει και τα ανήλικα κι ας μην είναι ακόμη πολίτες.
Αλλά θα γίνουν αν δεν γίνουν φύκια, καπνός και σκόνη και στόχος και πολτός μιας εξοστρακισμένης προστασίας.

Πηγή: Νίνα Γεωργιάδου – f/b