Λίγες ημέρες πριν είχα γράψει ότι ένα από τα πρώτα πράγματα που θα προσπαθήσουν να κάνουν είναι η αλλαγή ατζέντας. Να ξεφύγουν πάση θυσία από τις πυρκαγιές και τις συνέπειές τους. Κι ας μην έχουν σβήσει ακόμη…
Κάπως έτσι, ο εθνικός μας σερίφης, γνωστότερος ως Μιχάλης, που στις δημοσκοπήσεις έχει πιάσει πάτο, κι ας τον στηρίζει με νύχια και με δόντια το ακραίο κέντρο, πήρε αγκαζέ τον Παναγιωτόπουλο και πήγαν στον Έβρο για να τσεκάρουν τον φράχτη. Αν, δηλαδή, είναι σε καλή κατάσταση ώστε να αντέξει τις “ορδές” των Αφγανών. Οι οποίες “ορδές” δεν έχουν έρθει και είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα το κάνουν, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες για μια κυβέρνηση η οποία έχει στηρίξει την ύπαρξή της στα επικοινωνιακά τρικ.
Εν τω μεταξύ, τα ακροδεξιά ορκ στο άκουσμα και μόνο περί “αφγανών εισβολέων” έχουν αφηνιάσει και είναι έτοιμα να κατασπαράξουν όλους τους εχθρούς. Εξωτερικούς και εσωτερικούς. Αλλά η κυβέρνηση δεν δείχνει να νοιάζεται. Ίσα-ίσα που, επειδή γνωρίζει ότι τέτοιου είδους περιστατικά συσπειρώνουν τον κόσμο γύρω από την κυβέρνηση και την ανεβάζουν δημοσκοπικά, είναι έτοιμη να παίξει το ίδιο, βρόμικο παιχνίδι. Φτιάχνουμε πλαστούς εισβολείς ώστε να συσπειρωθεί το πόπολο γύρω από το Μεγάλο Ηγέτη και την κυβέρνησή του. Κι αν τύχει και καθαρίσουμε και μερικούς ταλαίπωρους, κανένα πρόβλημα. Όλοι οι πόλεμοι, ακόμη και οι πιο ψεύτικοι, έχουν παράπλευρες απώλειες…
Σ’ όλο τον πολιτισμένο κόσμο συζητάνε πώς θα ανακουφίσουν/φιλοξενήσουν/βοηθήσουν τους ταλαίπωρους Αφγανούς, κι εμείς στέλνουμε τα στρατά στα σύνορα για να τους πετσοκόψουμε.
Πηγή: Νίκος Αραπάκης – f/b
0 Comments