Με την εφαρμογή του Καλλικράτη, τα παλιά όργανα της Τοπικής Διοίκησης, ΤΕΔΚΝΑ, ΚΕΔΚΕ, ΕΝΑΕ, δίνουν τη θέση τους στις Π.Ε.Δ. (Περιφερειακές Ενώσεις Δήμων), την Κ.Ε.Δ.Ε. (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας) και την ΕΝ.Π.Ε. (Ενωση Περιφερειών Ελλάδας). Στις τελευταίες δημοτικές και περιφερειακές εκλογές η αντικαπιταλιστική αριστερά εξέλεξε για πρώτη φορά αρκετούς δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους. Έχει ενδιαφέρον να δούμε τις τοποθετήσεις τους στις πρόσφατες εκλογές για τα όργανα της τοπικής διοίκησης, του “τοπικού κράτους” όπως εύστοχα έχει ονομαστεί.

Στο Δημ. Συμβούλιο που έγινε για την εκλογή εκπροσώπων του Δήμου στη Γενική Συνέλευση Δήμων (Π.Ε.Δ.), η Αριστερή Κίνηση Περιστερίου τοποθετήθηκε σε σχέση με το όργανο που θα προέκυπτε από την διαδικασία ότι:
«Είναι ένα όργανο σε πολύ μεγάλο βαθμό γραφειοκρατικό, που το επιβάλλει ο Καλλικράτης.
Η εκλογή των αντιπροσώπων δεν γίνεται με απλή αναλογική, αλλά η Δημοτική Αρχή παίρνει τα 3/5 και όλοι οι υπόλοιποι μοιράζονται τα υπόλοιπα 2/5. Οι εκλογή μάλιστα γίνεται σε 2 ξεχωριστές κάλπες, μία για την Δημ. Αρχή και μια για τους υπόλοιπους, ώστε να ελέγχονται και διασφαλίζονται πλήρως οι ψήφοι της Δημ. Αρχής και οι ευνοϊκοί για αυτήν συσχετισμοί. Είναι ένα όργανο που δεν έχει καμία απολύτως αρμοδιότητα, ούτε αποφασιστικό λόγο για τίποτα. Οι πόροι του προβλέπονται είναι από χορηγίες ιδιωτών, πώληση βιβλίων… δηλαδή τίποτα.
Με όσα έχουν γίνει με τον Καλλικράτη, συγχωνεύσεις, περιορισμός δαπανών κλπ, προμηνύεται ένα θέατρο παραπέρα εκφυλισμού του θεσμού και της λειτουργίας της Τ.Α., απομάκρυνσης από τον λαό και τα προβλήματά του. Εμείς, σαν Αριστερή Κίνηση τα καταγγέλλουμε όλα αυτά και στηρίζουμε τις αυθεντικές μορφές οργάνωσης και πάλης, όπως αναδείχτηκαν το τελευταίο καιρό στους χώρους δουλειάς, στις σχολές, στα σχολεία, στα νοσοκομεία, στις συγκοινωνίες, στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και ιδιαίτερα στις πλατείες των λεγόμενων αγανακτισμένων, που αποτελούν έκφραση της ενότητας και πάλης των εργαζόμενων και μπορούν να αποτελέσουν πραγματικό κύτταρο ανασυγκρότησης κι αναγέννησης μιας πραγματικής λαϊκής αυτοδιοίκησης.
Γιατί τα θέλουν όμως έτσι αυτά τα γραφειοκρατικά όργανα; Δύο χρόνια μετά το Μνημόνιο, το Μεσοπρόθεσμο κι όλη την αντιλαϊκή λαίλαπα;
Τα θέλουν σαν επιπλέον όργανα για την νομιμοποίηση της λεηλασίας των εργαζόμενων με τα νέα ληστρικά τους νομοσχέδια, τα αντιασφαλιστικά μέτρα, τους μισθούς και τις συντάξεις πείνας, τις μαζικές απολύσεις συμβασιούχων, την εργασιακή εφεδρεία κλπ. Για την επιβολή μιας διαχείρισης των απορριμάτων σε όφελος της κερδοσκοπίας κάποιων επιχειρήσεων σε βάρος του περιβάλλοντος. Για τις συγχωνεύσεις  παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών, για όλο δηλαδή το πακέτο της αντιλαϊκής πολιτικής.
Ενώ σήμερα, δυο χρόνια μετά τις εκλογές του 2009, που η κυβέρνηση υφάρπαξε την ψήφο του λαού με τα ψέματα ότι «λεφτά υπάρχουν», ότι δεν θα κάνει ιδιωτικοποιήσεις, ότι θα δώσει αυξήσεις στους μισθούς, με τα τρία «ΔΕΝ» στο ασφαλιστικό κ.α. είναι μια κυβέρνηση πολιτικής εκτροπής χωρίς καμία νομιμοποίηση, κι ενώ είναι απονομιμοποιημένη έρχεται τώρα να νομιμοποιήσει τα μέτρα που ετοιμάζει με όργανα σαν την Π.Ε.Δ. που αντιστοιχούν σε εκλογικά αποτελέσματα μιας άλλης εποχής κι εκφράζουν τις διαθέσεις μια άλλης εποχής, που παρόλη την πρωτοφανή αποχή, είχε όμως πάρει την Αθήνα, την Θες/νίκη κλπ
Για όλους τους ανωτέρω λόγους, η Αριστερή Κίνηση καταγγέλλει και απέχει από τις εκλογές για ανάδειξη εκπροσώπου της, σε ένα τέτοιο όργανο».